Nakon prošle “igranke” oko donošenja “zakona o stranim agentima”, osokoljen pobjedom Donalda Trampa u Sjedinjenim Državama i suspenzijom pomoći nevladinim organizacijama, što je vidio kao “signal Srpskoj da donese svoj zakon o tim organizacijama, koje su koristeći strana sredstva godinama blatile Srbe i Republiku Srpsku”, Dodik opet najavljuje donošenje zakona o NVO, samo što će ovaj put biti još rigorozniji.

“Ima ovdje svakakvog ološa koji koristi strana sredstva i čini sve da oblati srpski narod i Republiku Srpsku državu. Nećemo se svetiti, ali samo ćemo reći jednu stvar – nećete moći više to da radite”, poručio je Dodik.

Zanimljivo je da kaže da se neće svetiti, a odmah u sljedećoj rečenici prijeti: “On (zakon) će biti rigorozniji nego što je bio onaj koji smo ponudlili kada smo htjeli da napravimo neki kompromis, a pošto niste htjeli kompromis nego ste mislili da vi možete da upravljate, sad ćete dobiti zakon koji će biti rigorozan”.

USAID: Prijetnja ili dobrodošao partner?

Pored toga što se Dodikova meta nije promijenila, ne smijemo zaboraviti da se nije promijenilo ni njegovo licemjerje. Dok su Dodik i njegovi saradnici optuživali NVO za “strani uticaj”, brojne institucije Republike Srpske direktno su primale finansijsku pomoć iz istih izvora koje osuđuju.

Dodik je u više navrata kritikovao USAID, optužujući ovu američku agenciju da finansira projekte koji imaju za cilj “promjenu svijesti naroda” i “miješanje u unutrašnje stvari BiH”. Ipak, institucije i funkcioneri Republike Srpske rado su prihvatali novac i projekte koje finansira USAID.

Sjetimo se samo kad je direktor Policije Republike Srpske Siniša Kostrešević u oktobru 2023. godine učestvovao na međunarodnoj konferenciji “Šefova policija” u San Dijegu u SAD. Iako nije neobično da policijske agencije sarađuju na međunarodnom nivou, ovo pokazuje licemjerje vlasti koja istovremeno kriminalizuje nevladine organizacije zbog saradnje sa stranim institucijama.

Ili slučaj iz 2019, kada je USAID finansirao košarkaški kamp “Laktaši 2019” koji je organizovao Košarkaški klub Igokea, blizak Dodikovoj porodici. Takođe, USAID je kroz projekte podržao rad brojnih načelnika i gradonačelnika iz SNSD-a.

Prisjetimo se i 2021. godine kada je Ministarstvo prosvjete i kulture Republike Srpske učestvovalo u USAID-ovom projektu “Tabla”, koji je obuhvatao opremanje škola STEM laboratorijama, nabavku tableta i laptopa za nastavnike i učenike, te obuku nastavnog osoblja. Direktor Republičkog pedagoškog zavoda Republike Srpske Predrag Damjanović, koji je ranije tvrdio da USAID pokušava “amerikanizovati mlade” u Republici Srpskoj, tada je podržao ovaj projekat.

Dodikovo licemjerje postaje očigledno kada se prisjetimo njegove izjave iz januara 2022. godine nakon sastanka sa tadašnjom administratorkom USAID-a Samantom Pauer.

“USAID je u proteklim godinama dao ozbiljan novac Republici Srpskoj i mi smo zahvalni za pomoć koja je do sada pružena”, rekao je tada Milorad Dodik. Ova izjava u potpunoj je suprotnosti sa njegovim tvrdnjama da je USAID “instrument stranog uticaja” i “neprijatelj Republike Srpske”.

Dok su Dodik i njegovi saradnici optuživali opozicione načelnike da su “strani plaćenici”, istovremeno su njihove institucije sarađivale sa stranim organizacijama i koristile njihov novac. Primjer toga je i Savez opština i gradova Republike Srpske, koji je organizovao konkurs “Život je u lokalnoj zajednici” sa podrškom USAID-a i GIZ-a (Njemačkog društva za međunarodnu saradnju).

Osim toga, Trebinje je 2020. godine potpisalo sporazum sa USAID-om i UNDP-om za projekat “Via Dinarika”, čiji je cilj bio razvoj turizma u regionu, a sporazum je podržao ministar spoljne trgovine i ekonomskih odnosa BiH Staša Košarac, kadar SNSD-a.

Prijetnje kao maska za obračun sa neistomišljenicima

Dodikova kampanja protiv nevladinih organizacija i “stranih agenata” nije ništa novo i u suštini predstavlja pokušaj gušenja kritičkog mišljenja i disciplinovanja onih koji ukazuju na korupciju i zloupotrebe u Republici Srpskoj. Istovremeno, vlasti Republike Srpske su koristile strana sredstva za svoje projekte i beneficije, dok su se opozicija i kritički mediji targetirali kao izdajnici.

Dok Dodik prijeti donošenjem još rigoroznijeg zakona o NVO, postavlja se pitanje: ako su strane donacije problem, zašto one nisu problem kada ih koriste institucije i funkcioneri vlasti? Da li će i oni biti proglašeni “stranim agentima”? Ili je ovaj zakon samo još jedno sredstvo kontrole i obračuna sa neistomišljenicima?

Uzevši u obzir da je i ranije prijetio i proskribovao neistomišljenike, Dodikova meta je u principu ostala ista. Međutim, stiče se utisak da je ovaj put odstojanje sve kraće, uzevši u obzir, najblaže rečeno, upitne odluke koje dolaze iz SAD.

Gerila.info

The post Dodik i nevladine organizacije: Ista meta, odstojanje sve kraće first appeared on Gerila.info.

Pojava pokreta “Kopaćemo” na srpskoj javnoj sceni odmah je izazvala sumnje, naročito zbog nedostatka transparentnosti u pogledu njegovih osnivača i finansijera. Iako se pokret predstavlja kao spontana inicijativa zabrinutih građana, brzo su otkrivene veze koje ukazuju na mnogo dublje i potencijalno problematične motive.

Prvo, otkriveno je da pokret “Kopaćemo” dijeli adresu s kompanijama koje su pod sankcijama Sjedinjenih Američkih Država, što je alarmiralo javnost i izazvalo pitanje o pravim pokretačima ove inicijative. Ova činjenica dovodi u sumnju deklarisane ciljeve pokreta, sugerišući da bi on mogao biti instrument u rukama moćnih interesnih grupa, koje imaju za cilj da zaštite svoje poslovne interese pod maskom građanske organizacije.

Dodatno, pokret “Kopaćemo” je odmah po osnivanju počeo da koristi retoriku koja je karakteristična za organizacije bliske vladajućoj Srpskoj naprednoj stranci. Ova retorika uključuje označavanje protivnika projekta Jadar kao “neprijatelje razvoja” i “ekološke teroriste”, što je retorika koja se često koristi za diskreditaciju kritičara u Srbiji. Takva terminologija, koja se koristi za delegitimizaciju i demonizaciju opozicije, ukazuje na to da pokret nije neutralan, već da se služi metodama političkog pritiska kako bi ugušio svaku kritiku projekta Jadar.

Još jedan indikativan element jeste sličnost pokreta “Kopaćemo” sa ranijim desničarskim organizacijama koje su bile blisko povezane s vladajućom strankom. Ove organizacije često služe kao neformalna produžena ruka vlasti, koristeći nacionalističku retoriku i agresivne metode kako bi zastrašile i ućutkale neistomišljenike. Takva praksa je već viđena u slučajevima poput “Srpske desnice” ili “Levijatana”, koji su se istakli po brutalnim napadima na aktiviste i novinare, dok su istovremeno uživali neku vrstu zaštite od strane vlasti.

Kontekst u kojem se pokret “Kopaćemo” pojavljuje takođe dodatno pojačava sumnje. U vrijeme kada se u Srbiji vodi intenzivna debata o ekološkim pitanjima i kada se sve više građana protivi projektima koji ugrožavaju životnu sredinu, formiranje pokreta koji otvoreno staje na stranu kontroverznog rudnika jadarita djeluje kao koordinisana akcija sa ciljem da se suzbije sve veći građanski otpor.

Pored toga, činjenica da se pokret “Kopaćemo” od samog početka fokusira na diskreditaciju i targetiranje ekoloških aktivista, umjesto na pružanje transparentnih informacija i argumentovane rasprave, ukazuje na to da njegovi motivi nisu usmjereni na rješavanje dezinformacija, kako se tvrdi, već na zaštitu specifičnih interesa, potencijalno povezanih s političkim i poslovnim strukturama koje stoje iza projekta Jadar.

Sve ove okolnosti ukazuju na to da “Kopaćemo” nije spontani građanski pokret, već pažljivo osmišljena inicijativa sa jasnim političkim ciljevima. Njegova povezanost sa sankcionisanim kompanijama, korišćenje retorike koja je karakteristična za režimske organizacije, i sličnost s desničarskim grupama bliskim vlastima sugerišu da je ovaj pokret dio šire strategije za zaštitu interesa onih koji profitiraju od projekta Jadar, bez obzira na ekološke i društvene posljedice.

Paralele sa Republikom Srpskom: Etiketiranje kao sredstvo diskreditacije

Pokret “Kopaćemo”, sa svojom strategijom etiketiranja i targetiranja neistomišljenika, nije jedinstvena pojava u političkom pejzažu Srbije. Ovakva praksa ima svoje paralele u Republici Srpskoj, gdje su vlasti, predvođene Miloradom Dodikom, godinama koristile slične metode kako bi se obračunale s političkim protivnicima i građanskim aktivistima. Etiketiranje kao sredstvo diskreditacije i targetiranje kao instrument zastrašivanja duboko su ukorijenjeni u političkoj kulturi ovog regiona.

U Republici Srpskoj, vlasti su se često koristile etiketiranjem kako bi delegitimizovale političke protivnike i građanske pokrete koji su kritički nastrojeni prema režimu. Primjer takve prakse je kampanja protiv grupe “Pravda za Davida”, u kojoj su mediji bliski vlastima, kao i sami političari, koristili termine poput “strani plaćenici” i “izdajnici” kako bi demonizovali članove grupe i njihove aktivnosti. Ovaj pristup nije imao za cilj samo diskreditaciju, već i stvaranje atmosfere straha, gdje se svako ko se usudi da postavi pitanje o odgovornosti vlasti suočava sa ozbiljnim posljedicama.

Slično kao i u slučaju pokreta “Kopaćemo”, cilj ovakvih kampanja u Republici Srpskoj bio je da se neistomišljenici označe kao neprijatelji države ili naroda, što je klasičan mehanizam polarizacije društva. U takvom kontekstu, svi koji se ne slažu s vladajućom politikom postaju “izdajnici”, čime se svaka kritika automatski diskvalifikuje kao nelegitimna i opasna. Ova retorika ima duboke korijene u autoritarnim režimima, gdje se svaki opozicioni glas tretira kao prijetnja stabilnosti i poretku.

Još jedna paralela može se povući u načinima na koje su vlasti u Republici Srpskoj koristile organizacije i medije bliske režimu kako bi sprovodile ove kampanje. Mediji i organizacije često su služili kao megafon za vladinu propagandu, šireći narative o “obojenim revolucijama” i “spoljnom neprijatelju” koji pokušava da destabilizuje Republiku Srpsku. Ova taktika ima za cilj da homogenizuje javno mnjenje, stavljajući sve kritičare pod zajednički imenitelj neprijatelja.

Pokret “Kopaćemo” koristi slične metode, kao što se vidi u stvaranju “registra ekoloških terorista”, što je jasan primjer kako se identifikacija i targetiranje neistomišljenika koristi kao sredstvo kontrole i represije. Ovakve prakse nisu samo izolovane kampanje već dio šireg, dobro uhodanog mehanizma vlasti za suzbijanje opozicije.

Retorika Milorada Dodika pruža dodatno razumijevanje za pojavu pokreta “Kopaćemo”. Dodik je poznat po tome što sve one koji nisu u skladu s njegovom politikom naziva “izdajnicima”. Ovakav narativ ima za cilj da stvori binarni svijet u kojem su svi protivnici režima automatski neprijatelji naroda, čime se opravdava svaki oblik represije protiv njih.

Pokret “Kopaćemo” djeluje u sličnom okviru, koristeći retoriku koja dijeli društvo na “nas” i “njih”, gdje su “oni” – u ovom slučaju, ekološki aktivisti i protivnici projekta Jadar – predstavljeni kao opasnost za napredak i razvoj. Ova retorika nije samo puka retorika, već efektivno sredstvo za legitimizaciju represivnih mjera i gušenje svakog oblika opozicije.

Povezujući praksu pokreta “Kopaćemo” sa već viđenim modelom etiketiranja i targetiranja u Republici Srpskoj, postaje jasno da se radi o kontinuitetu autoritarnih praksi koje se koriste za održavanje kontrole nad društvom. U oba slučaja, etiketiranje i targetiranje nisu samo retoričke figure već su i strateški alati za polarizaciju društva, delegitimizaciju opozicije i opravdanje represije.

Gerila.info

The post Pokret “Kopaćemo”: Novi talas targetiranja neistomišljenika u Srbiji first appeared on Gerila.info.

Iako se ovaj sastanak može smatrati jednim od najznačajnijih susreta u političkoj karijeri Željke Cvijanović, srpski član Predsjedništva BiH nije dala gotovo nikakve informacije o sadržaju razgovora, već je lakonski izjavila da “nije potrebno da sastanak promoviše kao bošnjački političari”.

Na prozivke potpredsjednika PDP Igora Crnadka da se ne oglašava o ovom sastanku, Cvijanović je odgovorila da se za ovakve sastanke obično traži da ne idu saopštenja, što su gosti u ovom slučaju i predložili.

Međutim, ukoliko zanemarimo politička prepucavanja, ovaj događaj otvara pitanje dvostrukih aršina i licemjerja u okviru političke scene Republike Srpske, posebno u kontekstu aktuelnih prijedloga zakonskih izmjena koje bi mogle ozbiljno ugroziti osnovna ljudska prava.

Naime, Aleksandar Vranješ, ambasador BiH u Srbiji, nedavno je predložio uvođenje novog krivičnog djela u Krivični zakonik Republike Srpske, kojim bi se sankcionisala svaka komunikacija sa predstavnicima ambasada, međunarodnih organizacija i stranih država. Ovaj prijedlog jasno ukazuje na namjeru vlasti da dodatno kontroliše i suzbija slobodu izražavanja i komunikacije svojih građana, pogotovo političkih neistomišljenika.

I dok vlasti Republike Srpske pokušavaju kriminalizovati kontakte predstavnika opozicije ali i svih neistomišljenika sa stranim predstavnicima, paradoksalno je da upravo oni održavaju sastanke sa najvišim američkim zvaničnicima, uključujući i samog direktora CIA, kao i američkog ambasadora u BiH, što je dodatni paradoks, uzevši u obzir šta su sve o njemu izjavljivali vladajući u Republici Srpskoj, uključujući i Željku Cvijanović.

Ovaj apsurd dodatno je naglašen činjenicom da su predstavnici vlasti u Republici Srpskoj u više navrata optuživali opozicione političare i nevladine organizacije za “izdaju” i “saradnju sa strancima”, dok se sami bez problema upuštaju u dijalog sa najvišim zvaničnicima inostranih država.

Pitanje dvostrukih aršina posebno je relevantno u trenutnom političkom kontekstu, kada vladajuća stranka SNSD ne preza od korištenja svih raspoloživih sredstava kako bi održala svoju dominaciju. Unutarstranačka neslaganja i problemi s koalicijskim partnerima, kao i sve veći pritisci međunarodne zajednice, doveli su do toga da se SNSD okreće represivnijim metodama kako bi osigurao svoju vlast. Sastanci poput onog između Cvijanović i Burnsa, iako mogu biti opravdani kao diplomatski, ostavljaju gorak ukus licemjerja u ustima građana Republike Srpske, koji sve češće prepoznaju dvostruke aršine svojih političkih lidera.

Na kraju, postavlja se pitanje: Kako vlasti Republike Srpske mogu opravdati ovakve poteze pred svojim građanima? Dok oni sami bez zadrške održavaju kontakte sa stranim zvaničnicima, prijete kriminalizacijom onih koji se usude učiniti isto. Ovakav pristup samo produbljuje jaz između vladajućih struktura i građana, stvarajući atmosferu nepovjerenja i nesigurnosti u kojoj se sve teže pronalaze odgovori na ključna pitanja o budućnosti Republike Srpske i njenih građana.

Gerila.info

The post Sastanak Željke Cvijanović sa direktorom CIA u sjenci prijedloga novog krivičnog djela first appeared on Gerila.info.

Poslanik SNSD-a u Predstavničkom domu Parlamentarne skupštine BiH Miroslav Vujičić izjavio je da se među opštinama u Republici Srpskoj u kojima se realizuju projekti finansirani od strane SAD, uglavnom nalaze opštine u kojima je na vlasti SDS ili PDP.

“Nama iz Republike Srpske još zanimljiviji podatak je kojih se to 10 opština iz Republike Srpske našlo na tom spisku, a to su: Ljubinje, Berkovići, Istočna Ilidža, Bratunac, Lopare, Šamac, Modriča, Brod, Kotor Varoš i Teslić. Sve osim jedne pod vlašću su perjanica opozicije SDS-a i PDP-a. Bratunac je, vjerovatno, stavljen kako naš narod kaže ‘da se vlasi ne dosjete’, ali ovako nešto je nemoguće prikriti ni sakriti”, naglasio je Vujičić, istakavši da su Amerikanci i Ambasada SAD “očigledno ponosni na svoje saradnike, pa ih javno objavljuju i reklamiraju”.

Dodao je da je “porazna činjenica da se na spisku američkih plaćenika nalazi i opština Istočna Ilidža koja je dala najveću žrtvu za stvaranje Republike Srpske”.

“Mene, kao čovjeka i kao poslanika koji dolazi iz Istočne Ilidže, najviše boli činjenica da se i moja matična opština nalazi na ovom plaćeničkom spisku. Stanovnici naše opštine, i starosjedioci i oni koji su bili primorani da se dosele u ovu lokalnu zajednicu, dali su najveću žrtvu za stvaranje i odbranu Republike Srpske. Nisu zaslužili da se njihova žrtva prodaje za šaku dolara od kojih oni neće imati nikakvu korist”, naglasio je Vujičić, ponavljajući staru mantru o domaćim izdajnicima i stranim plaćenicima.

Na kraju, Vujičić ističe da “korist od ovih dolara ima samo uski krug ljudi, na čelu sa načelnikom Marinkom Božovićem, a pošto Amerikanci ne bacaju novac uzalud, vrijeme pred nama će pokazati za šta su plaćeni”.

Iako ne odustaju od narativa o izdajnicima i plaćenicima, “pravovjerni esenesdeovci” od silnog licemjerja i neprincipijelnosti zanemaruju činjenicu da su upravo institucije i organi koje je osnovala Republika Srpska, a koje su u njihovim rukama, česti korisnici međunarodnih grantova, samim tim, slijedeći njihovu logiku, i “strani plaćenici”.

Podsjećamo na neke projekte koji su finansirani od “mrskog zapada”.

U Trebinju je u junu 2020. godine potpisan finansijski sporazum ovog grada, Razvojnog programa UN (UNDP) “Via Dinarika” projekta i USAID-a, osmišljenog da kroz afirmaciju “Via dinarike” kao regionalne turističke destinacije poveća konkurentnost BiH u oblasti turizma u prirodi. Jedan od potpisnika je bio tadašnji gradonačelnik Trebinja Mirko Ćurić iz SNSD-a.

Ministar spoljne trgovine i ekonomskih odnosa u Savjetu ministara BiH Staša Košarac, takođe iz SNSD-a, tom prilikom je izjavio da će “predano raditi sa vladama entiteta, nadležnim ministarstvima, turističkim organizacijama i radnicima, ali i međunarodnim finansijskim organizacijama”.

Prije tri godine Republički pedagoški zavod, na čijem čelu je tada bio Predrag Damjanović iz SNSD-a, i Ministarstvo prosvjete i kulture Republike Srpske učestvovali su u projektu “Tabla” koji je finansirala Američka agencija za razvoj USAID u saradnji sa organizacijom “Spasimo djecu” (Save the children).

U januaru 2022. godine Milorad Dodik je, nakon sastanka sa administratorkom američke Agencije za međunarodni razvoj Samantom Pauer, izjavio da je USAID u proteklim godinama dao ozbiljan novac Republici Srpskoj i da su zahvalni za pomoć koja je do sada pružena.

Dodik je dodao da Pauerova ne pravi razliku između RS i FBiH i da će nastaviti da podržava projekte u Republici Srpskoj.

“Ostajemo posvećeni saradnji i projektima sa USAID-om”, izjavio je tom prilikom Dodik.

Prošle godine u septembru na sajtu Saveza opština i gradova Republike Srpske objavljena je informacija o konkursu „Život je u lokalnoj zajednici“ za najbolji medijski prilog o praksi u lokalnoj samoupravi.  Teme konkursa bile su zaštita živote sredine, rodna ravnopravnost, unapređenje položaja ranjivih grupa na lokalnom nivou, privlačenje investicija na lokalnom nivou i uključivanje građana u proces donošenja odluka na lokalnom nivou. Raspisivanjem konkursa Savez je želio da, kako su naveli, istakne važnost i ulogu lokalnih vlasti u ovim oblastima, radi poboljšanja kvaliteta usluga koje pružaju građanima.

Inače, među zvaničnim partnerima Saveza opština i gradova RS tada su se našle i agencije iz “neprijateljskih” zemalja – Sjedinjenih Država i Njemačke. Među partnerima koji su bili navedeni na sajtu Saveza opština i gradova RS našli su se USAID (Agencija SAD za međunarodni razvoj) i GIZ (Njemačko društvo za međunarodnu saradnju).

Ovo su samo neki od primjera “principijelnosti” vladajućih u Republici Srpskoj kada su u pitanju projekti finansirani od strane Sjedinjenih Dražava i zapadnih zemalja. Nije im prvi put, a prema svemu sudeći ni posljednji, da opoziciju i sve one koji ne razmišljaju kao oni etiketiraju i proglašavaju stranim plaćenicima i domaćim izdajnicima, dok je njihovo učešće u projektima koji su finansirani stranim parama ispravno, štaviše poželjno.

Gerila.info

The post “Pravovjerni esenesdeovci” ponovo stavljaju metu na čelo neistomišljenicima first appeared on Gerila.info.

Početkom septembra na sajtu Saveza opština i gradova Republike Srpske objavljena je informacija o konkursu „Život je u lokalnoj zajednici“ za najbolji medijski prilog o praksi u lokalnoj samoupravi.

Кonkurs je, inače, otvoren od 8. maja do 8. oktobra ove godine za novinare lokalnih, regionalnih ili nacionalnih medija sa područja Republike Srpske. Teme konkursa su zaštita živote sredine, rodna ravnopravnost, unapređenje položaja ranjivih grupa na lokalnom nivou, privlačenje investicija na lokalnom nivou i uključivanje građana u proces donošenja odluka na lokalnom nivou.

Raspisivanjem konkursa Savez želi da, kako se ističe, istakne važnost i ulogu lokalnih vlasti u ovim oblastima, radi poboljšanja kvaliteta usluga koje pružaju građanima.

Sve bi to bilo “divno i krasno” da se među zvaničnim partnerima Saveza opština i gradova RS ne nalaze i agencije iz “neprijateljskih” zemalja – Sjedinjenih Država i Njemačke.

Među partnerima koji su navedeni na sajtu Saveza opština i gradova RS nalaze se USAID (Agencija SAD za međunarodni razvoj) i GIZ (Njemačko društvo za međunarodnu saradnju). Pored njih, među partnerima su ništa manje “mrski” Savjet Evrope i Evropska unija.

Uzevši u obzir da će se na dnevnom redu Pete redovne sjednice NSRS, zakazane za 26. septembar, naći i Nacrt zakona o posebnom registru i javnosti rada neprofitnih organizacija, odnosno “zakon o stranim agentima”, kako ga je prozvala stručna javnost, aludirajući na Dodikovu najavu da će nevladine organizacije označiti kao strane agente, postavlja se pitanje da li će se i institucije i agencije koje je osnovala Republika Srpska naći u “registru stranih agenata”, ili to važi samo za “izdajnike i plaćenike” koji se drznu da drugačije razmišljaju u odnosu na vlastodršce?

NSRS na narednoj sjednici raspravlja o “stranim agentima”: Nastavak stigmatizacije neistomišljenika

Nosiocima vlasti u Republici Srpskoj, inače, nije prvi put da se sapletu o svoje licemjerje. I ranije su zabilježeni slučajevi u kojima su institucijama i agencijama koje je osnovala Republika Srpska partneri bili USAID ili neka druga strana agencija.

Košarkaški kamp “Laktaši 2019” : Ako je od USAID-a, i Miloradu je milo!

Nevladinići iz vlasti: Kad američke pare nisu toliko gadne

Milorad Dodik: “Prokleta je Amerika ALI NE i zlato što sja”

Republika Srpska – strani agent na budžetu USAID-a

Ništa novo kad je riječ o vladajućim u Republici Srpskoj. Pitanje je samo dokle će narod, ali i međunarodne agencije koje pružaju pomoć Republici Srpskoj, imati strpljenja za, u najmaju ruku, licemjerje i neprincipijelnost vlastodržaca u Republici Srpskoj.

Gerila.info

The post Širi se krug “domaćih izdajnika i stranih plaćenika”: Na listu “stranih agenata” treba staviti i Savez opština i gradova Republike Srpske first appeared on Gerila.info.

U pismu se prozivaju opozicione stranke u Republici Srpskoj, nezavisni mediji i nevladine organizacije za navodnu izdaju.

“Patriotski orijentisane i rodoljubive organizacije civilnog društva Republike Srpske, u prvom redu omladinske, studentske, boračke, naučne i kulturno-sportske organizacije kojima su otadžbina i zavjet predaka na prvom mjestu, u cijelosti se ograđuju od najnovije izdaje Republike Srpske koju čini opozicija sa svojim partijskim prvacima, pojedini mediji i soroševske nevladine organizacije sa sjedištem u Banjaluci sastajući se sa visokorangiranim britanskim diplomatom Unom Rajan, vođom tima u Кancelariji za inostrane i poslove Кomonvelta.

Dolazak gospođe Rajan u Banjaluku je nesporni dokaz da britanski špijuni ponovo kroje sudbinu Republike Srpske, pokušavajući da je obesprave i kidišu nad njenim slobodarskim duhom, a u čemu Britanci imaju bezuslovnu podršku predstavnika pojedinih medija, “Кapitala” i “Buke”, te nevladinih organizacija koji su na njihovom platnom spisku.

Naredna dva dana Una Rajan, zaposlena u Ministarstvu spoljnih poslova Velike Britanije, u Odjeljenju za zapadni Balkan, i vođa tima za BiH, boraviće u Banjaluci kako bi srpskim izdajnicima koji ruše Republiku Srpsku dodijelila nove zadatke, a time i novu novčanu tranšu.

Javnost i ovaj put svjedoči izdaji Republike Srpske od onih koji se navodno zalažu za slobodu medija, govora i izražavanja i plejadu drugih univerzalnih ljudskih prava, sa očiglednom namjerom da što više nanesu štete Republici Srpskoj i njenim instuticijama.

Legitimne omladinske, studentske, boračke, kulturno-sportske, naučne i druge organizacije civilnog društva Republike Srpske, koje njeguju patriotska osjećanja prema zavjetu predaka i njeguju ono što su nam oni ostavili u nasljeđe, pozivaju građane Republike Srpske da dobro otvore oči, a opozicione prvake i soroševske organizacije da polože račune narodu i daju odgovor kolika je cijena izdaje Republike Srpske.”

Gotovo istovremeno počela je orkestrirana hajka u medijima bliskim vlastima. Radio Televizija Republike Srpske se pridružila napadima na opozciju, nezavisne medije i nevladine organizacije, ne samo prenošenjem pisma, inače, neimenovanih organizacija, nego i svojevrsnom tematizacijom, što je, takođe, već viđena matrica. Nakon plasirane informacije slijede reakcije, komentari i saopštenja “stručnjaka”, nakon čega u fokusu javnosti ostaje samo informacija o navodnoj izdaji i udarima na Republiku Srpsku, obojenim revolucijama, stranim plaćenicima i domaćim izdajnicima, ne dovodeći u pitanje istinitost takvih tvrdnji.

Reagujući na prozivke u kojima je etiketiran i portal Capital, glavni urednik ovog medija Siniša Vukelić na društvenoj mreži X navodi da je pismo “nepotpisanih patriota” objavljeno nakon navoda Milorada Dodika da je iz Velike Britanije došlo četiri miliona funti “da se umreženim aktivnostima protiv Republike Srpske i njenog rukovodstva pravi atmosfera progona”.

Prošla su 24 dana od subotnje Dodikove konferencije i umjesto obećanih dokaza o četiri miliona funti, dobismo nepotpisano “pismo”, nepotpisanih patriota, u vijesti koju potpisuje glavna urednica SRNE.

Nešto mi otaljavate taj posao, gazda će se sad naljutiti na vas.

— Siniša Vukelić (@sinisavukelic) September 5, 2023

Komentarišući pismo “patriotski orijentisanih i rodoljubivih organizacija civilnog društva Republike Srpske” potpredsjednik PDP-a Igor Crnadak rekao je da u pitanju kleveta ali da neće podnijeti tužbu.

“Besmisleno je. To je takav pamflet, na takvom jednom niskom nivou, toliko providno, toliko dječije napisano, još infaltinije plasirano da nema potrebe ni da se komentariše a kamoli da se podnosi prijava”, izjavio je Crnadak na današnjoj konferenciji za medije.

Politički analitičar Velizar Antić ističe da iz saopštenja „patriotskih“ organizacija treba obratiti pažnju na nekoliko teza.

“Prije svega, ovakve patriotske organizacije ne zaslužuju da se nazivaju patriotske jer brukaju i prljaju taj časni pojam. One bi trebale da se nazivaju organizacije za odbranu lika i djela Milorada Dodika i partokratskog i korumpiranog društva. Ovakvim saopštenjem oni direktno crtaju metu na čelo ljudima i organizacijama koje upozoravaju na sve probleme i propuste koje vlast u Republici Srpskoj sprovodi. Kao takve bi trebale da budu među najodgovornijima ukoliko se sutra, ne daj Bože, desi situacija da neko od prozvanih pojedinaca ili organizacija bude napadnut na ulici od ljudi koji vjeruju ovakvim „patriotskim“ organizacijama. Oni su direktni inspirator jednog takvog mogućeg dešavanja i trebale bi da odgovaraju potpuno isto kao i taj koji bi napad neposredno izveo”, istriče Antić.

Naglašava da te „patriotske“ organizacije, u suštini, djeluju i protiv Ustava Republike Srpske koji je jasno naveo da postoji potpuna sloboda udruživanja i izražavanja svojih političkih stavova.

“Takođe, u Ustavu Republike Srpske postoji i odredba o slobodnom protestovanju i organizovanju javnih skupova. Dakle, Ustav Republike Srpske je jedan demokratski ustav, dok ga ovakve „patriotske“ organizacije krše i direktno nas vraćaju iz demokratskog u autokratsko društvo. Iz ovakvog saopštenja jasno se uočava podanički mentalitet i podanička politička kultura gdje se pojedinci i organizacije direktno stavljaju u službu vlasti a u svima koji drugačije razmišljaju vide neprijatelje. A upravo su oni svojim ponašanjem najveći neprijatelji jer zatvaraju oči pred mnogim problemima u društvu koji su produkt vlasti i za koje treba račun ispostaviti upravo vlastima u Republici Srpskoj”, upozorava Antić.

Takođe, ističe da je važno navesti i to da za razliku od toga što ove „patriotske“ organizacije pozivaju da neko položi račune koliko novca prima, što je potpuno u redu i sve bi trebalo da bude transparentno i javno dostupno, da one same krenu od sebe i polože račune koliko upravo one primaju novca iz budžeta Republike Srpske.

“I da ne zaborave da taj budžet, a dobrim dijelom i same njihove plate, pune ljudi koji su opozicija i koji ne podržavaju ovu vlast. Takođe, bilo bi u redu i da ovakve „patriote“ navedu i koliko imaju drugih privilegija i sinekura, namještenih projekata i tendera. Tek kada to objave imale bi moralno pravo da prozivaju i sve ostale”, zaključuje Antić.

Napadi na neistomišljenike i političke protivnike vladajućih u Republici Srpskoj nisu novina. Mediji bliski vladajućim strukturama su i ranije etiketirali opoziciju, nezavisne medije i nevladine organizacije. Napadi su se intenzivirali u posljednjih par godina. Poznati su slučajevi spinovanja i širenja laži u vezi sa protestima zbog ubistva Davida Dragičevića.

Gospodari balkanskog spinovanja: prizivanje haosa u dnevnim novinama Alo

Gospodari balkanskog spinovanja ne miruju

Isprobani recepti spinovanja, manipulacije i etiketiranja političkih protivnika označavajući ih kao strane plaćenike, izdajnike ili “programere obojenih revolucija” su uobičajeni, i to ne samo u izbornim godinama i u predizbornom periodu nego i tokom cijele godine, otkako su vladajući osjetili da im “uobičajeno širenje straha i mržnje” više ne prolazi.

Vrelo ljeto zamjenjuje vrela predizborna jesen: Vladajući nastavljaju sa spinovanjem o stranim plaćenicima, izdajnicima i obojenim revolucijama

Totalitarni umovi ne miruju: “Čuvari poretka” ponovo upozoravaju na “obojene revolucije” i “rušenje” Republike Srpske

Stavljanje mete na čelo: “Oni koji bilo kako izbjegavaju da podrže srpskog člana Predsjedništva rade protiv Srpske”

Podstrek za manipulaciju, spinovanje i širenje laži i straha medijima bliskim vladajućim strukturama u Republici Srpskoj svakako daju i političari, Milorad Dodik prije svih, koji gotovo svakodnevno stavlja metu na čelo neistomišljenicima. Posljednji u nizu je slučaj kada je napao pojedine medije, prozvavši ih izdajnicima.

“Znamo da je u zadnjih 15 dana četiri miliona funti došlo iz Velike Britanije i da se umreženim aktivnostima protiv Republike Srpske i njenog rukovodstva pravi atmosfera progona. Izvršioci radova su sarajevski mediji i portali pojačani sa “Bukom”, “Capitalom”, “BN televizijom”, koji se izdajnički odnose prema Republici Srpskoj, a podanički odnose prema novcu koji dobijaju za te stvari”, rekao je Dodik prošlog mjeseca. Zanimljivo je da su u pismu “patriotski orijentisanih i rodoljubivih organizacija civilnog društva Republike Srpske” takođe etiketirani portali Buka i Capital.

Dodik napao na pojedine medije, prozvao ih izdajnicima (VIDEO)

Narativ o domaćim izdajnicima i stranim plaćenicima, koji mediji bliski vladajućim strukturama u Republici Srpskoj obilato koriste, prisutan je već decenijama i doprinosi ne samo održavanju stanja latentne netrpeljivosti, nego i intenziviranju društvenih stratifikacija. Umjesto da izbalansiranim izvještavanjem relaksiraju situaciju u društvu, mediji bliski vlastima u Republici Srpskoj spinovanjem, manipulacijama i širenjem straha i laži dodatno opterećuju ionako tešku društveno-političku situaciju.

Gerila.info

The post Organizacije i mediji bliski vlastima u Republici Srpskoj ponovo etiketiraju neistomišljenike: Novo stavljanje mete na čelo first appeared on Gerila.info.

Odavno se spekuliše, uprkos “srdačnim” susretima, da odnosi između predsjednika Republike Srpske Milorada Dodika i predsjednika Srbije Aleksandra Vučića nisu najbolji. Samo posljednje tri “epizode” nam daju da za pravo da posumnjamo da nešto “ne štima” između njih dvojice.

Prvo je Dodik, gostujući u emisiji “Oko” na RTS-u, za Đokoviće rekao da su “ciganija”. Spekulisalo se da iza puštanja snimka neformalnog razgovora između Dodika i voditelja emisije stoje bezbjednosne službe u Srbiji.

Snimak “Dodik o Đokovićima”: Sjajan lakmus papir za društvene i političke odnose u Srpskoj i regiji

Nakon toga, TV Una, za koju se tvrdi da je Dodikov sin Igor njen vlasnik, prenosi protest u Beogradu koji je organizovala opozicija zbog masovnih ubistava u Beogradu i Mladenovcu. Protest su, inače, prenosili svi mediji u Srbiji, osim medija bliskih vlastima. Srpski tabloidi odmah su napali Dodika da ruši Vučića.

Kao “šlag na torti”, došla je prepiska, bolje reći prepucavanje, između kćerke Milorada Dodika i urednika tabloida Informer Dragana J. Vučićevića i Nebojše Krstića, analitičara bliskog Aleksandru Vučiću.

Gorica Dodik je na svom Twitter profilu reagovala na prozivke upućene Miloradu Dodiku koje je Vučićevićev Informer objavio nakon protesta u Beogradu.

Sram te bilo Dragane J. Vučićeviću! SRAM TE BILO!!

— Gorica (@goricadodik) May 12, 2023

Na to je odgovorio urednik Informera i “Pandorina kutija slatkorječivosti” je otvorena.

Срам, бре, тебе било @goricadodik!
Ви сте са својом ТВ стали на страну најгорег антисрпског олоша!
Доста је више ваших лажи и превара! https://t.co/7RM1mAgSOu

— Драган Ј. Вучићевић (@djvucicevic) May 12, 2023

O čemu ti čovječe pričaš, urazumi se jednom i prestani miješati bilo koga od Dodika u stvari sa kojima nemaju veze. Kakve su ovo gluposti o policiji koja je tukla narod, o frekvenciji N1 koja pljuje Dodika svakodnevno i više od svih https://t.co/h4HHjQQ45X

— Gorica (@goricadodik) May 12, 2023

Ma jel to DJV mene spominje na gostvanju negdje? Kaže da sam nervozna pa ga napadam znači usvojio je ponašanje od naše opozicije, kada im odgovorim nervozna sam i u panici evo i drug Gile mu se pridružio u opisivanju moje panike. Možete vi to bolje

— Gorica (@goricadodik) May 13, 2023

U “raspravu” se uključio i Vučićev “dežurni analitičar” Nebojša Krstić.

U petak 19. maja Kurti preuzima vlast u Svernoj Mitrovici na konto 3% dobijenih glasova na izborima.

Nije li to izvanredan termin da se Đilas, Jeremić, Lutovac i Milovan Brkić ponovo bore protiv nasilja na Gazeli?

Uz stratešku podršku “nezavisnih” medija i Milorada Dodika?

— Dr Nebojša Krstić (@CenzurisanoL) May 14, 2023

Naravno, Gorica Dodik nije ostala dužna ni njemu.

Sjaši kurta da uzjaši Murta, tj sjaši DJV da uzjaši Krstić. Ako je vama takvima najveći problem u Srbiji Dodik onda problema nemate. Jadni ste više sa ovom pričom i miješanjem Dodika u sve, jedina dobra stvar je što kada ga takvi kao vas dvojica pljuju on u očima naroda raste. https://t.co/63wNWxhi2e

— Gorica (@goricadodik) May 15, 2023

I tako, dok se narod “zabavljao” raspravom između Gorice Dodik i “Vučićevih Kerbera”, taman kad su se strasti, bar za javnost, počele smirivati, Dodikov PR tim ponovo uzburkava “žabokrečinu” i u “akciji mirenja” sa Aleksandrom Vučićem povlači uvijek prolazni “argument” kod “bogobojaznog naroda” – strane plaćenike i domaće izdajnike.

“Izdajničko-plaćenička babaroga”, inače recept koji uvijek pali kod prosječnog konzumenta informacija u Srbiji i Republici Srpskoj, i ovaj put je “doletjela” i zaplašila djecu, domaćice i “mudre glave pred zadrugom”.

U nekoj kombinaciji spina i “posipanja pepelom”, pozivajući se na strane plaćenike i domaće izdajnike, Dodik pokušava da se dodvori Aleksandru Vučiću, ali i da ne “zatvori vrata zadnjicom” srpskoj opoziciji.

Podržavajući Vučićev miting koji će se održati 26. maja, kao reakciju na proteste opozicije, Dodik je, pored uobičajenih floskula o jedinstvu i legitimitetu vlasti, uporedio djelovanje opozicije u RS i Srbiji, odnosno navodne uticaje stranih plaćenika na društveno-politička dešavanja.

Iako je bio u pravu kada je naveo da se tragedije zloupotrebljavaju u političke svrhe, kao što je bio slučaj i u Republici Srpskoj kada je opozicija iskoristila ubistvo Davida Dragičevića za političku promociju, zaboravio je da je prije samo par sedmica i on zloupotrebio jednu tragediju, i to najveću u srpskom narodu – genocid u Jasenovcu.

Govor Milorada Dodika u Donjoj Gradini: Zloupotreba žrtava u dnevnopolitičke svrhe

Baš u tom trenutku, kada je napao opoziciju za zloupotrebu ubistva Davida Dragičevića, Dodik u priču, očekivano, ubacuje strane plaćenike.

“Nedavno je u Republici Srpskoj tragedija jednog mladića zloupotrijebljena kao platforma za politički obračun koji je opozicija koristila da bi destabilizovala Republiku. Grubo su koristili tu tragediju i nerazjašnjenu smrt nesrećnog mladića, organizujući “deševanje ulice” i proteste. Sve dok im je tragična smrt mladića koristila, bili su tu i Branislav Borenović, i Igor Crnadak, i Mladen Ivanić, i Jelena Trivić, i Mirko Šarović i Milan Radović, ali su bili i britanski obavještajci kojima je Crnadak pružao logističku pomoć u Banjaluci”, navodi Dodik i dodaje da su protesti zbog ubistva Davida Dragičevića ličili na “šarene, ovakve i onakve revolucije”.

“Sve se svelo na ‘šarenu lažu’ i tešku zloupotrebu porodične tragedije. Od tada su imali tri puta izbore u Republici Srpskoj i sva tri puta su izgubili. Narod je prepoznao političke hijene. A poznato je i kad je trebalo da budu uhapšeni britanski obavještajci, njih su britanski plaćenici prebacili u Sanski Most, na muslimansku teritoriju”, ističe Dodik.

Inače, vlast u Republici Srpskoj od 2018. godine, kada je ubijen David Dragičević i kada su počeli protesti, insistira i istrajava na priči o stranim plaćenicima i domaćim izdajnicima.

Retrospektiva spinovanja, manipulacija i napada na grupu „Pravda za Davida“ od strane vlasti u Republici Srpskoj

U nastavku teksta Dodik ističe da “Republika Srpska, kao i srpski narod u cjelini, ne voli strane agente i plaćenike”, što je teza oko koje se vrti cijeli spin i pokušaj mirenja sa Vučićem.

“Dio opozicije u Srbiji, nažalost, koristi ove tragedije za lični napad na predsjednika Srbije Aleksandra Vučića. Znam ga lično i mogu da svjedočim o njegovoj posvećenosti Srbiji i koliko mu teško padaju ove nesreće koje su zadesile zemlju. Isto tako, Željku Cvijanović i mene su napadali zbog smrti nedužnog mladića u Banjaluci, pa su čak došli do toga da lažu da smo mi ti koji smo izvršili ubistvo. Danas imamo isti scenario u Srbiji, gdje od Vučića prave metu i krive ga za sve što im padne na pamet. Krivica koju oni produkuju ne može da se pripiše bilo kome osim počiniocima, a preko njih i onima koji su na bilo koji način tome doprinijeli”, ističe Dodik implicitno prebacujući krivicu za masovna ubistva u Beogradu i Mladenovcu na hipotetičke zavjerenike, odnosno domaće izdajnike i strane plaćenike.

Zanimljivo je da u priču ubacuje i Jelenu Trivić, za koju se spekuliše da upravo Aleksandar Vučić stoji iza njenog novoosnovanog pokreta Narodni front.

“Dio opozicije u Srbiji, po uzoru na opoziciju u Republici Srspkoj, koristi smrt nedužne djece i ljudi da izazove nemire i nerede u Srbiji. Samo se ne zna tačno ko je koga ovdje instrumentalizovao: Jelena Trivić – Mariniku Tepić ili Marinika Tepić – Jelenu Trivić? Možda bi Britanci znali odgovor? Opozicija u Srbiji, odnosno jedan dio nje u nastojanju da ‘zgrabi’ tragediju kao svoju šansu, odmah je krenuo na trgove i ulice. Naravno, uz svoje strane podupirače. Žele da sruše stabilnost Srbije”, nastavlja Dodik insistirajući na tezi o stranim plaćenicima.

Iako proziva pretpostavljenu Vučićevu miljenicu Jelenu Trivić, Dodik ipak drži hvalospjev Vučićevoj politici navodeći da je “ponašanje predsjednika Srbije u ovako teškim okolnostima bilo državnički odgovorno ponašanje”.

“U prilog ovoj tvrdnji govore i mjere koje su preduzete u Srbiji, što je vrhunski dokaz odgovornosti, kao što su: postupanje na najvišem stepenu odgovornosti, amnestija za predaju nelegalnog oružja, povećane mjere bezbjednosti u školama, kao i niz drugih odgovornih i državničkih poteza. I opet to napadaju, a šta bi bilo da je policija spriječila okupljanje. Opet bi ga napadali”, ističe Dodik.

Na kraju, podržavajući Vučićev miting, Dodik naglašava da “opoziciji nisu pomogli agenti stranog uticaja i strani obavještajci ni u izborima ni poslije njih. Njih, jedne i druge, narod naprosto neće i ne voli, jer im ne vjeruje”.

U suštini, iako Dodikove poruke predstavljaju opšte mjesto i njegov uobičajeni narativ koji podrazumijeva naizmjeničnu proskripciju opozicije, plašenje stranim plaćenicima i domaćim izdajnicima, kombinaciju dodvoravanja Aleksandru Vučiću ali i implicitno napadanje predsjednika Srbije, pažnju privlači, bar sa stručnog komunikološkog aspekta, način na koji PR tim i savjetnici Milorada Dodika nastoje da javnost ubijede u teorije zavjere i uobičajene stereotipe o neprijateljstvu i zavjeri stranih država. Doduše, uzevši u obzir da su i dalje na vlasti, uprkos svemu, očigledno im polazi za rukom da ubijede “ženu da vjeruje njima, a ne svojim očima”.

Gerila.info

The post Strani plaćenici u akciji mirenja Dodika i Vučića first appeared on Gerila.info.

Vlast Republike Srpske putem svojih “službenih glasila”, kao što je “javni” servis RTRS, slijedeći logiku “napad je najbolja odrbana”, kreće u “krstaški pohod” protiv neistomišljenika, istovremeno “braneći neodbranjivo”.

Samo dan nakon Dodikove najave, u suštini podsjećanja, da vlast Rrepublike Srpske sprema “zakon o stranim agentima”, apologete režima su se dale na posao i počele, s jedne strane, braniti “briljantnu” ideju o uvođenju takvog zakona, a s druge strane, napadati sve “domaće izdajnike i strane plaćenike”. Međutim, kao po običaju, opet su se preračunali, uletjevši u zamku neprincipijelnosti i licemjerja.

Podsjećamo, Milorad Dodik je juče ponovo prijetio novim zakonom koji će regulisati rad NVO.

https://www.gerila.info/novosti/novi-udar-na-kriticko-misljenje-nakon-zakona-o-kleveti-dodik-prijeti-i-zakonom-o-stranim-agentima/

“Ovih dana ćemo predložiti novi zakon o djelovanju nevladinih organizacija i sličnih udruženja na prostoru RS. Biće doslovno prepisan zakon od SAD. One u svom zakonu te strane nevladine organizacije nazivaju stranim agentima na prostoru SAD. Mi ćemo preuzeti svu terminologiju, samo umjesto onoga SAD biće napisana Republika Srpska. Gdje piše Ministarstvo pravde SAD, pisaće Ministarstvo pravde RS, pa da vidimo šta će Amerikanci na to reći, a to podrazumijeva da prijavite svaku vrstu transakcije i sve što rade”, izjavio je Dodik juče, dok je već naredni dan krenula propaganda i spinovanje na RTRS-u.

“Nevladine organizacije u BiH su finansirane od strane raznih fondova i vlada zapadnih zemalja (NATO-a i EU). Odmah se pitamo – da li su te domaće organizacije “nevladine” ako ih finansiraju zapadne vlade? Naravno da nisu. Јedna od američkih državnih agencija koje učestvuju u finansiranju NVO sektora u BiH je Američka agencija za međunarodni razvoj (USAID)”, navodi se u tekstu profesora geopolitike Srđana Perišića koji prenosi RTRS.

Perišić dalje navodi da su ruske vlasti u oktobru 2012. godine zabranile USAID u Rusiji, i to, kako tvrdi, poslije pokušaja izazivanja obojene revolucije (balotnaja revolucija) u Moskvi 2011/12. uoči i poslije predsjedničkih izbora kada je Putin postao po treći put predsjednik.

“U objašnjenju ruskih vlasti o zabrani stoji da je USAID pokušavao da utiče na političke procese distribucijom grantova organizacijama civilnog društva (NVO), i utičući na rezultate izbora na različitim nivoima”, ističe Perišić, naglasivši da USAID ima odsjek za tranzicione inicijative.

“Preko tog odsjeka USAID je finansirao subverzivne operacije na Kubi 2009. godine preko društvene mreže ZunZuneo i to putem SMS. Prije nekoliko dana pokrenute su nasilne demostracije u Gruziji, upravo od strane NVO koji je finansiran od strane USAID-a. Zanimljivo je da je USAID 2021. godine sa Savjetom ministara u BiH postigao sporazum o petogodišnjoj saradnji kroz različite projekte u “podršci ekonomskom i demokratskom razvoju BiH”. Poslije potpisivanja sporazuma u martu 2021. godine, zvanični Vašington je saopštio da se radi o “podršci USAID-a demokratskom vođstvu BiH da ograniči mogućnost za maligne uticaje”. Terminologija je poznata. Maligni uticaji se odnose na Rusiju i Kinu, ali ciljaju Republiku Srpsku. Dakle, USAID djeluje legalno, na žalost, uz “asistenciju” Savjeta ministara. Da li su tadašnji srpski ministri uopšte znali šta je USAID? U sporazumu sa Savjetom ministara navodi se i da će djelovanje USAID-a do 2025. godine pomoći BiH da ostvari progres i na putu evroatlantskih integracija. Dakle, jedan od ciljeva je i učlanjenje BiH u NATO, kome se Srpska protivi”, navodi Perišić.

Naposlijetku, ističe da je socijalno, ekonomsko i političko stanje u BiH veoma rovito, i da posjeduje mnoštvo elemenata koji mogu poslužiti raznim nevladinim organizacijama da djeluju na način kako USAID diriguje.

“Uostalom, od te američke agencije su plaćeni. Zbog toga vlasti Srpske moraju da obrate pažnju na finansiranja iz inostranstva. Prekid takvih grantova i dotacija veoma brzo i radikalno bi smanjio mogućnost destabilizacije BiH i Srpske. Međutim, da li su vlasti Srpske spremne da donesu zakon o stranim agentima? Izjava predsjednika Milorada Dodika da je potrebno donijeti takav zakon, upravo po ugledu na takav u SAD, nagovještava tu mogućnost. Građani Srpske bi većinski to podržali. Pritisci iz Vašingtona i Brisela bi mogli biti anulirani jasnim navođenjem da takve zakone imaju i zapadne države”, zaključuje Perišić.

Zanimljivo je da Perišić primjećuje da je USAID 2021. godine postigao sporazum sa Savjetom ministara BiH, a zenameruje činjenicu da institucije Republike Srpske odavno, takođe, primaju donacije od USAID-a.

https://www.gerila.info/naslovna/milorad-dodik-prokleta-je-amerika-ali-ne-i-zlato-sto-sja/

Nakon sastanka sa administratorkom američke Agencije za međunarodni razvoj Samantom Pauer početkom prošle godine, Milorad Dodik, tadašnji član Predsjedništva BiH, koga Perišić, inače, brani i hvali, izjavio je da je USAID u proteklim godinama dao ozbiljan novac Republici Srpskoj, “i mi smo zahvalni za pomoć koja je do sada pružena”.

Dodik je tom prilikom izjavio da Pauerova ne pravi razliku između RS i FBiH i da će nastaviti da podržava projekte u Republici Srpskoj.

“Ostajemo posvećeni saradnji i projektima sa USAID-om”, izjavio je Dodik tada.

Perišić je očigledno previdio, da ne kažemo namjerno prećutao, i saradnju USAID-a sa Republičkim pedagoškim zavodom Republike Srpske.

https://www.gerila.info/naslovna/nevladinici-iz-vlasti-kad-americke-pare-nisu-toliko-gadne/

“Gotovo svi američki projekti, a posebno iz ove agencije, u posljednjih 25 godina imali su samo jedan cilj, a to je da promijene svijest našeg naroda i da pokušaju centralizovati obrazovni sistem u BiH”, izjavio je 2019. godine, slično Perišiću, direktor Republičkog pedagoškog zavoda Republike Srpske Predrag Damjanović komentarišući najavu sprovođenja USAID-ovog projekta “Tabla”.

Međutim, već nakon dvije godine, 2021, Predrag Damjanović, RPZ i Ministarstvo prosvjete i kulture Republike Srpske učestvuju u projektu “Tabla” koji finansira Američka agencija za razvoj USAID u saradnji sa organizacijom “Spasimo djecu” (Save the children).

Zanimljivo je da je vlast tada isticala da su promjene dobre i neophodne. Očigledno im tada nisu smetali “amerikanizacija” i uvođenje nekih novih kompetencija.

Perišić je “previdio” i saradnju USAID-a sa lokalnim zajednicama u Republici Srpskoj, konkretno Trebinjem.

https://www.gerila.info/naslovna/undp-i-usaid-potpisali-finansijski-sporazum-sa-trebinjem-mijesanje-u-unutrasnje-stvari-drzave/

U Trebinju je 2020. godine potpisan finansijski sporazum ovog grada, Razvojnog programa UN (UNDP) “Via Dinarika” projekta i USAID-a, osmišljenog da kroz afirmaciju “Via dinarike” kao regionalne turističke destinacije poveća konkurentnost BiH u oblasti turizma u prirodi.

Kadrovi SNSD-a su tada “na sva zvona” hvalili USAID, koji je dvije godine prije toga bio etiketiran od strane njihovog šefa, Milorada Dodika, kao organizacija koja “radi pod plaštom borbe protiv korupcije, ali se radi o miješanju u unutrašnje stvari države”.

Dodik je 2018. komentarisao sporazum Savjeta ministara BiH sa USAID-om o raspodjeli osam miliona dolara za projekte. Tada je tvrdio da je to bilo mimo dotadašnjih procedura i znanja Republike Srpske. Međutim, ono što je bilo zabranjeno 2018. godine, dok je SNSD bio opozicija na nivou BiH, što se predstavljalo kao miješanje u unutrašnje stvari države i borba protiv ruskog uticaja, nakon dvije godine, kada su došli na vlast na državnom nivou, to istom SNSD-u postaje “milo i drago”.

Perišić je “zaboravio” i kada je KK Igokea, “mezimče” Milorada Dodika i njegove porodice, organizovao košarkaški kamp u Laktašima 2019. godine, uz podršku, ni manje ni više, nego “mrskog” USAID-a!

https://www.gerila.info/naslovna/kosarkaski-kamp-laktasi-2019-ako-je-od-usaid-a-i-miloradu-je-milo/

Sa USAID-om su ranije uspješno sarađivali, potpisivali ugovore i dobijali novac načelnici i gradonačelnici iz redova SNSD-a, kao i ministri, direktori, sudije, tužioci… Perišić, i ostale apologete režima, to očigledno zaboravljaju.

Kada USAID donira sredstva i finansira projekte u kojima učestvuju oni, onda “prepoznaju značaj uvođenja promjena”, a kada se sredstva od stranih donatora usmjeravaju u demokratizaciju društva, koja, između ostalog podrazumijeva i otkrivanje korupcije i kriminala vladajućih, onda je riječ o stranim plaćenicima i domaćim izdajnicima – “nevladinićima”, kako su prozvani od “pravovjernih, istinoljubivih i autentičnih branilaca Republike Srpske”. Međutim, kada “nevladinići” dolaze iz redova vlasti, onda im američke pare uopšte nisu gadljive. Štaviše.

Gerila.info

The post Republika Srpska – strani agent na budžetu USAID-a first appeared on Gerila.info.

Pokrovitelji ovogodišnjeg festivala književnosti su Ministarstvo prosvjete i kulture Republike Srpske, Grad Banja Luka i, pazite sad, Američka ambasada u BiH! Blasfemija! Da sve bude gore, medijski pokrovitelj je Radio Televizija Republike Srpske. Užas! Zar “patriotske oči” gledalaca RTRS-a moraju da gledaju “đavolju zastavu” na milom TV kanalu?

Bez namjere da na bilo koji način umanjimo značaj i vrijednost događaja koji organizuje Udruženje “Imperativ”, ne možemo a da ne primijetimo, u najmanju ruku, licemjerje pokrovitelja, doduše ne svih, nego samo onih “pravovjernih” iz Republike Srpske, Ministarstva prosvjete i kulture RS i RTRS-a, prije svih. Kako su samo dozvolili da se njihov “bogougodni” logo nađe rame uz rame sa “sotonističkom” zastavom “mrskih” Sjedinjenih Američkih Država?! I još da budu zajednički pokrovitelji?! A gdje su pokrovitelji, tu su i pare, doduše ne toliko mrske kao Amerika, ali bože moj, poklonu stranih plaćenika se ne gleda u zube.

Postavlja se pitanje zašto “gospodar Republike Srpske” i njemu bliski “čuvari poretka” uzalud tupe zube o domaćim izdajnicima i stranim plaćenicima?! Jesu li uzalud širili paniku, strah i mržnju da bi njihove “perjanice” RTRS i Ministarstvo prosvjete i kulture “sklopile pakt sa đavolom”?

https://www.gerila.info/naslovna/totalitarni-umovi-ne-miruju-cuvari-poretka-ponovo-upozoravaju-na-obojene-revolucije-i-rusenje-republike-srpske/

https://www.gerila.info/naslovna/vrelo-ljeto-zamjenjuje-vrela-predizborna-jesen-vladajuci-nastavljaju-sa-spinovanjem-o-stranim-placenicima-izdajnicima-i-obojenim-revolucijama/

https://www.gerila.info/naslovna/stavljanje-mete-na-celo-oni-koji-bilo-kako-izbjegavaju-da-podrze-srpskog-clana-predsjednistva-rade-protiv-srpske/

Da li će se sada i Radio Televizija Republike Srpske i Ministarstvo prosvjete i kulture RS naći na crnim listama “stranih plaćenika i domaćih izdajnika”? Ili su američke pare u ovom slučaju ipak drage?

Gerila.info

The post Republika Srpska – strani plaćenik i domaći izdajnik first appeared on Gerila.info.

Kao što se moglo i očekivati, “totalitarni čuvari poretka” u Republici Srpskoj polako pripremaju teren za izbornu jesen koristeći isprobani narativ o stranim plaćenicima, domaćim izdajnicima i obojenim revolucijama. Nakon etikteriranja Ozrena Perduva, aktiviste grupe “Pravda za Davida”, kao “programera obojene revolucije”, “spin majstori” bliski “vladajućoj kuhinji”, komentarišući proteste protiv bjeloruskog predsjednika Aleksadra Lukašenka, ističu da će Republiku Srpsku zapljusnuti novi talas obojene revolucije, ali umiruju “bogobojazni narod” naglašavajući da se to neće desiti prije 2022. godine.

Dekan Fakulteta bezbjednosnih nauka Predrag Ćeranić, jedan od viđenijih apologeta režima u Republici Srpskoj, opet se poziva na priču o rušenju Republike Srpske. Ako zanemarimo to što brani “posljednjeg evropskog dikatatora” (Lukašenka), Ćeranić opet ponavlja mantru o odbrani Republike Srpske od stranih plaćenika i domaćih izdajnika.

“Srpska ima vlastita iskustva iz 2014. i 2018. godine. To su godine u kojima su se održavali opšti izbori, a „obojeni“ su teren počeli pripremati još u proljeće, kako bi do jeseni (u oktobru su održani izbori) stvari dostigle kulminaciju. U oba slučaja policija je bila napadana, verbalno i fizički, ali nije reagovala. Napadi na policiju su dokumentovani i javnosti prezentovani. Putem niza političkih emisija i objavljenih tekstova neprestano se objašnjavao smisao i karakter obojenih revolucija. Termin „rušenje Republike Srpske“ prihvaćen je od šire javnosti u smislu javne osude. Policija je pokazala čvrstinu u pravom momentu i nije dozvolila da se u Banjaluci dogodi replika Petog oktobra”, ističe Ćeranić.

Samo nije jasno šta podrazumijeva pod tim da su “obojeni” počeli pripremati teren još u proljeće? Nije valjda mislio na ubistvo Davida Dragičevića, koje je njemu toliko draga policija Republike Srpske, ako ništa drugo, izvrtala i navodila na pogrešan trag? Ili je možda mislio na vapaj skrhanih roditelja koji žude za istinom i pravdom? Da li je njihova bol “obojena”?

Takođe, postavlja se pitanje šta je mislio pod tim da policija “nije reagovala”? Da li možda misli na gaženje ljudi na Trgu Krajine u decembru 2018? Ili možda na privođenja i maltretiranja građana od strane policije ispred Sabornog hrama Hrista Spasitelja u Banjaluci?

Kako god, Republika Srpska se zaista odbranila, kako sugeriše Ćeranić, samo ne od obojene revolucije, nego od istine i pravde. I dalje u Republici Srpskoj dominira atmosfera straha i mržnje prema svima koji razmišljaju drugačije. Kao u stara dobra vremena. Totalitarni duh ne miruje.

Gerila.info

The post Totalitarni umovi ne miruju: “Čuvari poretka” ponovo upozoravaju na “obojene revolucije” i “rušenje” Republike Srpske first appeared on Gerila.info.