Uk je ranije danas naveo da „preuzima odgovornost“ i da ne bježi od nje, te da će nastaviti da vodi procese dok se ne imenuje novi premijer Kantona Sarajevo. Njegova ostavka uslijedila je pod snažnim pritiskom javnosti nakon tragedije koja je potresla grad.

Protest je počeo ispred Zemaljskog muzeja BiH, u neposrednoj blizini mjesta gdje je tramvaj iskočio iz šina, prešao preko dijela stanice i izletio na kolovoz. Okupljeni su blokirali dio saobraćajnice Zmaja od Bosne i tramvajsku prugu na mjestu nesreće. U 12.25 održan je minut ćutanja za stradalog Morankića.

Na transparentima su ispisane poruke: „Da li vam je stalo do nas“, „Sigurnost je postala luksuz“, „Sistem te laže“. Među okupljenima su dominirali mladi – srednjoškolci i studenti – a pojedini su nosili fotografije poginulog mladića.

Kolona se potom kretala prema Opštoj bolnici, gdje se nalazi teško povrijeđena djevojka, zatim prema zgradi Predsjedništva BiH i Kantonalnom sudu. Ispred suda su uzvikivali „Pravda“ i „Nisi sam, Adnane“.

Nešto prije 14.30 časova vozač tramvaja Adnan Kasapović pušten je na slobodu a sud je ocijenio da ne postoji osnovana sumnja za krivično djelo kako ga je kvalifikovalo Tužilaštvo KS, već da se radi o drugačijoj pravnoj kvalifikaciji, te je odbio da mu odredi pritvor. Vijest o njegovom puštanju okupljeni su dočekali aplauzom.

Kasapović je na ročištu izjavio: „Smatram da nisam kriv, već da je uzrok tehničke prirode. Ovo je dobro poznato svim radnicima GRAS-a i da se ovo dešava na ovim tipovima vrlo često. Imao sam sličan slučaj prije 20 godina. Ima i videonadzor koji se nalazio u tramvaju i on će pokazati dosta. Još uvijek nije pregledan taj snimak. Žao mi je. Žao mi je djece.“

Njegov advokat Elmin Plećan naveo je da je došlo do tzv. „zalijepljene vožnje“, odnosno naglog ubrzanja oko 30 metara prije raskrsnice.

„Ono što se desilo s tramvajem, došlo je do tzv. zalijepljene vožnje, 30 metara prije raskrsnice on je dobio ubrzanje. Vozač je pokušao da tramvaj zaustavi, djelovao je na kočnicu, ali nije uspio. Nije uspio ni isključiti tramvaj. U momentu dok je to pokušavao, ušao je raskrsnicu, ispao je iz sjedišta“, rekao je Plećan.

U sudskom rješenju navedeni su i iskazi drugih vozača GRAS-a koji govore o tehničkim problemima starijih tramvaja. Jedan od svjedoka naveo je da tramvaj pri vožnji ili kočenju „zna zalijepiti od 600 volti struje“, što znači da naglo povuče struju i dobije, kako je opisano, „eksplozivnost“, pri čemu kočnice ne reaguju. Vještačenjem je utvrđeno da kočnice u trenutku nesreće nisu bile aktivirane, što se poklapa s tvrdnjom odbrane da nisu reagovale.

Na protestu se mogla čuti i podrška vozaču. „Došli smo i da damo podršku vozaču koji najvjerovatnije nije kriv, ali je u cijelom sistemu očigledno najslabija karika“, rekao je jedan od okupljenih.

Istovremeno, porodica i prijatelji Erdoana Morankića, kao i brojni građani, traže odgovore na pitanje kako je moguće da tramvaj u centru glavnog grada iskoči iz šina i usmrti mladića koji je tek započinjao život.

Novi protest zakazan je za ponedjeljak u 12 časova ispred Zemaljskog muzeja. Sarajevo i dalje traži odgovornost – ne samo pojedinca, već sistema koji mora garantovati da se ovakva tragedija više nikada ne ponovi.

GERILA

The post Treći dan protesta u Sarajevu: Vozač tramvaja pušten na slobodu, premijer Nihad Uk podnio ostavku first appeared on Gerila.info.

Dokument koji je u posjedu našeg portala potvrđuje da je Fahrudin Korać, kum vijećnika Gradskog vijeća u Gradu Sarajevu Vedada Deljkovića (DF), nedavno primljen u radni odnos u Opštinu Novo Sarajevo.

Istovremeno, u Opštini Stari Grad, gdje načelnik Irfan Čengić uz pomoć bliske stranačke kolegice i gradonačelnice, a danas aktuelne načelnice Opšine Novo Sarajevo Benjamine Karić, ima ključnu ulogu, na rukovodeću poziciju u Stručnoj službi za zajedničke poslove 12. juna 2025. zaposlen je Adnan Šačirović.

JA TEBI, TI MENI – ŠTA NAS BRIGA

Prema dostupnim i objavljenim fotografijama i navodima više svjedoka, tri mjeseca ranije, u martu, Šačirović je sjedio u restoranu Ranch Mošćanica sa Deljkovićem i Čengićem u društvu, što je jasna potvrda bliskosti. Ovi podaci i informacije, potkrijepljene dokumentima, otvaraju pitanje obrasca kadrovskih preklapanja i veza u sarajevskim opštinama (podsjećamo i da je Adnanova sestra Alma Šaćirović vijećnica SDA u Gradskom vijeću Sarajeva, čije je ime medijski povezivano s ranijim kontroverzama oko konkursnih procedura).

Dolazak Adnana Šačirovića na poziciju pomoćnika načelnika i šefa službe u Opštini Stari Grad mjesecima izaziva mnoga pitanja i kontroverze. Prema informacijama Valtera, njegov izbor pratile su pritužbe i žalbe kandidata, no nikada nije objavljeno kako su riješene – ako su uopće registrovane.

Posebnu sumnju je izazvalo to što se Šačirović počeo pojavljivati u službenim delegacijama Irfana Čengića u Sjedinjenim Američkim Državama, pri čemu su javnosti nedostupni podaci o troškovima i nalozima za put, niti je poznato kakva je svrha putovanja i šta su time dobili poreski obveznici Opštine Stari Grad.

Ovo je posebno značajno jer se njegov dolazak na poziciju od početka povezuje s utjecajem vijećnika DF-a Vedada Deljkovića, izrazito bliskog Čengiću i Benjamini Karić, jedne od ključnih figura čije se ime ponavlja u kadrovskim kombinacijama u više opština.

Trojac na ključnim funkcijama: Vedad Deljković, kao vijećnik Grada Sarajeva, Irfan Čengić, kaonačelnik Opšine Stari Grad, te Benjamina Karić, kao nekadašnja  gradonačelnica Sarajeva a aktuelna načelnica Opšine Novo Sarajevo, imaju direktan uticaj u sistemu lokalne uprave u Gradu Sarajevu i pojavljuju se u nizu kadrovskih priča posljednjih godina. Podsjećamo na priču Valtera iz septembra ove godine o tome da Tužilaštvo KS, kako su nam zvanično potvrdili, istražuje sporna zapošljavanja u Upravi Grada Sarajeva u mandatu Benjamine Karić a kojih je, prema informacijama iz istrage, bilo pedesetak.

Preklapanje njihovih imena u dva različita nedavna konkursna procesa i zapošljavanja za koja postoje dokazi, čini osnov za legitimna pitanja i temelj ovog istraživanja, ali i istraživanje pravne države.

Redakciji Valtera je dostavljen i faksimil originalnog dokumenta Opštine Novo Sarajevo u kojem stoji da je Fahrudin Korać nedavno primljen na Poziciju 6, kao kandidat s najvećim brojem bodova na intervjuu. Dokument je služben i potpisan.

Korać je inače, kako smo već naveli, kum Vedada Deljkovića, što je potvrđeno iz više izvora, a Deljković kao gradski vijećnik osoba s političkim utjecajem, o kojem je Valter također napisao serijal tekstova o njegovim službenim putovanjima i uzimanju duplih paušala, odnosno zloupotrebljavanju novca građana Sarajeva.

DRUŽENJE U „RANČU MOŠĆANICA“

Upravo je tokom trajanja konkursa, prema navodima više izvora, Korać uklonio sve profile s društvenih mreža, uključujući i fotografije na kojima je zajedno s Deljkovićem i drugim političkim akterima. Uklanjanje privatnih profila, naravno, nije zabranjeno, no postavlja se pitanje zašto je to učinjeno baš tokom otvorenog javnog konkursa na kojem je Korać primljen u radni odnos.

Kada je pak u pitanju Šaćirović, prema službenom izvještaju iz Registra zaposlenih, on je zaposlen je 12. juna 2025. na poziciju rukovodioca Stručne službe za zajedničke poslove u Opštni Stari Grad, čiji je načelnik Irfan Čengić. U pitanju je visoka upravna pozicija, s pristupom internim procesima opštne.

Međutim, ono što prethodilo zapošljavanju je važnije od datuma: već smo potvrdili kroz fotografije, ali i svjedočenja nekoliko osoba, da je u martu 2025. u restoranu Ranch Mošćanica održano prisno druženje na kojem su sjedili Adnan Šačirović, Vedad Deljković, Irfan Čengić. Tri mjeseca kasnije Šaćirović je primljen u radni odnos.

Ni Opština Stari Grad i opštinski načelnik, ni kabinet Benjamine Karić i Opšina Novo Sarajevo, kao ni Grad Sarajevo te na posljetku vijećnica Alma Šaćirović, nisu željeli da odgovore na pitanja Valtera o zaposlenju Šaćirovića i Koraća, konkursnim procedurama, žalbama drugih kandidata, kriterijima konkursa, pravdanjima službenih putovanja po SAD, i dr.

Upoređivanjem dva dokumentovana slučaja, kao i podataka prikupljenih tokom istrage, pojavljuje se nekoliko jasnih elemenata. Ključni je da se Deljković, Čengić i Karić pojavljuju se u pozadini oba procesa.

I Opština Stari Grad i Opština Novo Sarajevo, dakle, odbile su dati informacije koje su po zakonu javne. U oba slučaja ostala su nepoznata ključna pitanja: ko je bodovao, kako je bodovao i da li je komisija bila svjesna relacija između kandidata i čelnih ljudi opština.

Tako je daleko od očiju javnosti posao dobio kandidat koji je kum gradskog vijećnika, a posao i visoku opštnsku funkciju drugi kandidat koji je sjedio s načelnikom i vijećnikom te nakon toga bio član zvanične opštnske „delegacije“ u New Yorku.

valter portal

The post MREŽA KADROVSKIH VEZA U SARAJEVU: „Dallas“ i „Dinastija“ u gradskim opštnama, samo još da Esmeralda progleda first appeared on Gerila.info.

Tužilaštvo Kantona Sarajevo vodi istragu o više od 50 spornih zapošljavanja u Gradskoj upravi Sarajeva u vrijeme mandata bivše gradonačelnice Benjamine Karić.

Informacija o istazi portalu Valter je potvrđena iz samog sarajevskog Kantonalnog tužilaštva.

„Tužilaštvo KS postupa u navedenom predmetu. Budući da se preduzimaju radnje iz nadležnosti ove pravosudne institucije, nismo u mogućnosti saopštavati više informacija“, odgovorili su iz Tužilaštva na upit Valtera.

POLICIJA IZUZELA DOKUMENTACIJU IZ GRADSKE UPRAVE

Valter saznaje da su policijski službenici MUP-a KS po nalogu Tužilaštva početkom septembra izuzeli dokumentaciju iz Gradske uprave. Riječ je o više od 50 ugovora koji se odnose na različite oblike angažmana: od ugovora o djelu do ugovora o stručnom osposobljavanju i kasnijeg prelaska na stalna radna mjesta (ugovori o radu). U međuvremenu i Poreska uprava izuzela dokumentaciju o zapošljavanjima.

Tako sistem zapošljavanja u mandatu bivše gradonačelnice Benjamine Karić otkriva mrežu nepotizma, kumovskih i stranačkih veza, što je rezultiralo istragom Kantonalnog tužilaštva Sarajevo.

Prvi tragovi sumnjivih zapošljavanja vidljivi su kroz različite vrste ugovora, koji su u posjedu Valtera. Dok su neki zaposleni po ugovorima o stručnom osposobljavanju, a što znači formalni pripravnički staž povezan sa Zavodom za zapošljavanje, drugi su prolazili kroz ugovore o djelu, da bi ubrzo bili primljeni „za stalno“, uglavnom kadrovi koji su imali stranačku, prijateljsku ili kumovsku poveznicu. Radi interesa istrage nećemo objaviti puna imena, već inicijale osoba koje su zaposlene na sporan način.

Očigledni primjeri su A.M. i D.P. kod kojih je jasno vidljiv prelazak sa ugovora o djelu na stalno zaposlenje.

Međutim, oni nisu usamljen slučaj s obzirom da je takvih zapošljavanja bilo na desetine, što ukazuje na sistematski obrazac. Kako smo već naveli, uočljive su kumovske i stranačke veze, a jedan od drastičnih primjera nepotizma odnosi se na F.K. i njegovu suprugu, koja je zaposlena zahvaljujući kumovskoj vezi s odbornikom Gradskog vijeća Vedadom Deljkovićem.

Deljković, poznat kao politički kadar blizak Karić, već godinama figurira kao jedan od ključnih ljudi u gradskoj upravi. Valter je ranije objavio dvije priče s dokazima o tome kako je kao odbornik DF-a putovao i uzimao dnevnice istovremeno „dok je na poslu“ u JP Olimpijski Bazen Otoka, odnosno kako je na duplim paušalima (odbornik u Opštinskom vijeću Stari Grad i odbornik u Gradskom vijeću Grada Sarajeva) od 2017. do 2024. nezakonito zaradio više od 115.000 KM.

STRANAČKE I KUMOVSKE VEZE

Prema hronologiji dokumenata koji su u posjedu Valtera, vidljivo je da je Karić posljednjih mjeseci mandata ubrzano zapošljavala nove ljude, nastojeći da ih uhljebi prije nego što napusti fotelju. Među njima su i imena poput A.H.P. ili A.M. Zaposleni su bez jasnih kriterija.

U cijeloj mreži pojavljuje se i ime Irfana Čengića, aktuelnog načelnika Starog Grada Sarajevo, još jednog političkog aktera bliskog Benjamini Karić i Vedadu Deljkoviću. Prema tvrdnjama više izvora iz istrage, i Čengić je imao svoju ulogu u spornim zapošljavanjima u Gradskoj upravi.

Sam sistem zapošljavanja ostavlja utisak da je Benjamina Karić djelovala uvjerena kako nikada neće odgovarati za svoje poteze. Međutim, nova istraga Tužilaštva KS pokazuje da stvari stoje drugačije.

Slučajevi zapošljavanja A.F, A.M, Đ.M, K.P, M.L, A.Z, D.P, F.K, S.S. i desetina drugih nisu izolovane priče. Oni su dio šireg obrasca u kojem su stranački i kumovski ljudi imali prioritet, dok su građani Sarajeva ostajali bez transparentnog i poštenog procesa zapošljavanja.

Za razliku od uhljebljenih preko stranačkih i kumovskih veza, mladi bez stranačkih kartica ili „prave veze“ nisu imali šanse da dobiju posao u gradskoj administraciji, što je teška devalvacija javnog interesa i pretvaranje institucija u privatni servis političkih elita.

Pitanja o nezakonitim i spornim zapošljavanjima smo uputili i novom gradonačelniku i Gradskom vijeću, kao i MUP-u Kantona Sarajevo.

Iz Gradske uprave su smatrali da ne trebaju odgovarati na ova pitanja od izuzetnog javnog značaja, dok se MUP-a Kantona Sarajevo otkako je u ministarsku fotelju zasjeo Admir Katica pretvorio u hermetički zatvorenu instituciju za istraživačko novinarstvo.

(Valter)

The post Tužilaštvo KS istražuje desetine nezakonitih zapošljavanja iz mandata Benjamine Karić first appeared on Gerila.info.

Ekolozi upozoravaju da uništavanjem cijelog šumskog pokrivača nestaje stanište za mnoge biljne i životinjske vrste, što dovodi do drastičnog smanjenja biološke raznolikosti. Bez korijenskog sistema drveća koji zadržava zemlju, kiše i vjetrovi lako odnose površinski sloj tla čime se smanjuje njegova plodnost i dolazi do pojave klizišta.

Šume, navode ekolozi, zadržavaju vodu i regulišu njen tok. Nakon gole sječe dolazi do bržeg oticanja padavina, smanjenja podzemnih voda i povećanog rizika od poplava. Nestanak drveća znači smanjenu apsorpciju ugljen-dioksida i povećanje emisija stakleničkih gasova, što doprinosi globalnom zagrijavanju.

„Područja bez šume imaju veće temperaturne oscilacije, sušnija su i manje zaštićena od vjetra, što dodatno otežava regeneraciju šume. Gole površine narušavaju estetsku vrijednost krajolika i umanjuju turistički i rekreativni potencijal područja. Dugoročno, gole sječe osiromašuju lokalne zajednice, jer nestaje resurs koji se ne može brzo obnoviti, a time trpi i šumska privreda“, kažu ekolozi s kojima smo razgovarali.

Na lokalitetu Kiseljaka i okolnim šumama nelegalni sjekači ostavili su gole površine koje su nagovijestile eroziju tla i klizišta, a hipoteza ekologa Nijaza Abazdića sugeriše da ova neodgovorna eksploatacija može biti uzrok klizišta i promjena toka rijeke Bosna. Na sedam analiziranih lokaliteta utvrđeno je značajno smanjenje biodiverziteta, naročito u poplavljenim šumama u blizini Sarajeva.

Studija o dinarskim šumama (jeli i bukvi) BiH i Slovenije pokazala je da kod intenziteta sječe od 50–100 odsto dolazi do gubitka organskog ugljika (SOC) i ukupnog organskog materijala u gornjim slojevima tla, dok kod niske sječe te promjene nisu značajne.

Više od 20 odsto sječe u BiH je nelegalno, a godišnje se „ukrade“ gotovo dva miliona kubika drvne mase. Inspekcije često ne naplate kazne, a struktura odgovornosti je fragmentirana – od entiteta do kantona – što otežava efikasnu kontrolu. Šumsko-privredna preduzeća, koja su zvanično zadužena za upravljanje šumskim resursima u BiH, nerijetko su umiješana u kriminalne radnje, koje ozbiljno narušavaju šumsko bogatstvo po kojem je Bosna i Hercegovina nadaleko
poznata.

Uzmimo za primjer Ribnik, malu opštinu u sjeverozapadnom dijelu Republike Srpske, koja se odlikuje izuzetnim prirodnim bogatstvima, uključujući šume, koje pokrivaju 64 odsto opštinske teritorije. Na području Ribnika, u periodu od svega četiri mjeseca tokom 2023. godine, posječeno je više od deset hektara bukove šume, pri čemu – kako je utvrdila inspekcija – nisu poštovani propisi.

Svi panjevi bili su uredno označeni, što ukazuje na to da je krivično djelo počinjeno svjesno od strane Šumskog gazdinstva „Ribnik“, radne jedinice Javnog preduzeća Šume Republike Srpske. Slučaj je došao pod lupu javnosti nakon što je nelegalnu sječu prijavio inženjer šumarstva. Uprkos ozbiljnosti krivičnih djela i arogantnosti počinilaca, pravosudni organi BiH ne posvećuju dovoljno pažnje ekološkom kriminalu. O ovome svjedoči i činjenica da krivične prijave za sitne šumske krađe, počinjene od strane privatnih lica, čine oko 70 posto svih prijava podnesenih u ovoj oblasti.

Situacija je slična sa sistemskom korupcijom u građevinskom sektoru, koja je često povezana s ugrožavanjem prirode. Poljoprivredna zemljišta olako se pretvaraju u građevinska, dopuštaju se profitabilni projekti koji uništavaju prirodna bogatstva, a državno zemljište se prodaje u bescjenje. Stoga ne čudi što je u javnosti snažno odjeknulo nedavno hapšenje nekoliko državnih službenika, među kojima Ibro Berilo, načelnik opštine Trnovo, osumnjičenih za zloupotrebu
položaja i sistemsku korupciju.

Grupa se tereti da je od javnog preduzeća „Sarajevo-šume“ godinama kupovala i po višestrukim cijenama preprodavala državno zemljište, uprkos zabrani raspolaganja državnom imovinom, koju je 2005. uveo Visoki predstavnik u BiH. Berilo je osumnjičen, između ostalog, za omogućavanje bespravnog krčenja šume na površini od 3,5 hektara te nekazonito izdavanje dozvola i urbanističkih saglasnosti za izgradnju stambenih i drugih objekata na planini Bjelašnici. Veći dio raskrčenog zemljišta bio je pokriven stablima jele i bukve.

Tužilaštvo Kantona Sarajevo utvrdilo je da je ovim radnjama – koje je tužilac definisao kao „urbicid i ekocid“ – državi nanesena šteta u iznosu oko 3,2 miliona KM i izazvana pravna nesigurnost za hiljade građana koji su kupili apartmane na Bjelašnici.

Profesor geografije u sarajevskoj Gimnaziji Dobrinja Vedran Zubić kaže kako se u Bosni i Hercegovini dešava nekontrolirana deforestacija. Danas više od pola države (53 posto teritorija) čine šume i šumsko zemljište, a taj broj je u prošlosti bio veći. Postotak se značajno smanjio u posljednje dvije decenije, a proces pošumljavanja i sadnje novog drveća kvantitetom ne prati ni pola drveća koje se posječe.

„Iako nema zvanične statistike, procjenjuje se da je više od 20 posto sječe nelegalno i bez ikakve kontrole. Inspekcije vrše nadzor, ali više od pola kazni nije naplaćeno od 2021. godine. Nevjerojatno zvuči podatak da je čak 21 posto posječenog drveća neknjiženo, a procjena je da se u toku jedne godine ukrade gotovo dva miliona kubnih metara drvne mase“, kaže Zubić.

Statistika govori, dodaje on, i da se 77 odsto neregistrovane sječe dešava u visokim šumama. Drvo je kvalitetna sirovina i repromaterijal koji se koristi u drvnoj industriji, građevini, industriji papira i celuloze, ali i kao energent u brojnim domaćinstvima širom Bosne i Hercegovine.

„Procjena je da više od 700.000 ljudi koristi drvo kao energent, a komparirajući podatke vidi se da je cijena kubika drva narasla za 200 do 250 posto u posljednjoj deceniji. Kada se pogledaju ovi podaci, jasno je da se radi o veoma ozbiljnoj privrednoj grani sa velikom zaradom koja nije stavljena pod adekvatnu legislativnu kontrolu“, istakao je Zubić.

Događa se i pojava da se zloupotrebljava sanitarna sječa koja je nužna da bi šumski fond ostao zdrav. Tako je revizija u Republici Srpskoj utvrdila da su se sjekla i zdrava stabla, a ne samo ona koja je bilo nužno posjeći da se ne bi zarazilo drugo drveće. Podatak da je četiri puta više posječeno zdravih stabala nego u sanitarnoj sječi drveća u nacionalnim parkovima u Republici Srpskoj govori dovoljno o lošem odnosu prema šumi, ali i prema svemu ostalom što ona znači. Samo u 2021. šumarska inspekcija RS je u 482 kontrole u njih čak 315 pronašla nepravilnosti.

„Ako se sagledaju sve poplave i klizišta, a posebno sve ono što se dešavalo u proljeće 2014. godine, jasno je da šuma nema samo estetski značaj. Vegetacija je i uzrok i posljedica klime te svaka promjena sekundarno izaziva promjene u atmosferi. Nekada je dovoljno pogledati i snimke planina iz vazduha da se uvidi koliki je kvantitet realno nekontrolisane sječe šume“, rekao je Zubić.

Kompanija „Integral inženjering“, poznata po bliskosti s vrhom vlasti u Republici Srpskoj, više od godinu dana vršila je golu sječu najkvalitenije šume u neposrednoj blizini Nacionalnog parka Kozara. Uz javnu ili prećutnu podršku političara i institucija istrajavaju u namjeri da posijeku šumu na površini od 110 hektara kako bi na tom mjestu otvorili kamenolom.

Sječu šume „Integral inženjering“ provodi još od proljeća 2019. godine, a resorno ministarstvo mu je ekološku dozvolu izdalo tek u septembru te godine čime je legalizovan ovaj zločin prema životnoj sredini. Sam put do legalizacije posla vodio je preko niza sumnjivih radnji u kojima nisu zaobiđeni samo propisi, već je u pitanje dovedena i logika.

Među brojnim nelogičnim postupcima vlasti, od lokalne do entitetske, koje smo istražili, svakako se izdvaja tvrdnja ekološke inspekcije iz Gradiške da su prilikom kontrole 2018. godine imali uvid u dokumentaciju za koju se ispostavilo da je izdata tek godinu dana poslije te kontrole.

Sve je počelo kada je Vlada RS dana 1.9.2016. godine donijela Rješenje o dodjeli koncesije za eksploataciju tehničkog građevinskog kamena (dijabaza) na lokalitetu Vučjak, opština Gradiška, Privrednom društvu, „Integral inženjering“ a.d. Laktaši putem Ministarstva industrije, energetike i rudarstva.

O ovome gotovo dvije godine javnost ništa nije znala sve dok se slučaj nije pojavio pred odbornicima Skupštine opštine Gradiška u junu 2018. godine u vidu „Informacije o stanju u oblasti šumarstva i lovstva na području opštine Gradiška za 2017. godinu“. Informacija je razmatrana na 16. sjednici skupštine opštine koja je održana 14. juna 2018. godine. Ovaranjem novog kamenoloma, naglašeno je tada, doći će do ekoloških promjena, narušavanja eko-sistema, te drugih poremećaja u prirodi. Odbornici su zaključak donijeli jednoglasno.

Goran Dakić, Gerila info

The post Šume nestaju uz blagoslov svih nivoa vlasti u BiH first appeared on Gerila.info.

Istakla je da ju ova situacija neće spriječiti u daljem radu: „Ako je moj grijeh to što ukazujem na kriminal, ja ga prihvatam. Ovo me neće zaustaviti – idemo dalje.“

Miljanović Zubac uhapšena je sinoć u Trebinju, a potom prevezena u Sarajevo, nakon što su pripadnici Granične policije BiH po nalogu tužiteljke Sanite Imamović pretresli porodičnu kuću njenih roditelja. Oduzeti su joj mobilni telefoni, računar i drugi predmeti koje je koristila u radu.

Zvanični razlog je sumnja na krivično djelo odavanje tajnih podataka iz člana 164. Krivičnog zakona BiH, koje Tužilaštvo povezuje sa ugrožavanjem istraga teških krivičnih djela. Uz nju su uhapšene i dvije službenice Granične policije BiH.

Novinarka tvrdi da je pravi razlog privođenja njen dugogodišnji istraživački rad i objave o kriminalu unutar bezbjednosnih institucija, uključujući i Sky prepisku koja, kako kaže, otkriva veze policije i pravosuđa sa organizovanim kriminalom.

Gostovanje na Gerilinom podkastu

Krajem novembra 2024. godine Miljanović Zubac gostovala je u podkastu „PST!“ portala Gerila.info, gdje je govorila o prijetnjama, fizičkim napadima i porukama koje su joj upućivane zbog njenog istraživačkog rada.

Navela je imena šest visokih bezbjednosnih zvaničnika za koje smatra da bi bili odgovorni ukoliko joj se nešto dogodi, te optužila institucije da namjerno izbjegavaju da joj pruže zaštitu. „Smatram da oni žele da mi se nešto dogodi“, rekla je tada.

Uprkos prijetnjama i pritiscima, poručila je da neće odustati od izvještavanja o temama koje povezuju organizovani kriminal i dio bezbjednosnog aparata u BiH.

GERILA

The post Nataša Miljanović Zubac puštena iz pritvora: „Ovo me neće zaustaviti, idemo dalje“ first appeared on Gerila.info.

Nakon što je afera dospjela u javnost, Karić pokušava pribaviti saglasnosti stanara za naknadnu legalizaciju tavana, koji je već uklopljen u stan. U te svrhe angažovala je advokaticu Amelu Dizdarević-Bulja, koja u dopisu stanarima traži njihovu podršku za nastavak postupka legalizacije.

U dopisu se navodi da je prethodni vlasnik stana započeo postupak legalizacije još 2012. godine, ali da on nikada nije završen. Saglasnosti koje su tada prikupljene sada više nisu važeće, pa se traže nove – ovjerene kod nadležnih organa.

Advokatica tvrdi da je proširenje tavanskog prostora izvedeno još prije dvije decenije i da sadašnji vlasnik, Benjamina Karić, samo „nastavlja kontinuitet mirnog posjeda“.

U PR intervjuu za Klix, Karić je izjavila da je riječ o „još jednom dijelu šupe“ i da su stanari dali saglasnost za njeno korištenje. Međutim, taj „dio šupe“ zapravo je kompletno renoviran prostor od 65 kvadrata, čime je stan udvostručen u površini.

Karić je u dokumentu o punomoći potvrđuje da pokušava završiti proces legalizacije koji je prethodni vlasnik započeo, a koji je obustavljen još 2019. godine zaključkom Opštine Centar Sarajevo.

Sporan je i način na koji je stan kupljen. Iako tvrdi da ga je platila 300.000 KM, podignuti kredit iznosi 230.000 KM, a tržišna vrijednost stana u tom dijelu grada znatno je veća.

Dodatnu sumnju izaziva i činjenica da je fasada zgrade Titova 19, u kojoj se nalazi stan, uvrštena u program javnih nabavki za renoviranje, i to tek nakon što je Karić pokazala interes za kupovinu stana. Renoviranje je koštalo oko 113.000 KM, a dokumenti pokazuju da zgrada u početku nije bila na listi prioriteta.

U isto vrijeme, zgrada Titova 27 (JAT-ov neboder) nije renovirana, iako se dio fasade kasnije obrušio na ulicu i povrijedio prolaznicu.

Stan koji je Karić kupila nalazi se u zgradi koja je dio Historijskog urbanog krajolika i proglašena je nacionalnim spomenikom. Institucije poput Komisije za očuvanje nacionalnih spomenika BiH i Federalnog ministarstva prostornog uređenja nikada nisu dale saglasnost za renoviranje tavanskog prostora.

Slučaj otvara brojna pitanja o zloupotrebi položaja, političkom uticaju i pokušaju prikrivanja nezakonitosti u postupku kupovine i legalizacije luksuznog stana u centru grada.

Cijelu priču sa dokumentima i detaljima možete pročitati na portalu Valter klikom na link: valterportal.ba

The post Tavan pretvoren u luksuz: Kako je Benjamina Karić došla do 136 kvadrata u srcu Sarajeva first appeared on Gerila.info.

“Mi sada odgovornost prebacujemo na stranke iz Federacije i oni ukoliko žele mogu da se riješe SNSD-a i njihovih ministara u Savjetu ministara BiH“, rekao je Nebojša Vukanović, predsjednik Liste za pravdu i red nakon sastanka stranaka opozicije iz Republike Srpske.

Vukanović, Stanivuković i Miličević usaglasili su se da su te tri stranke spremne za promjenu većine u Parlamentu BiH i navode da su oni otvoreni za saradnju. Navode i da večeras nisu govorili o imenima ni o bilo kakvim pozicijama već samo o tome kako na najbolji način odbranitzi interese i Republike Srpske i njenih građana. Naveli su da su spremni za nastavak evropskog puta Bosne i Hercegovine. Ne isključuju koaliciju sa strankama sa sjedištem u Federaciji.

“Mi smo otvoreni za saradnju sa svim strankama osim sa SNSD“, rekao je Vukanović.

Predsjednik PDP Draško Stanivuković je rekao kako SDS, PDP i Lista za pravdu i red, bez obzira šta o tome govorili predstavnici SNSD-a imaju politički i svaki drugi legitimitet da predstavljaju Republiku Srpsku na BiH nivou i da u Sarajevu “brane interese Republike Srpske. “Ne može SNSD imati eksluzivitet na patriotizam“, rekao je Stanivuković.

Predsjednik SDS-a Milan Miličević rekao je kako na večerašnjem sastanku nije raspravljano o tome kako će se ove tri stranke postaviti u slučaju da na dnevni red dođe smjena Elmedina Konakovića.

“Nismo o tome razgovarali i o tome ćemo pričati kada za to dođe vrijeme. Ja znam da u ovom trenutku postoje dvije inicijative za njegovom smjenom, jedna je od SNSD, druga je od SDA i mi ćemo o tome razmišljati kada to dođe na dnevni red i kada vidimo obrazloženja“, rekao je Miličević.

Vukanović, Stanivuković i Miličević rekli su i da očekuju posebnu sjednicu Narodne skupštine Republike Srpske na temu “katastrofalnog stanja” u javnim preduzećima u Republici Srpskoj. Ukoliko rukovodstvo skupštine ne zakaže takvu sjednicu navode da će proceduru za to pokrenuti ove tri stranke.

Vladimir Kovačević, GERILA info

The post SDS, PDP i Lista za pravdu i red spremni za vlast u Sarajevu first appeared on Gerila.info.

Sarajevsko naselje Višnjik i Ulica Derebent. Na broju 32 u stanu od 98 m2 zajedno s majkom stanuje Slaven Kovačević, savjetnik hrvatskog člana Predsjedništva BiH Željka Komšića i bivši funkcioner Opštine Centar.

U stanu ispod u istom objektu od 1946. godine živi porodica Borić kojoj je ovaj stan dodijeljen, no tom stanu u kojem Borići stanuju skoro 80 godina u međuvremenu je spletkama promijenjen status u korist stana na spratu.

Tačno prije dva mjeseca Kancelarija za borbu protiv korupcije Kantona Sarajevo zaprimila je prijavu u kojoj je navedeno:

„U ranijem periodu (prije više od deset godina) ženska osoba inicijala S.K. na nezakonit način izvršila je kupovinu stana na kojem postoji stanarsko pravo, a koji se nalazi na adresi u ulici Derebent, Opština Centar Sarajevo. U zaprimljenoj prijavi navodi da je u nezakonite aktivnosti vjerovatno umiješan i njen sin (S.K.), koji je u tom periodu obavljao funkciju u Opštinskom vijeću Opštine Centar“, odgovorili su Valteru iz Kancelarije za borbu protiv korupcije.

KAKO JE NA PREVARU ZAMIJENJEN STATUS STANOVA

Kako je potvrđeno Valteru, „ženska osoba inicijala SK“ je Slobodanka Kovačević, a njen sin SK je Slaven Kovačević.

S obzirom na sumnju o počinjenom krivičnom djelu ovaj je predmet, kako su saopštili iz Kancelarije, proslijeđen na dalju nadležnost i postupanje Upravi policije MUP-a Kantona Sarajevo, koja vodi istragu. Istovremeno, izvori Valtera su potvrdili da su krim inspektori izuzeli kompletnu opštinsku dokumentaciju o spornoj kupovini stana, a koju posjeduje i Valter. Dokaz je i dokument iz Pravobranilaštva Opštine Centar koji je 1. novembra prošle godine upućen nadležnim opštinskim organima, a po zahtjevu Sektora krim-policije MUP-a Kantona Sarajevo.

Novinari Valtera ovu priču istraživali su nekoliko mjeseci tokom kojih je prikupljen veliki broj dokaza i dokumentacije, kao i izjava neposrednih učesnika. Suština je sporni objekat sa dva stana i unutrašnjim dvorištem na adresi Derebent 32 na Višnjiku. Jedan stan je u prizemlju, a drugi na spratu. Stanu u prizemlju je, kako je već navedeno, promijenjen status u korist stana na spratu. Stan na prvom spratu je nacionalizovan i nije imao pravo otkupa jer su stvarni vlasnici živjeli u Beogradu i potraživali su stan, ali nikada nisu uspjeli ući u posjed.

U tom stanu na spratu i danas žive Slobodanka Kovačević sa sinom Slavenom. Stan u prizemlju je opštinski i 1946. godine je dodijeljen porodici Borić, koja je imala stanarsko pravo i uslove za otkup stana. Godine 2006. Borići su u zakonskom roku podnijeli zahtjev za otkup, ali nakon sedam godina (2013) on je odbijen jer se u međuvremenu ispostavilo da je gornji stan otkupljen, a donji nacionalizovan (zamijenjeni im statusi).

Klupko se odmotava po odbijanju zahtjeva za otkup, a Mario Borić kao nosilac stanarskog prava 2014. godine pokreće tužbu protiv Opštine Centar (prvooptužene), nasljednika – stvarnih vlasnika stana na prvom spratu Leposave Stanković i Ratka Brkića, kao i protiv Slobodanke Kovačević (četvrtotužene).

Tužbom je traženo da se proglasi ništavnost Ugovora o razvrgnuću suvlasničke zajednice. A sam Ugovor je 2011. napravila Opština Centar sa Leposavom Stanković i Ratkom Brkićem, kojim stan u prizemlju postaje „nacionalizovan“, dok se stan na spratu prebacuje na Opštinu Centar i dobija status otkupa.

Kovačevići su otkupili i uknjižili stan na spratu. U periodu prije otkupa Opština je uradila etažiranje, s tim da nisu ulazili u stan u prizemlju, niti je nosilac stanarskog prava bio upoznat sa elaboratom, nego je za to saznao preko podataka novih ZK izvoda. U ZK izvodu stana u prizemlju tada su upisani Ratko Brkić i Leposava Stanković, iako je porodica Borić živjela i u posjedu je stana u prizemlju gotovo 80 godina.  

U VRIJEME SPORNIH DOGAĐAJA KOVAČEVIĆ BIO OPŠTINSKI FUNKCIONER

Kao što je navedeno, tužbu je 2014. podnio Mario Borić, koji je 2016. tužbu dobio u provostepenom postupku, na koju su potom tuženi uložili žalbu. Zbog pravopisnih grešaka, nakon šest godina Kantonalni sud u Sarajevu 2022. godine je poništio prvostepenu presudu – i vratio postupak na ponovno suđenje.

Pojašnjenja radi, u ZK izvodu koji je priložen u tužbi, vidljivo je da se u katastarskoj evidenciji zgrada vodi kao suvlasništvo Opštine Centar i Slavice Tadić, pravnog prednika (prethodnog nosioca stanarskog prava, op.a.) tuženih Leposave Stanković i Ratka Brkića. Sve do 2011. stan u prizemlju se vodio kao vlasništvo Opštine Centar, a stan na spratu kao vlasništvo Slavice Tadić, pravnog prednika Leposave Stanković i Ratka Brkića.

Ako se vratimo unazad gotovo četrdeset godina, vidljivo je da je temeljem Rješenja Skupštine Opštine Centar Sarajevo od 27. septembra 1988. godine tužiocu priznato pravo da nastavi korištenje stana u prizemlju. Dana 26. decembra 1988. tužilac je sa SO Centar Sarajevo, kao davaocem stana na korištenje, zaključio Ugovor o korištenju stana.

U Rješenju Skupštine Opštine Centar Sarajevo od 27. septembra 1988, na osnovu kojeg je izvršen prenos stanarskog prava na tužioca, navedeno je da je vlasnik stana u prizemlju zgrade prvooptužena (Opština Centar), te da je površina stana 82 m2. Navedene činjenice stoje u PS obrascu za ovaj stan, iz kojeg proizilazi da je vlasnik stana u prizemlju zgrade Opština Centar, te da je površina stana 82 m2.

Međutim, stan iznad, dakle na spratu zgrade je u evidenciji Kantonalnog stambenog fonda ubilježen u površini 98 m2.

U međuvremenu, Mario Borić je 2021. godine preminuo, a Slobodanka Kovačević je otkupila stan na prvom spratu. U Borićev stan nakon njegove smrti uselila se njegova nećaka Nina. Prošle godine „nekadašnji vlasnici na papiru“ došli su iz Beograda i pokušali u prisustvu policije i kantonalnog tužioca ući u posjed stana. Nakon razgovora tužioca i advokata porodice Borić, policija i tužilac su napustili „spornu lokaciju“, a „vlasnicima“ iz Beograda tužilac je rekao da mogu ukoliko to žele podnijeti tužbu Opštinskom sudu u Sarajevu. 

U vrijeme ovih događaja Slaven Kovačević (u periodu zamjene papira i svih upisa) bio je na poziciji u Opštini Centar s koje je mogao uticati na cijeli slučaj. U to vrijeme Opštinom Centar je upravljao SDP BiH, a Slaven Kovačević je bio njihov istaknuti član. Izvori Valtera navode da je Kovačević kao politički funkcioner nezakonito izuzimao predmet i držao ga mjesecima kod sebe u kabinetu, za što postoje dokazi i tragovi u protokolu Opštine.

STANOVI ETAŽIRANI BEZ ZNANJA PORODICE BORIĆ

Prema dokumentaciji koja je u posjedu Valtera, kao i tvrdnjama tužioca, ali i Valterovih izvora iz Opšine, Kovačević, odnosno formalno njegova majka, na prevaru su otkupili stan na prvom spratu. Prema istoj dokumentaciji i istim tvrdnjama, u svemu su mu pomagali iz Službe za stambena pitanja i Pravobranilaštva Opštine Centar, odnosno nekoliko državnih službenika: Alma Begić, Nihad Bakalović, aktuelni pomoćnik Službe za stambena pitanja kod Benjaminje Karić u Opštini Novo Sarajevo, Adinda Uzunović, te tadašnja pravobraniteljica i današnja advokatica Suanita Melunović, kao i Kovačevićev partijski prijatelj Kenan Rešo.

Slaven Kovačević za Valter međutim tvrdi da su u „vlasnički stan u prizemlju nezakonito ušla ‘neka lica'“.

„Smatrali su da to mogu naslijediti ili čak da su to naslijedili, što je nemoguće (o čemu posjedujem dokumentaciju), jer se stanarsko pravo ne može naslijediti niti prenijeti. Uvidom u ostavinsku masu kod notara koji je po službenoj dužnosti vodio ostavinski postupak, utvrđeno je da taj stan u prizemlju nije niti može biti dijelom ostavinske mase nakon smrti prethodnog nosioca stanarskog prava jer nije bio njegovo vlasništvo da bi to, uopšte, moglo biti dijelom ostavinske mase, što u konačnici znači da ne može biti niti dijelom ostavinskog postupka“, tvrdi Kovačević.

Nina Erbez Borić kao nasljednica Maria Borića s porodicom živi u stanu u prizemlju. Za Valter potvrđuje kako je u pitanju porodični stan Borića od 82 kvadrata u prizemlju zgrade u kojem je njihova porodica živjela još od kraja 2. svjetskog rata, i on nije imao vlasnike.

„Zgrada ima još jedan stan na prvom spratu od 98 kvadrata, koji je oduzet vlasnicima (nasljednici žive u Srbiji). Nakon smrti roditelja 1988. godine, moj stric Mario Borić postao je nosilac stanarskog prava i u tom stanu proveo rat. Godine 2006. je podnio zahtjev za otkup stana koji je odbijen sa obrazloženjem da je stan u privatnom vlasništvu. A onda je nakon nekoliko godina saznao da je Opština Centar napravila razvrgnuće ugovora sa stvarnim vlasnikom stana na spratu i osobama koje tu žive na način da je zamijenila status stanova u prizemlju i na spratu“, pojašnjava Nina Borić te dodaje:

„Stanovi u tom periodu etažirani su bez znanja naše porodice, upisana vlasništva, a stan na spratu je otkupljen sertifikatima. Opština centar nije ni bila upisana kao vlasnik stana, nego Gradska uprava državnih nekretnina“, ističe Nina Borić.

Slaven Kovačević međutim kaže „kako stanarsko pravo prestaje smrću nosioca stanarskog prava“.

„Protiv tih lica, koja su ušli u taj stan u prizemlju smatrajući da su ga navodno naslijedili, pokrenut je krivični postupak, jer su u prisustvu policijskih organa onemogućili stvarne vlasnike – lica koja žive izvan zemlje da uđu u posjed njihovog stana u prizemlju, što je kažnjivo po Krivičnom zakonu BiH, te je protiv tih lica, koja su u čudnim i na neistinama temeljenim okolnostima ušla u taj stan u prizemlju, formiran predmet u kantonalnom tužilaštvu u Sarajevu“, kaže Kovačević.

Dodaje da je razvrgnuće imovine obavljeno „na zahtjev stvarnih vlasnika“.

„Radi se o licima koja žive izvan BiH, onako kako su to oni tražili. Kako se radi o vlasničkim pravima tih stvarnih vlasnika, razvrgnuće je izvršeno prema njihovoj želji, što je okončano odgovarajućim sporazumom o razvrgnuću, što znači da ja lično nisam mogao niti sam imao bilo kakav uticaj na želju iskazanu u zahtjevu stvarnih vlasnika, jer se radi o njihovim vlasničkim pravima. U taj postupak razvrgnuća nisu niti mogu biti uključeni nosioci stanarskog prava, odnosno kako kažete ‘lica koja su tu živjela’, jer ta lica, što uključuje i moju majku, nisu u tom momentu bili vlasnici nekretnine da bi uopšte imali vlasnički status koji ih akreditira za učešće u postupku razvrgnuća. Dakle, razvrgnuće imovine je obavljeno u skladu sa tadašnjim činjeničnim stanjem u zemljišnim knjigama, na zahtjev i po želji stvarnih vlasnika, upućen Opštini Centar, te su oni kao suvlasnici o tome sklopili odgovarajući sporazum. Etažiranje je obavljeno, isto tako, u skladu sa željom stvarnih vlasnika izraženoj u okviru postupka razvrgnuća, prema njihovom zahtjevu za razvrgnuće“, naveo je Kovačević u odgovoru Valteru.

Međutim, po istoj logici postavlja se pitanje kako je onda i njegova majka otkupila stan u kojem je stvarna vlasnica bila Slavica Tadić? Sve je ovo vidljivo iz presude iz 2016. godine kojom su pobijeni Kovačevićevi navodi u vezi sa otkupom stana na prvom spratu.

IZ OPŠTINE CENTAR OPSTRUISALI ODGOVORE VALTERU

U presudi Opštinskog suda u Sarajevu iz maja 2016, između ostalog, navedeno je:

“Nije sporno da je predmetni stan tužioca na adresi Derebent br. 32, prizemlje, površine 82 m2, vlasništvo prvotužene (Opštine Centar, op.a.), a da je na istoj adresi stan površine 98 m2 na prvom spratu vlasništvo Brkić Slavice, što proizilazi iz Potvrda o vlasništvu Kantonalnog stambenog fonda iz 2014. godine. Nije sporno da je Kovačević Slobodanki dozvoljen prenos stanarskog prava na stanu u ul. Derebent br. 32., površine 82 m2, na prvom spratu nakon smrti ranijeg nosioca stanarskog prava Kovačević Slobodana, te da je u ovom postupku učestvovala prvotužena na čijem području se nalazi stan, budući da organu uprave nije bila poznata adresa vlasnika predmetnog stana Brkić Slavice, što proizilazi iz Rješenja Kantonalne uprave za stambene poslove od 18.08.2006. godine, koje je pravomoćno 28.09.2006. godine.“

U presudi se dalje navodi:

„Nije sporno da je prvotužena (Opština Centar) utvrdila da je jedini stvarni nosilac prava raspolaganja na 1⁄2 dijela nekretnine označene kao k.č.241, kuća, kućište i dvorište koja je upisana u zk. ul. 286 k.o. Sarajevo LVIII kao državno vlasništvo sa upisanim pravom raspolaganja u korist Gradske uprave državnih nekretnina nakon provedenog postupka u kojem je utvrđeno iz dopisa Kantonalnog suda u Sarajevu od 2001. da se navedena uprava ne vodi u sudskom registru, a što proizilazi iz Rješenja tužene od 14.07.2010. godine. Nije sporno da je Gradska uprava državnih nekretnina čiji je osnivač bilo Gradsko vijeće prestala sa radom 31.12.1956. godine, a sve zgrade pod upravom navedene Uprave predate su odgovarajućim stambenim preduzećima, a zemljišta koja ne pripadaju zgradama predata su opštinama. Nije sporno da su se drugo i trećetužena, kao predlagači obratili prvotuženoj sa prijedlogom za zaključenje Sporazuma o diobi nekretnine tj. kuće na k.č. 241 koja je upisana kao državno vlasništvio sa raspolaganjem prvotužene od 1⁄2 dijela i privatno vlasništvo II i III-tuženih sa dijelovima od po 1⁄4 na način da prvotuženoj pripadne stan na spratu stambene zgrade, a drugo i trećetuženim stan u prizemlju sa po 1⁄2 dijela, što proizilazi iz Prijedoga od 11.11.2010. godine. Nije sporno da je prvotužena dala saglasnost na prijedlog Ugovora o razvrgnuću suvlasničke zajednice nekretnina, te ovlastila načelnika za potpis istog, što proizilazi iz Odluke Opštinskog vijeća od 24.11.2010. godine“, navedeno je, uz ostalo, u presudi.

Presudom je, dakle, utvrđeno da je prvotužena – Opština Centar, dala saglasnost na prijedlog Ugovora o razvrgnuću suvlasničke zajednice nekretnina, te ovlastila načelnika za potpis, što proizilazi iz Odluke Opštinskog vijeća od 24. novembra 2010. godine, te da je Opština sa Leposavom Stanković i Ratkom Brkićem zaključila Ugovor o razvrgnuću suvlasničke zajednice nekretnina br. OPU-IP 32/11 koji su kao suvlasnici kuće u ul. Derebent br. 32.

Nina Erbez Borić ovo posebno naglašava te ističe:

„Bez obzira što je Kantonalni sud po žalbi 2022. godine poništio prvostepenu presudu i vratio na ponovni postupak radi pravopisnih grešaka, činjenično stanje je vraćeno u ono prije pokretanja spora, odnosno onakvo kakvo se i sada nalazi u zemljišnim knjigama. To znači da Slaven Kovačević ne govori istinu“, ističe ona.

U međuvremenu Slaven Kovačević je protiv Erbez Borićeve pokrenuo krivični postupak koji je, kako navodi sama Nina Borić, neutemeljen.

„Porodica iz Srbije je pokušala, ali nije ni mogla ući u posjed stana jer sudski postupak na ovom predmetu nije nikada ni prekinut ni nastavljen, dok nije bila okončana ostavinska rasprava. Tek nakon ostavinske rasprave dobila sam pravo i na sudski predmet, koji je sada pokrenut, i koji će se u skorije vrijeme naći ponovo na sudu“, ističe Nina Borić.

Indikativno je da u Opštini Centar, koja je u ovom predmetu prvotužena, i danas ovim poslovima rukovode ljudi iz bivših administracija. Najbolji-ilustrativni primjer je upravo ovaj slučaj. Na pitanja Valtera o „spornom stanu“ koji se pokušava doslovno oteti porodici Borić mjesecima nisu stigli odgovori, iako je Valter upućivao više zahtjeva po Zakonu o slobodi pristupa informacijama (ZOSPI).

Nakon niza urgencija, napokon je iz Službe za stambene i komunalne poslove Opštine Centar stigao odgovor kojim su tek kratko potvrdili da Opština Centar učestvuje u sporu u kojem je tužilac Mario Borić.

„U vezi s Vašim aktom, broj i datum gornji, kojim tražite dostavljanje informacija po zahtjevu za pristup informacijama podnosioca Valter.Portala, za stanove na adresi Derebent 32, obavještavamo vas da je u toku sudski postupak u vezi s tužbom Borić Maria i da Opštinu Centar Sarajevo zastupa Pravobranilaštvo Opštine“.

(valterportal.ba)

The post Porodica Borić zbog prevare i prenamjene statusa stana u kojem žive od 1946. tužila Opštinu i majku Slavena Kovačevića first appeared on Gerila.info.

Nikada u istoriji Grada za jedan doček Nove godine nije plaćeno ni blizu 800.000 maraka, koliko je ovoga puta, što samo po sebi nameće mnoga pitanja o opravdanosti, ali i transparentnosti cijelog postupka proslave.

„GALANTNA“ NAŠIM PARAMA

Takođe, nikada do mandata Benjamine Karić rođ. Londrc, prema istraživanju Valtera, iz budžeta grada nije davano bogatstvo za novogodišnji doček; hronološki unazad nekoliko godina – u vrijeme Abdulaha Skake (2017/2018. godine) doček na otvorenom, kompletna produkcija i nastup Zdravka Čolića koštali su 250.000 maraka, 2018/2019. novi ponuđač (organizator) je prihvaćen po cijeni od tek 200.000 KM. Proslava 2019/2020. koštala je blizu 300.000 KM – i to je bilo najviše koliko je izdvojeno u mandatu Abdulaha Skake.

Dolaskom Benjamine Karić, porasli su i budžetski apetiti, pa je novogodišnja proslava 2022/2023. koštala već 409.000 maraka, a ovogodišnja – duplo toliko! Sve će to biti plaćeno novcem poreskih obveznika, odnosno građana Sarajeva.

Valter u nastavku objavljuje sve detalje ugovora sa odabranim ponuđačem, firmom Kraljica, koji nesumnjivo izaziva kontroverze. Prva je što je riječ o firmi osnovanoj tek u maju prošle godine; dakle bivša gradonačelnica je kompaniji nedokazanoj u poslu dala 800.000 KM iz budžeta Grada.

Druga i najveća je to što je Grad Sarajevo Kraljici još do kraja septembra, prema ugovoru u kojem je bio i DJ Salvatore Ganacci, isplatio 90 posto avansa od pune cijene (oko 716.000 KM), no problem je što Ganacci svoj nastup u međuvremenu otkazao.

U ovom trenutku, iako organizatori o ovome ćute, jedini zakonit postupak jeste da Kraljica sredstva namijenjena za nastup Gannacija (dobar dio od 285.000 KM predviđenih za nastup Severine i ovog DJ-a) vrati u budžet Grada, no nije poznato da li je to učinjeno. Šta je bilo, odnosno šta će biti sa dijelom predviđenim za Salvatorea Ganaccija – potpuna je nepoznanica jer iz gradske službe zadužene za unutrašnju organizaciju nisu željeli da odgovore na pitanja Valtera.

Ono što je izvjesno jeste da ovakav ugovor više ne može da bude validan s obzirom da je, dakle, (bio) zasnovan na dostavljenoj ponudi u kojoj je bio i izvođač koji je u međuvremenu otkazao nastup. Jedino rješenje je da se sredstva namijenjena za nastup ovog DJ-a umanje (aneksiraju) jer, zakonski, ne postoji druga opcija da se ugovor ispoštuje. Međutim, osoba zadužena za organizaciju u ime Grada (izvjesni Elvir Hadžiahmetović) od novog gradonačelnika je tražio saglasnost za zamjenskog DJ-a Tobiasa Topica (te je tu saglasnost i dobio), uprkos ranije potpisanom ugovoru u kojem je Gannaci?!

No, vratimo se samom ugovoru.

Prije njegovog potpisivanja proveden je pregovarački postupak bez obavještenja, kako se unazad godinama radi jer odabrani izviđač daje punomoć određenoj firmi za ekskluzivno zastupanje, i onda samo ta firma može dati ponudu. Dakle, bivša gradonačelnica Benjamina Karić rođ. Londrc ugovor je potpisala sa direktorom Kraljice Kerimom Kraljićem 14, odnosno 18. juna ove godine.

NEMA GANNACIJA – NEMA NI UGOVORA U KOJEM JE GANNACI

U samom Ugovoru je vidljivo da je nastup Salvatorea Gannacija predviđen 30. januara, pa njegova validnost prestaje samim otkazivanjem Ganaccijevog dolaska.

Valter je u proteklih nekoliko sedmica pokušavao doći do zvaničnog stava ovog DJ-a bh. korijena kako bismo čuli razloge njegovog otkazivanja (s obzirom na mnoge informacije i špekulacije o pokušaju ugrađivanja pojedinaca u samu cijenu, zbog čega je on navodno odustao), međutim, zbog njegovih obaveza na azijskom kontinentu nismo, nažalost, uspjeli dobiti Gannacijevu izjavu.

Interesantna je sama procjena troškova do konačnih, astronomskih 800.000 maraka.

Prema ponudi Kraljice, 200.000 maraka je predviđeno za tehničku opremu: binu s krovom, razglas, rasvjetu, led ekrane, binu s pistom i „hladni“ pirotehnički show.

Samo za Severinu i Ganaccija, sa po jednom predgrupom, bilo je predviđeno cijelih 285.000 maraka. Kada kažemo „bilo je“, kako smo već naveli, iz ugovora nije poznato koliko je Ganaccijev dio, odnosno šta će biti s njegovim dijelom kolača i kako će organizator opravdati nevalidni ugovor. Od ove ukupne cifre, dio koje dobiju predgrupe je minoran.

Dvodnevni troškovi obezbjeđenja koštaju cijelih 50.000 maraka.

Osiguranje ljudi i imovine (polisa kod osiguravajuće kuće) 3.000 maraka.

Dadžbine po osnovu „intelektualnih prava“ kolektivnim organizacijama AMUS i AIS 1.500 maraka

Zaštitne ograde i barijere 2.500 KM

Grijalice (za održavanje „funkcionalnosti“ instrumenata i grijanja učesnika) 1.000 KM.

Priključak struje za napajanje tehničke opreme – 5.000 KM.

TOI TOI toaleti – 3.000 maraka.

Interesantan dio ponude je u vezi smještaja učesnika programa, jer je za dva odnosno tri gosta (i njihovu muzičku pratnju ako je uopšte imaju, a što je maksimalno 10-ak ljudi zajedno s tri glavna učesnika) predviđeno cijelih 15.000 maraka! Čak i ako uzmemo u obzir da svakog učesnika bivša gradonačelnica časti našim parama, pa da ostanu u Sarajevu dvije noći i tri dana, uz puni pansion na najekskluzivnijim mjestima u gradu – kako doći do 15.000 maraka?

ZA 400.000 EVRA MOGLA JE DOĆI SVJETSKA ZVIJEZDA

Jednaka cijena predviđena je za prijevoz izvođača, pri čemu je bivša gradonačelnica galantno pristala da trošak prijevoza bude po istoj cijeni (15.000 KM) bez obzira dolaze li Severina i DJ (neki novi valjda) iz Tučepa, ili prekookeanskim letom iz Južne Karoline.

Nije se štedilo ni na marketingu; za „outdoor“ i digitalno oglašavanje, uz obavezu ponuđača da osigura prostor za pressicu, predviđeno je cijelih 40.000 maraka, čemu bi mogao da pozavidi i PR tim bilo koje velike svjetske zvijezde.

Da je riječ o basnoslovnoj cifri potvrđuje i slijedeća stavka ponude: za same usluge dizajna, štampe i vizuala predviđeno je dodatnih 8.950 KM.

Bitno je naglasiti da je 285.000 maraka, koliko je predviđeno za dva ili tri izvođača (u ovom trenutku je nejasan broj), čisti, neto novac za njih, jer organizator na sebe preuzima plaćanje svih poreza i doprinosa za učesnike; ove godine to je 35.000 KM.

Takođe, jednako je galantna stavka „ishrana za učesnike i tehnička lica“, za šta je ubudžetirano cijelih 15.000 maraka za, pretpostavljamo, najviše šest obroka (i vjerovatno enormne količina pića) tokom dva dana, iako je za samu uslugu smještaja učesnika, kako smo već naveli, predviđeno takođe 15.000 maraka.

Valter je u posjedu i bankovne garancije ProCredit banke, a za „osiguranje avansne uplate“. Da bi spriječili da ništa ne pođe „po zlu“, banka u kojoj organizator ima otvoren račun obratila se Gradu Sarajevu dopisom (bankovnom garancijom) kojim ih obavještavaju da su, nakon te bankovne garancije, njihovom klijentu (Kraljici) dužni uplatiti avansni iznos u 90 postotnoj vrijednosti ugovora, cijelih 715.987 KM, što je potom i učinjeno.

I tako, u pauzama između dijeljenja baklava i ćevapa građanima Sarajeva, među kojima je bio veliki broj onih u „potrebi“ koji jedva preživljavaju, bivša gradonačelnica Benjamina Karić rođ. Londrc odlučila je, potpuno iracionalno i rasipnički, novcem istih tih građana basnoslovnim honorarima nagraditi Severinu, koja je već toliko puta gostovala u Sarajevu, i „poznatog“ DJ-a (još se ne zna kojeg i kako).

Takvo ponašanje bivše gradonačelnice je neshvatljivije tim prije jer bi taj novac, prema kratkom istraživanju Valtera među muzičarima i organizatorima sličnih manifestacija u gradu, bio dovoljan i za dolazak u Sarajevo i nastup nekog od slavnih svjetskih muzičara, a što bi nesumnjivo dovelo i hiljade turista u Sarajevo. Naime, cifra od 400.000 evra dovoljna je za dolazak u Sarajevo, produkciju i nastup većine svjetskih zvijezda, a kako nam je pojašnjeno, čak oko 60 ili 70 posto svega što danas postoji na muzičkom tržištu u svijetu uklapa se u tu cijenu.

Uostalom, dovoljno je uporediti honorare drugih poznatih i priznatih muzičara iz regije tokom njihovih novogodišnjih nastupa ove (a i ranijih godina) i zaključiti da mnogo toga u ovom najskupljem ugovoru u istoriji Grada ne štima. Sama produkcija Severininog novogodišnjeg koncerta u Splitu, u državi članici EU, za novu 2022/2023. godinu koštala je pet puta manje, 575.000 kuna (oko 150.000 maraka).

(valterportal.ba)

The post Šta sadrže detalji nevalidnog i najskupljeg ugovora za novogodišnji nastup u istoriji Grada Sarajeva first appeared on Gerila.info.

SARAJEVO, BIHAĆ, KISELJAK, KREŠEVO – Građani Bihaća, oni koji su glasali, povjerenje su dali aktuelnom gradonačelniku Elvedinu Sediću, kandidatu Pokreta za modernu i aktivnu Krajinu (PoMAK) On je svoj prvi mandat započeo u februaru 2023. kada su održani prijevremeni izbori za gradonačelnika radi odlaska tadašnjeg čelnika Šuhreta Fazlića na poziciju zastupnika u Skupštini Unsko-sanskog kantona.

BIHAĆ: KAKO POTROŠITI BUDŽET?

Po objavljivanju izbornih rezultata najviše je likovala SDA. Iako njihov kandidat Rusmir Musa nije uspio parirati Sediću, osvojili su jedan odbornički mandat više u odnosu na prethodne izbore. To to se čini „Pirovom pobjedom“. SDA u gradskom vijeću ima 9 mandata koliko i PoMAK. Prevagu glasanju u Gradskom vijeću davaće SDP s četiri, NES s tri, NiP i SBiH s dva, te „Možemo bolje“ s jednim odbornikom. Od pojedinačnih dobitnika mandata izdvajamo  bivšeg premijera Unsko-sanskog kantona i čelnika Bihaća Hamdiju Lipovaču. Dugogodišnji SDP-ovac ovaj put bio je na listi Stranke za Bosnu i Hercegovinu.

Netom po objavi izbornih rezultata gradonačelnik Sedić najavio je rad na kapitalnim projektima u saobraćajnoj infrastrukturi, odnosno povezivanje Bihaća sa ostalim gradovima USK. Istina, to bi više trebao biti zadatak kantonalne vlasti, no stanovnicima ovog područja biće svejedno ko će to realizovati, samo da konačno vide neki rezultat trošenja budžetskog novca. Ovogodišnji budžet Bihaća je oko 46 miliona KM.

Biće uslovno zanimljivo pratiti da li će veliki donator PoMAKa, firma „Behić-Sanny Boy“ to i ostati, a o sukobu interesa vezano za ovu firmu koja je uporedo dobijala poslove koje finansira grad kojim rukovodi ova stranka, Žurnal je svojevremeno pisao.

KISELJAK: NOVA PRILIKA ZA STARE PRIORITETNE FIRME

U Kiseljaku ništa novo, barem kada je gradonačelničko ime u pitanju. HDZ-ov kadar Mladen Mišurić-Ramljak počinje šesti mandat. Njegovi suparnici Armin Halilović (SDA) i Anel Topalović (SDP – NiP – NS) nisu mogli parirati čak i da im zbroje glasove. HDZ ima gotovo polovinu od 31 mandata u vijeću, a nema sumnje da će glavnog partnera imati u SDA koja je osvojila 6 mjesta.

Izbori su, kao i u Fojnici, Konjicu i Kreševu, održani dvije sedmice nakon zvaničnog datuma, zbog poplava koje su pored Jablanice zadesile i ove opštine.

„Zahvala svim Kiseljačankama i Kiseljačanima koji su iskoristili svoje demokratsko pravo, obavili građansku družnost, pristupili biralištima – i danas izabrali vlast koja će znati odgovoriti svim njihovim potrebama“, izjavio je nakon objave izbornih rezultata gradonačelnik Mladen Mišurić-Ramljak.

Stotine kuća, desetine poslovnih objekata, poljoprivrednog zemljišta na području Kiseljaka oštećeno je usljed poplava početkom oktobra. Treba obnoviti i dio opštinske innfrastrukture. Za vjerovati je da tu priliku vidi grupa privrednika bliska načelniku Mišuriću i Hrvatskoj demokratskoj zajednici, prije svih Pero Pecirep, rukovodilac kompanije Ceste Mostar u Kiseljaku, kao što je to bilo u prethodnom periodu.

Izdvojimo samo jednu od nekoliko krivičnih prijava protiv načelnika Mišurića o kojima je pisao Žurnal. U prijavi se navodi da je načelnik Opštine Kiseljak “uspostavio ortačke veze” sa firmama Bar-Floor i Ceste Company, te na taj način omogućio sticanje novčanih sredstava. Dio prijava odnosi se na to da kompanija Ceste Company prilikom izvođenja radova povremeno koristi mašine kompanije Ceste Mostar, koja je većinski u državnom vlasništvu. Prijave su potkrijepljene i fotografijama. Ostale podnesene prijave odnosile se na javne nabavke za poslove izgradnje Doma zdravlja u Kiseljaku, izgradnju Zone sporta i rekreacije u Kiseljaku, kružnog toka, kršenje Zakona o javnim nabavkama, eksploataciju pijeska…

Ako je suditi po izbornim rezultatima, a znajući „ažurnost“ Tužilaštva SBK, u Kiseljaku teško da može doći do promjena i u ovom segmentu.

KREŠEVO OSTAJE HDZ BASTION

Uslovno jedino iznenađenje u Kreševu bilo je to što je HDZ BiH ostvario jedan mandat manje u opštinskom vijeću u odnosu na prošle izbore. No i tih devet od petnaest dovoljno je da ova stranka suvereno vlada ovom malom opštinom. Za mandat u vijeću bilo je dovoljno izboriti se za 63 glasa koliko je dobio kandidat HDZ 1990. Pored ove stranke u vijeću će još biti tri odbornika SDA te po jedan HSP-a i SDP-a.

Vedran Drmać (HDZ BiH) je uspio obnoviti mandat, a izdvajamo ga jer je kao odbornik bio „dobitnik“ poslovnog prostora po simboličnoj cijeni, iako nije bilo potrebne saglasnosti Opštinskog vijeća, no podrška tadašnjeg načelnika bila je dovoljna, baš kako je pisao nedavno Žurnal.

Navodimo prvo rezultate glasanja za Opštinsko vijeće Kreševa, jer je načelnički mandat osvojio jedini kandidat na izbornoj listi, Boris Marić iz Hrvatske demokratske zajednice BiH. On je radio kao savjetnik u prethodna dva mandata izabranog načelnika Renata Pejaka, treba li reći, iz HDZ-a BiH. U prvim istupima nakon izbora Marić je najavio djelovanje ka sanaciji puteva, vodovodne i kanalizacione strukture oštećenih usljed poplave, naglasivši da će to teško biti bez pomoći viših nivoa vlasti.

Dva mandata njegovog prethodnika Pejaka karakterisalo je nekoliko sumnjivih radnji povezanih sa poslovanjem opštine. Zaključili su to i federalni revizori u svom izvještaju o finansijskoj reviziji Opštine Kreševo za 2023 godinu. Detalji iz izvještaja podudaraju sa prethodnim pisanjima Žurnala o dešavanjima u ovoj opštini.

GRAD SARAJEVO: NEIZVJESNI IZBOR GRADONAČELNIKA

Četiri sarajevske opštine će dati odbornike Gradskog vijeća Sarajeva, Stari Grad, Centar, Novo Sarajevo i Novi Grad, po sedam iz svake opštine. Tih 28 će birati gradonačelnika Sarajeva, za promjenu ovoga puta javnim glasanjem.

Trenutni omjer političkih snaga je u opštinskim vijećima izjednačen, SDA-SBiH-DF na jednoj strani te stranke tzv. Trojke (SDP, NIP i Naša stranke) s druge strane i presudna bi mogla biti nacionalna struktura odbornika. Statutom Grada Sarajeva oni koji se izjašnjavaju kao Bošnjaci, Srbi i Hrvati imaju najmanje po šest mjesta, a odbornici iz reda ostalih najmanje dva. Prema dosadašnjima analizama, to daje izvjesnu prednost strankama trojke, zbog nacionalne struktuure njihovih kandidata na listama za opštinska vijeća.

Već to nagovještava „rovosku“ borbu za svaki glas, a ništa manje su neizvjesna i imena gradonačelničkih kandidata. Jedino je sigurno da to neće biti doskorašnja gradonačelnica Benjamina Karić. Ona je već dala ostavku na ovu funkciju i odlazi za načelnicu Opštine Novo Sarajevo, pobjedivši kao kandidat njene matične stranke SDP-a.

Već i samo imenovanje v.d. gradonačelnika koji na posljednjoj sjednici nije izabran, dovoljno pokazuje koliko je svakoj stranci važno da na ovoj poziciji, zamišljenoj nekada kao više protokolarnoj, bude baš njen kadar. Do sada kao izvjestan kandidat figurira Faruk Kapidžić (SDA). Do prije nekoliko dana navođeno je i ime dosadašnjeg zamjenika gradonačelnika Samira Avdića (NIP), no on je ipak izabrao poziciju odbornika u Opštini Novo Sarajevo.

Podsjetimo, nakon prošlih lokalnih izbora kao „gotova stvar“ najavljeno je imenovanje Bogića Bogićevića za gradonačelnika Sarajeva. Nakon niza zakulisnih radnji i lobiranja koje se graniče sa krivičnim djelom, Bogićević je izigran. Upravo te političke igre, razlog je što će ovogodišnje glasanje biti javno.

Kao do tada nepoznat kadar SDP-a Benjamina Karić je došla na čelo Grada Sarajeva. Najavljena kao gradonačelnica koja će se boriti za „prava i ravnopravnost svih građana“, na početku mandata dala je veliko obećanje – borba protiv korupcije i puna transparentnost u radu.

Žurnal će ubrzo otkriti kako se navike gradonačelnice Karić, barem kada je riječ o javnim nabavkama, u nekim aspektima ne razlikuju bitno od onih njenog prethodnika iz SDA, Abdulaha Skake.

(ZURNAL.INFO)

The post SARAJEVO, BIHAĆ, KISELJAK, KREŠEVO: Funkcije su zadržane, stanovnicima kako bude first appeared on Gerila.info.