Na sjednici Skupštine opštine, početkom marta ove godine, tokom rasprave o “kapitalnim investicijama”, načelnik Milenko Avdalović najavio je izradu novog projekta za vodosnabdijevanje sela Sopilja, Pridvorci, Hrušta, Lakat i Luka.

Posebno je pažnju izazvala njegova izjava da projekat izrađen prije deset godina nije dobar, iako priznaje da ga nikada nije ni vidio. Na opaske odbornika Bojana Pejičića i Vladana Savića i pitanje zašto će se izdvajati sredstva za novi projekat pored postojećeg koji još niko nije osporio, načelnik je briljirao u odgovoru.

„Što se tiče ovog projekta, to je najvažnije što su postavili i Vladan i Bojan, ja taj projekat stvarno nikad nisam vidio. Platio sam vodnu naknadu zato što je to bila obaveza načelnika prije mene, i nije platio i ja sam platio. Bitno su se promijenile okolnosti oko tog projekta“, rekao je Avdalović.

Načelnik je zatim naveo niz razloga zbog kojih, prema njegovim riječima, rješenja iz projekta, “koji nije video”, nisu primjenjiva i zbog čega je potrebno raditi novi.

Njegove tvrdnje posebno su iznenadile Pejičića, koji je, sticajem okolnosti, u vrijeme izrade projekta bio zaposlen u Institutu za građevinarstvo IG, koji je i radio projektnu dokumentaciju.

Pejičić tvrdi da su još u maju 2016. godine izrađena dva projekta vodosnabdijevanja i da nikada nisu osporeni iz tehničkih razloga.

„Prvi projekat je predviđao dovod vode u sela preko glavnog cjevovoda. Netačna je informacija da projekat nije tehnički ispravan i da se u projektu predviđa direktno ispumpavanje vode iz akumulacije Jezera Alagovac“, rekao je Pejičić.

On tvrdi da je odbornicima ranije iz stručne službe pojašnjeno da problem nije tehnička neispravnost projekta, već činjenica da je u međuvremenu izgrađen prečistač na akumulaciji Alagovac.

„U najmanju ruku je čudno da načelnik tvrdi da nikada nije vidio taj projekat, a sam priznaje da je uplatio naknade za vodnu saglasnost“, dodao je Pejičić.

Prema njegovim riječima, drugi projekat predviđao je vodosnabdijevanje sa izvorišta Močila na obroncima Crvnja.

„Sa ovog izvorišta već postoje cjevovod i vodozahvat, a projekat je predvidio proširenje vodozahvata te izgradnju rasteretnih komora i rezervoara, na istoj trasi i preko istih parcela kao postojeći vodovod“, naveo je on.

Pejičić tvrdi da bi selo Luka ovim rješenjem moglo dobiti vodu prirodnim padom, bez skupih prepumpnih stanica.

„Rezervoar na Rovima nalazi se na 950 metara nadmorske visine, selo Sopilja na 868, a selo Luka na 987 metara. Da bi Luka dobila vodu iz glavnog cjevovoda bilo bi potrebno graditi prepumpne stanice koje bi podizale vodu za više od 110 metara, što je tehnički veoma zahtjevno i finansijski neopravdano“, rekao je Pejičić.

Posebno problematičnim smatra činjenicu da se, deset godina nakon izrade postojećih projekata, ponovo planira novo projektovanje.

„Ostaje nejasno da li je načelnik uopšte vidio projekte koje je naručila i platila Opština Nevesinje. Ako nije, postavlja se pitanje kako onda iznosi podatke iz tih projekata, koji su pri tome netačni“, rekao je odbornik.

On je upozorio i na nedovoljnu transparentnost planiranih ulaganja.

„Planom kapitalnih investicija za 2027. godinu predviđeno je 300.000 KM iz budžeta Opštine za izgradnju vodovodne mreže Pridvorci, ali nije navedeno koliko novca će biti izdvojeno za projektovanje, a koliko za izvođenje radova“, istakao je Pejičić.

Dodatnu zabrinutost među mještanima izazvale su tvrdnje da bi dio tog novca mogao biti iskorišten za novu projektnu dokumentaciju.

Prebacivanja javnog novca u privatne džepove?

Bivši predsjednik Mjesne zajednice Pridvorci Veso Radić kaže da ne može vjerovati da nakon deset godina ništa nije urađeno.

„Slušao sam skupštinu i ne mogu da vjerujem da deset godina imamo gotove projekte i dokumentaciju, a da ništa nije urađeno, i da se sada ponovo govori o izradi nove projektne dokumentacije za vodovod u Pridvorcima“, rekao je Radić.

On tvrdi da u cijeloj priči vidi isključivo izvlačenje javnog novca.

„Ja u tome ne vidim ništa drugo nego klasično prebacivanje javnog novca u privatne džepove. Po opštini se priča da taj projekat mora raditi određeno lice – ko je taj čovjek, ja zaista ne znam“, naveo je Radić.

Posebno ga zabrinjava mogućnost da novac planiran za izgradnju završi u novom projektovanju.

„Od odbornika sam čuo da je u budžetu za 2026. godinu, u okviru strategije razvoja Nevesinja 2025–2027, planirano oko 300.000 maraka za ovaj projekat. Sada slušam priče da će se tih 300.000 maraka prebaciti, navodno za izradu nove projektne dokumentacije za ova četiri sela“, rekao je Radić.

Kaže da je kao predsjednk mjesne zajednica imao primjerke oba projekta vodovoda. A onda su mu bukvalno oduzeti.

“Ne mogu se sjetiti tačno godine, mislim da je to bilo 2017. ili 2018. došao je službenik opštine Nevesinje slubenim autom i tražio od mene da predam tu projektnu dokumentaciju. Pozvao sam dva svjedoka i uz njihovo prisustvo predao dokumentaciju, jer sam smatrao da to moram uraditi, s obzirom na to da je opština bila institucija koja je platila projekat. Taj službenik i danas radi u opštine Nevesinje i zato sve više sumnjam da su projekti završili na drugom mjestu”, kaže Radić.

On podsjeća da je Mjesna zajednica Pridvorci jedina u kojoj još nije izgrađen vodovod.

„Ne znam zašto je to tako – nismo ni gori ni bolji od drugih mjesnih zajednica. Jedino što se može reći jeste da je najveći povratak u ratu izbjeglog stanovništva upravo u mjesnoj zajednici Pridvorci“, rekao je.

Radić navodi da mještani tokom ljeta imaju ozbiljne probleme sa nestašicom vode, posebno poljoprivrednici i stočari.

„Ljudi sada moraju ići i po osam kilometara makadamom do izvorišta, ne znajući da li će naći vodu, i pumpati je motorima“, kaže on.

Kao poseban apsurd navodi činjenicu da sela koja se nalaze svega nekoliko stotina metara od jezera – i dalje nemaju vodu.

„Žalosno je to što se dešava – jezero se nalazi u mjesnoj zajednici Pridvorci, većina tog područja pripada toj zajednici, a sela su udaljena svega nekoliko stotina metara od jezera, a nemaju vodu“, zaključio je Radić.

Impuls portal

The post Deset godina, dva projekta i nijedan metar cijevi: Selima u MZ Pridvorci načelnik opštine Nevesinje obećao i treći projekat vodovoda first appeared on Gerila.info.

Više od milion maraka Opština Nevesinje troši na drugu rekonstrukciju Doma kulture u protekle tri godine. Javna sredstva, uključujući i donacije iz Srbije, troše se netransprentno i bez puno koristi za građane ove siromašne opštine. Razloga za zadovoljstvo imaju samo favorizovane privatne firme koje redovno dobijaju unosne poslove kroz sumnjive procedure javnih nabavki.

Piše: Miljan Kovač

Da li će radove na rekonstrukciji ili izgradnji nekog objekta koju finansira lokalna vlast dobiti „Aurora“ d.o.o. ili preduzeće „MDM“ osnovno je pitanje javnih nabavki radova u Nevesinju. „MDM“ d.o.o. u vlasništvu je porodice bivšeg zamjenika načelnika opštine, a sada v.d. načelnika odjeljenja za privredu Milutina Samardžića. Zvanični vlasnik je njegov otac Veljko Samardžić.

To što firmi svog saradnika dodjeljuje preskupe poslove, za načelnika opštine, Milenka Avdalovića, ne predstavlja nikakav problem, jer za mogući sukob interesa ovdje odavno niko ne mari.

Ako posao ne dobije Samardžićev „MDM“, onda će ga dobiti „Aurora“, vlasnika Milorada Jeremića čija bliskost s aktulanom lokalnom vlašću nikada nije bila upitna. O njoj svjedoče i brojne javne nabavke, u kojima je enorman broj realizovan i kroz direktne sporazume. Za samo godinu dana ova firma je sa opštinom sklopila više od dvadeset direktnih sporazuma.

MDM, Aurora, MDM…

Dom kulture „Nebojša Glogovac“, svečano je otvoren 08. novembra 2018. godine, nakon rekonstrukcije u koju je utrošeno preko pola miliona konvertibilnih maraka. Na svečanom otvaranju je istaknuto da je 300 hiljada maraka obezbijeđeno iz pomoći koju je ovoj opštini uplatila Vlada Srbije, a ostatak sredstava iz opštinskog Budžeta.

Na tender za izbor najpovoljnijeg ponuđača za ovaj posao prispjele su samo dvije ponude. Biralo se između Samardžićevog „MDM“-a i konzorcija .„Aurora – Nevesinje putevi“. Kao kriterij za izbor najpovoljnijeg ponuđača korištena je „najniža cijena ponude“, pa je posao pripao „MDM“, koji je za isti tražio 440.573,87, bez PDV-a. Ponuda konkurencije bila je za oko pet hiljada maraka viša. Međutim, obje ponude su bile znatno više od procijenjene cijene nabavke koja je iznosila 398.800 KM (bez PDV-a). Dakle za obavljeni posao Opština Nevesinje na kraju je dala preko 50 hiljada maraka više od predviđene vrijednosti radova.

„Stanovnici Nevesinja su izuzetno srećni što su dobili ovakav objekat, koji će uz pomoć muzičke škole, ’Prosvjete’ i ostalih kulturnih društava dobiti i nove sadržaje“, poručio je načelnik opštine Milenko Avdalović, na svečanosti povodom otvaranja rekonstruisanog objekata. Još srećniji je bio njegov zamjenik čija porodična firma je izvela ovaj unosan posao.

Manje od tri godine poslije, opštinska vlast došla je na „novu ideju“ – Dom kulture treba ponovo rekonstruisati kako bi galerija iz prizemlja bila preseljena na sprat, dok bi se u sadašnji prostor galerije smjestila postavka Spomen sobe poginulim borcima proteklog rata. Za to su neophodni, procijenjeno je sveobuhvatni građevinski radovi, pa i zamjene kompletnog krova nedavno rekonstruisanog Doma kulture i rekonstrukcija fasade.

Opet su se na tender prijavili i „MDM“ i „Aurora“. Posao je ovaj put dobila Jeremićeva „Aurora“. Po kriteriju „najniža cijena ponude“, prihvaćena je ponuda ovog ponuđača teška 445.119.10 KM (bez PDV-a). „MDM“ je za ovaj posao tražio čak 45 hiljada više, tako da dileme nije bilo. Sredstva su, opet, većim dijelom, kako je naglasio načelnik Avdalović, obezbijeđena iz donacije Vlade Srbije. U ovom krugu pomoći opštinama u Republici Srpskoj, Nevesinje je iz Srbije dobilo oko 1, 3 miliona maraka. O utrošku sredstva odlučuje Opština Nevesinja, a rekonstrukcija Doma kulture, po opštinskim vlastodršcima izgleda „predstavlja prioritet“.

Pitanje zašto prilikom prve rekonstrukcije ovog objekta nije planirano preseljenje spomen sobe, što bi značajno smanjilo troškove, ostaje bez odgovora. Ipak da je sav posao urađen odjednom, onda ne bi bila zadovoljena oba favorita nevesinjskih javnih nabavki.

Ali ni nakon druge rekonstrukcije Doma kulture, „MDM“ nije „ostao kratkih rukava“. Raspisan je tender za „sanaciju, rekonstrukciju i dogradnju objekata školskog i predškolskog vaspitanja i obrazovanja“. Ovaj put prihvaćena je ponuda „MDM-a“ od 224.700 maraka (bez PDV a).

Drugi ponuđač, „Astra plan“ iz Brčkog za isti posao tražio je 300 maraka više. „Astra plan“ se pojavljivao kao ponuđač na više tendera koje je raspisivala Opština Nevesinje. Posao nisu dobijali, ali su zato odlično uticali na podizanje cijena radova u situacijama kada je primjenjivana metoda „e-aukcije“, kao što je to u ovom slučaju. Odluku da se posao dodijeli „MDM-u“ načelnik opštine potpisao je 1. septembra ove godine.

Samo dan ranije potpisao je i odluku kojom je ovoj firmi dodijeljen i posao „povećanja energetske efikasnosti“ objekta u kome su smješteni Radio Nevesinje, FK „Velež“ i Udruženje „Moja nada“.
Na tender za izbor najpovoljnijeg ponuđača opet su pristigle samo ponude „Aurore“ i „MDM-a“.
Prihvaćena je ponuda Samardžićeve firme od 46.500 KM, jer je „Aurora“ za isti posao tražila okruglo pedeset maraka više.

Koluzija ili „dogovorićemo se“

Nevjerovatno male razlike u ponuđenim cijenama nikoga ne čude. Koincidencija ili metaforički rečeno „kao da su se dogovarali“. Pojava da se ponuđači na tenderu međusobno dogovore oko ponuda, u kojoj najčešće učestvuje i sam ugovorni organ naziva se „koluzija“. Na ovu vrstu manipulacije ukazuju i u organizacijama koje se aktivno bave procedurama javnih nabavki u BiH.

„Na našem tržištu je to specifična pojava, u koju je najčešće uključen i ugovorni organ. Ponuđači podijele poslove tako da jedan učestvuje na jednom postupku javne nabavke, drugi na drugom i nema obaranja cijena. Dakle, nema onog zdravog nadmetanja koje bi omogućilo da za najmanje novca dobijemo najkvalitetnije robe, radove ili usluge. Posljedica toga je da dobijamo najskuplje nabavke i to najčešće ne budu najkvalitetnije robe, radovi ili usluge“, kaže Damjan Ožegović iz Transparency International BiH.

Još jedna „slaba tačka“ sistema javnih nabavki je, na što ukazuju u ovoj organizaciji, situacija kada se za kriterij za izbor najpovoljnije ponude koristi „najniža“ cijena. To zapravo i otvara prostor koluziji, i drugim malverzacijama.

Direktni sporazumi do 6 000 maraka, tek su „klizavo tlo“ na kome se ove procedure često nalaze.

Opština Nevesinje je samo u zadnjih godinu dana s „Aurorom“ potpisala 20 direktnih sporazuma (bez raspisivanja tendera) čije su vrijednosti od 18 do 5 994 konvertibilne marke.

Ovo preduzeće je dobilo i posao nabavke materijala za izgradnju vodovodne mreže za selo Bežđeđe vrijednosti 79 588, 79 KM.Ugovor je zaključen 26. aprila 2021. godine, iako su lokacijski uslovi za ovaj projekat izdati tek nekoliko mjeseci poslije, tek 27. septembar 2021. godine. Za favorite na tenderima opštine Nevesinje, pravila, očito ne važe.

(impulsportal.net)

The post Nevesinje – Tender za presipanje iz opštinskog u privatne džepove first appeared on Gerila.info.