PIŠE: Đorđe Vujatović

Odluka o izmjeni i dopuni Odluke o reklamiranju na teritoriji Grada Banjaluka usvojena je na 34.sjednici aktuelnog saziva gradske skupštine, međutim, ni u jednoj Odluci nije opisana situacija, kakvu vidimo u centru Banjaluke.

Odluka o reklamiranju na teritoriji Grada Banjaluka je veoma jasna. Prema propisima koji su trenutno na snazi, utvrđeno je da se pod reklamnim medijima vode samostojeći i ostali reklamni mediji.

Izvor našeg portala blizak Gradskoj upravi kaže da ni u jednoj tački ove odluke ne možemo pronaći mogućnost ovakvog reklamiranja.

„Samostojeći reklamni mediji su regulisani članovima od 8 do 18, pomenute odluke. Ti članovi regulišu vrstu medija, veličinu medija, udaljenost od saobraćjnica, kao i udaljenost između takva dva medija. Takvi mediji, kompletni, imaju status privremenih objekata.
Svi drugi mediji, koji su definisani kao ostali reklamni mediji, to su mediji koji su postavljeni na određene objekte. Reklamni panoi koji su postavljeni na krovove kuća ili zgrada, na fasadi objekata, u okviru balkonske ograde na samom objektu ili u okviru ograde oko objekta. U ostale medije ubrajamo i folije koje se nalazi na zaštitnoj ogradi gradilišta, na vozilima gradskog saobraćaja ili automobilima privrednih društava.
Dakle, ti ostali reklamni mediji su regulisani članovima od 19 pa do 32. Nezavršeni dio hotela Palas još uvijek predstavlja građevinu, koja trenutno nije aktivna, ali taj dio još uvijek nema upotrebnu dozvolu“, govori naš izvor.

POTPREDSJEDNIK SKUPŠTINE GRADA SUVLASNIK KOMPANIJE

S druge strane, naš izvor otkriva da se prilikom odlučivanja u ovakvim slučajevima vodi računa i o poslovnim  političkim vezama pojedinih odbornika, kao i načelnika u gradskim odjeljenjenjima.

Prema našem istraživanju, pomenuti displej pripada kompaniji Led media iz „Banjaluke“.

Na naše telefonske pozive prema ovoj kompaniji niko se nije javljao, ali ono što je jako zanimljivo, kao vlasnici ove kompanije vode se Goran Lukić i Milan Milaković, potpredsjednik Skupštine Grada Banjaluka i član Socijalističke partije Srpske, stranke koju su prije 20-ak dana osnovali nezadovoljni članovi Socijalističke partije.

Milaković je i vlasnik kompanije Studio Design. Prema pisanju magazina Žurnal, Milaković je preko svojih firmi samo u toku 2018.godine u tenderskom poslovanju sa Vladom Republike Srpske potpisao ugovore vrijedne 364.248 KM.

Među brojnim poslovima koje je Milakovićeva firma radila bilo je uređenje objekta Vlade Republike Srpske u Istočnom Sarajevu, kao i radovi na Administrativnom centru Vlade Republike Srpske u Banjaluci.

Milakovićeva firma Studio Design u žižu javnosti je dospjela kada je zajedno sa kompanijom Aquarius prije nekoliko godina kupila zgradu Mikrokreditnog društva Sinergija plus u stečaju, za duplo manju cijenu od procijenjene.

Procijenjena vrijednost poslovnog objekta u ulici Stepe Stepanovića iznosila je 8,5 miliona maraka, a Aquarius i Studio Design kupili su zgradu za 3,5 miliona maraka.

Kako naš izvor kaže, činjenica da je Milaković potpredsjednik Skupštine Grada dovela je i do toga da se konstrukcija s led displejom, koja je izrazito teška, postavi na nedovršeni i neobezbijeđeni objekat.

“Da bi uopšte mogli da postavite bilo kakav objekat morate imati idejni projekat, izvedbeni projekat, te ispuniti lokacijske uslove. Da bi sve to dobili, projekat mora uraditi ovlaštena kuća, to jeste licencirani projektni biro.

Da li je sve to urađeno po slovu zakona, mislim da nije. Kada bi samo pogledali elektro i druge instalacije, koje dopremaju signal u taj displej, vidjećete da je riječ i o improvizovanim rješenjima, koja krše sve bezbjednosne uslove. Štaviše, jedan dio tih instalacija koristi i objekte za javno osvjetljenje. Pogledajte da li je i kako obezbjeđen i elektronaponski kabl koji napaja taj displej“, pojašnjava naš sagovornik.

Na naša pitanja o regulisanju rada ove oblasti iz Gradske uprave nisu odgovorili.

Gradsku upravu smo pitali koje Odjeljenje je nadležno za izdavanje dozvola, koji su uslovi za dobijanje, koliko se putem reklamnih displeja slije novca u gradsku kasu, kao i o radu inspekcijskih organa kada je riječ o reklamnim panoima.

Odbornik u Skupštini Grada Banjaluka Saša Lazić kaže da nije bio upoznat sa ovim problemom, ali da ga ne iznenađuju naša saznanja.

„Nije prvi put da odbornici u Skupštini Grada imaju svoje privatne poslove koji imaju vezu s Gradom. Ako se samo sjetite slučaja Draška Ilića, koji je bio odbornik, a čije su privatne firme imale velike ugovore s brojnim gradskim preduzećima i institucijama. Čak i sada imamo tu situaciju“, napominje Lazić.

Dodaje da je na jednom skupštinskom zasjedanju spomenuo problem s reklamnim panoima, ali da je tad više pričao iz aspekta bezbjednosti saobraćaja.

„Veliki broj tih reklamnih displeja nalazi se u zonama raskrsnica, tamo gdje ne bi nikako trebalo biti i gdje mogu ugroziti učesnike u saobraćaju“, napominje Lazić i spominje da su se neke krupne promjene te uredbe desile na 34. sjednici u julu prošle godine.

Naime, na pomenutoj sjednici, došlo je do nekih krucijalnih promjena, a jedna od najvažnijih je i dodavanje stava 3 u Članu 6, a koji dozvoljava postavljanje reklamnih panoa u blizini raskrsnica, kružnih tokova, regionalnih puteva, magistralnih puteva i frekventnih gradskih saobraćajnica.

I izvor Gerile napominje da ovo nije usamljen slučaj gdje su pojedinci iz gradske vlasti pogodovali za svoje privatne poslove i interese.

Podsjeća i na slučaj odbornika Stojana Vukajlovića koji je 31.decembra kupio veliki broj nekretnina koje su bile u vlasništvu Grada Banjaluka.

Navedene nekretnine, oduzete su od bivšeg načelnika Odjeljenja za boračko-invalidsku zaštitu Grada Banjaluka, Miloša Šmitrana, koji je 2016. godine optužen da je malverazacijom oštetio grad za 539.410 KM. Na licitaciji u Osnovnom sudu Vukajlović je kupio četiri stana, jedan poslovni prostor i vikendicu za svega 283 000 KM, iako je procijenjena vrijednost tih nekretnina bila duplo veća.

Gerila saznaje da u priči s reklamnim panoima ima još jedna bitna dimenzija. Svaki bilbord mora da ima vinjetu koju izdaje Gradska uprava.

„Ta vinjeta je kao registracija na autu. Ako bilbord ima vinjetu, to znači da ima i dozvolu, a postoji veliki broj bilborda koji nemaju te vinjete“.

Gerila je u posjedu infrmacije da se među bilbordima koji nemaju tzv vinjete nalazi i jedan od bilborda kompanije DL plakat. Iza kompanije stoji Bogoljub Zeljković, sestrić Milorada Dodika. Zeljković je kompaniju DL plakat preuzeo prošle godine.

Prethodni vlasnik Željko Stojanović je prodao firmu Zeljkoviću, a među najvjernijim klijentima iz javnog sektora ove marketinške kompanije nalazi se Lutrija Republike Srpske.

Na bilbordu bez vinjete trenutno se reklamiraju dvije kompanije čiji se vlasnici povezuju sa Miloradom Dodikom i SNSD-om. S jedne strane je TC Delta Planet srbijanskog tajkuna Milorada Miškovića, a s druge strane se oglašava kompanija “Mesnice kod Laze”, poznatog banjalučkog mesara Laze Šešića koji je bio i član Gradskog odbora SNSD Banjaluka.

Na naše pitanje ko je predlagač Odluke o izmjeni i dopuni odluke o reklamiranju na teritoriji Grada Banjaluka, iz Stručne službe Skupštine grada rekli su da je Predlagač odluka uglavnom gradonačelnik Grada Banja Luka, a obrađivači su uglavnom resorna odjeljenja.

„ U konkretnom slučaju Skupština grada Banja Luka donijela je tri izmjene Odluke. Zbog toga Vam ispod dostavljamo brojeve Službenih glasnika Grada Banja Luka u kojem se traženi akti nalaze i navodimo ko je bio obrađivač u konkretnom slučaju.

• Osnovna odluka objavljena u SG GBL 26/13 – donesena na 15. sjednici – obrađivač Odjeljenje za prostorno uređenje
• Izmjena odluke objavljena u SG GBL 4/17 – donesena na 6. sjednici – obrađivač Odjeljenje za komunalne poslove
• Izmjena odluke objavljena u SG GBL 24/19 – donesena na 34. sjednici – obrađivač Odjeljenje za prostorno uređenje
• Izmjena odluke objavljena u SG GBL 41/19 – donesena na 38. sjednici – obrađivač Odjeljenje za prostorno uređenje, navodi se u odgovoru koji nam je dostavio sekretar Skupštine Grada Igor Šukalo.

Pomenuta 34.sjednica donijela je još jednu vrlo važnu promjenu.  U članu 7. stav 1. Obrisana je tačka g.

„Na teritoriji Grada, reklamiranje nije dozvoljeno:
g) na displejima, makro-ekranima – sa filmskom ili TV slikom, i sličnim uređajima koji su usmjereni prema saobraćajnicama“.

Dakle, na istoj sjednici, a koja je održana 2.jula 2019. dopušteno je postavljanje reklamnih panoa na najfrekventnijim saobraćajnicama, kružnim tokovima i raskrsnicama, kao i upotreba displeja.

Samo 10 dana nakon usvajanja ove odluke, kompanija Led media se pohvalila da je pustila baš ovaj tip banera u rad i to na jednoj od najfrekventnijih raskrsnica u Banjaluci.

UGROŽENA BEZBJEDNOST UČESNIKA U SAOBRAĆAJU

Milenko Jaćimović, bivši član Savjeta za bezbjednost saobraćaja Grada Banjaluka  kaže da je ova praksa veoma opasna. Jaćimović je prije 10-ak godina kao dio jednog tima radio analizu koliko su reklamni panoi opasni po bezbjednost saobraćaja.

„Mi smo istraživali temu uticaj uticaj bilborda u zoni raskrsnica na bezbjednost saobraćaja. Ista istraživanja su rađena i u mnogim zemljama regije. I Srbija je to radila. Osnovni cilj bilborda i medija preko kojih se reklamira određeni proizvod i usluga je da privuče pažnju ciljne grupe koja taj proizvod koristi ili će koristiti na tu poruku s bilborda. Čim za jedan vremenski period svoju pažnju usredsredite na  poruku sa bilborda ili bilo kojeg reklamnog materijala, naravno da je moć držanja odstojanja ili upravljanja vozilom odmah narušena.

Znam za situaciju gdje je raskrsnica i kod ove banke, iz pravca Hirurgije kad se ide. Crveni je znak STOP, a iza toga je bio bilbord crvene boje, gdje se bukvalno taj saobraćajni znak STOP utopio u tu crvenu pozadinu. Ima tu mnogo stvari, koje značajno utiču.

Jaćimović dodaje da je  sada mnogo veći broj bilborda.

„Ono što je i tada donešeno da se posebno treba iz zona raskrsnica analizirati svaki zahtjev za postavljanje bilborda ili određenih reklamnih medija i naravno gledati da ima što manje posljedica.

Zakon o bezbjednosti saobraćaja kaže da u putnom pojasu s lijeve ili desne strane ne smiju biti bilo kakvi objekti koji mogu ugroziti bezbjednost saobraćaja. Koliki je taj putni pojas- ima razlike u odnosu na vrstu saobraćajnice. To je oko 10-15 metara, ali posebno je problematično što je veliki dio tih medija postavljen uz kružne tokove. Tu je frekvencija ogromnog broja vozila. Mi sad vidimo da u neposrednoj blizini samih kružnih tokova čak i ove led bilborde koji više nisu jednoobrazni. Oni u određenim intervalima mijenjaju reklame. Oni su postali kao televizori. Ovo je jedna oblast koja je sa aspekta bezbjednosti saobraćaja dosta problematična i nije konsultovana saobraćajna struka“, napominje Jaćimović.

Iz Agencije za bezbjednost saobraćaja dobili smo jasan odgovor. Nemaju nikakvu nadležnost nad ovim segmentom saobraćaja.

„Agencija za bezbjednost saobraćaja nema nadležnosti u pogledu odobravanja postavljanja reklamnih tabli/displeja u blizini saobraćajnica, tj. ne izdajemo saglasnosti i dozvole.

Postavljanje reklamnih tabli/displeja je regulisano Pravilnikom – “Pravilnik o postavljanju, održavanju i uklanjanju reklamnih tabli i natpisa”, te za postavljanje natpisa pravno lice, preduzetnik ili fizičko lice koje je vlasnik, odnosno korisnik natpisa mora pribaviti odobrenje od upravljača puta uz koji se postavlja natpis.

S tim u vezi, predlažemo Vam da se obratite nadležnom upravljaču puta, zavisno od kategorije istog, od koga ćete dobiti detaljnije informacije vezano za vaš upit.“

Iz preduzeća Putevi Republike Srpske, kratko su nas podsjetili da oni kao Javno preduzeće izdaju saglasnosti za postavljanje reklamnih panoa i bilborda  u zaštitnom pojasu magistralnih i regionalnih puteva, prema uslovima koje su definisane zakonskim i podzakonskim aktima.

O činjenici da reklamni panoi i displeji koji reflektuju svjetlost stoje uz same raskrsnice i tako ugrožavaju bezbjednost saobraćaja, niko ni riječi nije rekao.

Gerila.info

The post Oglašavanje na javnim prostorima: Pogodovanja po političkoj liniji, mimo propisa, često i bez dozvola first appeared on Gerila.info.

Piše: Ljiljana Kovačević / Žurnal

Firma „NOVO-TEKS“ je favorit broj jedan kada su u pitanju javne nabavke Centra za predškolsko vaspitanje Banjaluka.

Ova javna banjalučka ustanova je 12. novembra prošle godine potpisala ugovor sa preduzećem „NOVO-TEKS“ o nabavci prehrambenih proizvoda i robe široke potrošnje za potrebe Centra za predškolsko vaspitanje u naredne tri godine, vrijedan 3.190.350,20 konvertibilnih maraka. Na godišnjem nivou „NOVO-TEKS“ će od Centra inkasirati 1.063.450,07 konvertibilnih maraka (bez PDV-a). U obrazloženju se navodi da je upravo ta firma (bila su dva ponuđaća) imala ekonomski najpovoljniju cijenu, zbog čega je pobijedila na tenderu.

Vlasnik firme „NOVO-TEKS“ je Novak Milaković, otac Milana Milakovića, odbornika Socijalističke partije Srpske (SPS) u gradskoj skupštini Banjaluka. Ugovor sa Centrom za predškolsko obrazovanje potpisan je kada je kratko vrijeme, svega dva i po mjeseca, na čelu te ustanove bila Andrea Dorić, tada stranačka koleginica Milana Milakovića.

Dorićeva je smijenjena 18. novembra 2020. godine, odmah nakon lokalnih izbora, kada je Savez nezavisnih socijaldemokrata (SNSD) krenuo u sječu kadrova SPS-a i raskinuo koaliciju sa tom strankom, tvrdeći da su ih „izdali“ na izborima, da su radili samo za sebe, ali ne i za njihovog kandidata za gradonačelnika Igora Radojičića, koga je pobijedio opozicioni kandidat Draško Stanivuković.

S obzirom na to da SNSD, sa koalicionim partnerima i dalje ima većinu u Skupštini Grada Banjaluka, na to mjesto vraćena je stara direktorica Jelena Kurtinović, kadar Socijalističke partije, čiji je predsjednik Petar Đokić.

Veoma je teško pratiti sve političke transfere na političkoj sceni Republike Srpske (traju neprestano i razlozi za njih su uvijek interes, a na ideološke razlike), pa se Dorićeva, koja je i poslanik u Narodnoj skupštini, prije par dana pokorno vratila starom jatu, socijalistima Petra Đokića i vladajućoj koaliciji u RS, koju predvodi SNSD. Njeno javno pokajanje kako je „spoznala vlastitu grešku“, licemjerno je i neistinito, baš koliko i njena tvrdnje da se vratila „timu pravih ljudi i pravih socijalista“.

I SPS, na čijem čelu je Goran Selak, i SP, koju vodi Petar Djokić, daleko su od „tima pravih ljudi i socijalista“. I Selak i Đokić su osobe sa spornim diplomama, istinski socijalisti su još manje, jer im je glavni politički kredo bio i ostao vlastiti interes i podmirivanje povelikih apetita stranačkih kolega.

Goran Selak je, po nalogu Milorada Dodika, 16. novembra prošle godine smijenjen sa mjesta direktora Kazneno-popravnog doma Tunjice u Banjaluci. Jedan od glavnih dobavljača prehrambenih proizvoda i roba široke potrošnje za tu ustanovu je „NOVO-TEKS“. Vlasnik te firme Novak Milaković je rođeni Selakov ujak, a Milakovićev sin Milan je desna Selakova ruka u SPS-u.

Selak i Milaković su, do raskola među socijalistima u martu 2020. goidne, bili u SP-u, koja je poslednjih 15 godina u koaliciji sa SNSD-om Milorada Dodika. Zbog toga je Milakovićev „NOVO-TEKS“ godinama bio favorit na tenderima za javne banjalučke ustanove, među kojima i Centra za predškolsko vaspitanje Banjaluka.

I u vrijeme kada je na čelu te ustanove bila Nataša Radulović (SNSD), „najpovoljniji“ dobavljač je bio „NOVO-TEKS“. Tako je Milakovićeva firma 2014. godine od Centra za predškolsko obrazovanje za nabavku prehrambenih proizvoda i mješovite robe dobila trogodišnji posao vrijedan 4,1 milion KM. Taj tender nije bio sporan samo zato što je UG „Tender“ utvrdilo značajne propuste, kao i sklapanje aneksa ugovora kojima su pojedine cijene uvećane nekoliko puta.

Ta javna nabavka bila je skandalozna, jer je tadašnja direktorica Centra Nataša Radulović (sada poslanik u Parlamentu RS) u to vrijeme nabavila enormne količine alkoholnih pića, čak 666 flaša, od vina, preko štoka, do piva. Ljubiteljka „dobre kapljice“, koja se častila „Šardoneom“, „Krstačem“, za djecu u vrtićima tada je za tri godine naručila, između ostalog, samo 15 komada sira feta od 950 grama, po devet kilograma pršuta i suvog vrata, 360 vrećica smokija od 50 grama i 360 vrećica štapića od 40 grama?!!

Ni posle odlaska Raduloviće sa mjesta direktorice, Centar nije došao na „zelenu granu“. Nju je naslijedila Jelena Kurtinović iz Socijalističe partije, koja je više puta smjenjivana, prvo u avgustu prošle godine, kada ju je zamijenila Andrea Dorić. Kurtinovićeva se vratila na čelo Centra u novembru kada je izvršena rokada i sa direktorske pozicije sklonjena Dorićeva, da bi ponovo bila smijenjena u januaru ove godine, kada je na tu funkciju došla Vesna Banjac, koja je imala podršku gradonačelnika Banjaluke Draška Stanivukovića.

Skupštinska većina je 6. aprila ove godine smijenila Vesnu Banjac i rukovođenje Centrom za predškolsko obrazovanje ponovo povjerila Jeleni Kurtinović.

Za njeno imenovanje glasalo je 16 odbornika vladajuće koalicije, sa SNSD-om na čelu, u Skupštini Grada Banjaluka. Odbornicima koji su je izabrali nije zasmetalo to što je Policijska uprave Banjaluka u decembru prošle godine protiv Kurtinovićeve podnijela krivičnu prijavu zbog sumnje da je počinila krivično djelo zloupotrebe službenog položaja. Radi se o tome da je ona četiri godine odredila da prima platu uvećanu za 20 posto, dok je svojim najbližim saradnicima nezakonito povećala platu od šest do deset procenata. Kurtinovićeva je izdašno trošila novac Centra na dosta stvari koje nisu značile poboljšanje uslova za boravak djece u banjalučkim vrtićima. Naprotiv, ona je rasipala pare na druge stvari. Za pranje automobila i tepiha plaćala je po nevjerovatnih šest hiljada, a ista cifra je isplaćena i za nabavku tonera, pa popravku televizora, onda i računara. Kurtinovićeva je i didaktička sredstva, lošeg kvaliteta, nabavljala po cijenama, uvećanim i do 20.000 do 40.000 KM.

Sve to odobornicima, koji su je vratili na direktorsku poziciju, nije zasmetalo, jer je najbitnije održati koaliciju na okupu. Dobrobit djece u vrtićima nije im bila ni u primisli.

The post CENTAR ZA PREDŠKOLSKO VASPITANJE BANJALUKA: Milion maraka godišnje za firmu Novo-teks first appeared on Gerila.info.

Sam način na koji je Milaković u 50. godini života došao do akademskog zvanja bizaran je sam po sebi, što je uočljivo pogledom na njegovu diplomu “poslovno-industrijskog menadžera”.

Naime, ovaj bivši socijalista, SDS-ovac i nekadašnji direktor banjalučkog groblja je u 50. godini upisao Fakultet za poslovno-industrijski menadžment Union-Nikola Tesla u Beogradu. O kakvom fakultetu se radi dovoljno govori informacija da su zaposleni na Univerzitetu tek nakon upita našeg novinara i detaljne provjere “otkrili” da u svom sastavu imaju ovu obrazovnu ustanovu koja je, istina, u međuvremenu promijenila ime u Poslovni i pravni fakultet Beograd.

Nakon što smo konačno dobili tačan naziv visokoobrazovne ustanove, u više navrata smo pokušali provjeriti detalje o spornoj diplomi, odnosno Milakovićevoj genijalnosti. Čak smo uspjeli da stupimo u kontakt i sa sekretarom fakulteta Aleksandrom Matićem, ali nakon što smo mu pojasnili šta nas interesira – više se nije javljao na telefon, niti je odgovarao na upite mailom.

No, vratimo se nevjerovatnom dostignuću Nedeljka Milakovića i analizi njegove diplome.

Fakultet (Teslu) je upisao u školskoj 2014-2015. godini, međutim, prema podacima koji su vidno istaknuti na spornoj diplomi, ta ustanova je dobila dozvolu za rad tek 10. juna 2015. godine. Odmah nakon što je fakultet dobio dozvolu za rad, Milaković je zagrijao stolicu do usijanja i za tri dana uspio da diplomira.

Ono što je posebno interesantno u cijeloj priči jeste da je Milaković, prema dostupnim podacima, diplomirao u subotu (13. juna 2015.), a diplomu dobio na Vidovdan, u nedjelju 28. juna 2015. godine!

Povrh svega, na web-siteu Gradskog odbora DNS Banja Luka je navedeno da je potpredsjednik Milaković, ustvari, diplomirani ekonomista te da je diplomirao na Ekonomskom fakultetu u Banjaluci, što daje dodatnu dimenziju cijeloj priči i proširuje vidike o razmjerama Milakovićeve genijalnosti.

Iako je Milaković široj javnosti relativno nepoznat, njegov politički i poslovni uspon krenuo je od poslova konobara te sekretara jedne od seoskih mjesnih zajednica u okolini Banja Luke, a dijelom kulminirao tako što ga je sinovac Milan Milaković, potpredsjednik Skupštine grada Banja Luka, zaposlio kao direktora banjalučkog groblja 2013., uprkos tome što nije ispunjavao uslove jer je tada imao samo diplomu prijedorske više škole Janjoš.

Tek 2015. Milaković sa pozicije direktora JKP Gradsko groblje i narodnog poslanika započinje drugu mladost i trodnevni studentski život u Beogradu.

Sa socijalistima se razišao zbog redoslijeda na izbornim listama 2018. godine kada je ostao i bez direktorske fotelje, ali je ekspresno prešao u SDS i našao se na njihovoj listi na istim tim izborima.

Kao jedan od najglasnijih opozicionara tokom kampanje uoči parlamentarnih izbora 2018. Milaković na kraju nije osvojio mandat, pa je raskrstio i sa SDS-om, te je završio u DNS-u gdje je dobio mjesto potpredsjednika Gradskog odbora Banja Luka.

Kako saznajemo, Okružno tužilaštvo Banja Luka vodi više predistražnih postupaka protiv njega za zloupotrebu položaja iz perioda dok je bio direktor Gradskog groblja, po prijavama za otuđenje službenog pečata, nabavke radnih mašina bez adekvatne dokumentacije, te poslovanja s firmom rođenog brata.

Izvor: Inforadar

The post Funkcioner DNS-a Nedeljko Milaković diplomirao u Beogradu za tri dana first appeared on Gerila.info.

IZVOR: eTtrafika

Brojni članovi porodice Milaković, iz koje dolazi i pomenuti bivši narodni poslanik, nalaze se na značajnim položajima u javnim preduzećima i institucijama Republike Srpske, vlasnici su privatnih firmi koje im donose značajna finansijska sredstva, ali ni to nije dovoljno za odbranu kada stanete “na žulj” najvišim funkcionerima Srpske. Ali, krenimo redom…

Privatizacija donijela bogastvo

Pojedini članovi ove porodice su vlasnici mnogobrojnih atraktivnih nekretnina i preduzeća koja se bave isključivo trgovinom na malo i veliko, kao i ugostiteljskih objekata na području Banjaluke, ali i drugih gradova u Republici Srpskoj.

Početak sticanja velikog bogastva ove porodice veže se za proces privatizacije u BiH kada su uspjeli da, kroz različite pravne postupke koje je omogućavao Zakon o privatizaciji državnog kapitala u preduzećima, dođu do nekretnina ali i dijela firme koji se nalazi u RS nekadašnjeg giganta tekstilne i obućarske industrije “Borac” iz Travnika. Pomenuta firma je u svom vlasništvu imala nekoliko desetina nekretnina na najatraktivnim lokacijama na teritoriji Srpske, ali i cjelokupne BiH. Firmu su preuzeli za male novčane iznose, ali je formalno-pravno sve bilo potkrijepljeno i po zakonu.

Nakon preuzimanja navedene firme, Milakovići su za kratko vrijeme stekli bogatstvo koje im je kasnije omogućilo da se infiltrijaju u različite stranke i dođu do značajnog političkog uticaja. U nekoliko navrata su im se posebno “posložile karte” kada je od članova ove porodice zavisilo formiranje republičke vlasti u Republici Srpskoj, kao i lokalne u Banjaluci. Najznačajniju ulogu u sticanju velikog političkog uticaja ove porodice odigrao je Nedeljko Milaković koji je 2014. godine postao poslanik u Narodnoj skupštini RS.

Podsjećamo, dva suprostavljena politička bloka, predvođena SNSD-om sa jedne i SDS-om sa druge strane, imala su gotovo jednak broj poslanika i većina za formiranje vlasti je zavisila od jednog glasa. Socijalistička partija, koja je u višedecenijskoj koaliciji sa SNSD-om i DNS-om, a čiji je visoki funkcioner Milaković tada bio, prešla je cenzus isključivo zahvaljujući njegovom direktnom mandatu, a na osnovu čega su potom obezbijedili još četiri kompenzaciona, te sa pet „ruku“ učestvovali u tadašnjem parlamentu. Kao jako uspješani trgovci, Milakovići su prepoznali tadašnji povoljan trenutak, te su Nedeljkov glas podrške ostanku SNSD-a na vlasti iskoristili za dalje infiltriranje u politički i društveni život Srpske. U periodu koji je potom uslijedio došlo je do epiloga sudskih sporova koji su ovoj porodici omogućili da se u njihovo vlasništvo upišu najatraktviniji poslovni prostori u centru Banjaluke, a i nekoliko direktorskih funkcija u javnim preduzećima koje su zauzeli.

Spor sa Malbašićem

Navedeni poslovni prostori u centru Banjaluke oko kojih su vođeni sudski sporovi bili su u vlasništvu “Trgovine Borac” – dijela ranije pomenute firme “Borac” iz Travnika. “Trgovina Borac” Travnik je te poslovne prostore otuđila u periodu nakon rata iako nije imala pravo da raspolaže njom, jer je sva imovina državnih preduzeća pripala državnim firmama u entitetima u kojima se i nalazi.

Navedene poslovne prostore je kupio Mihajlo Kovačević iz Banjaluke pa ih je kasnije prodao Veselku Malbašiću, biznismenu iz Banjaluke, čiji se poslovni uspjesi vežu za politički uspon lidera SNSD-a i sadašnjeg predsjedavajućeg Predsjedništva BiH Milorada Dodika, za 4,6 miliona maraka. Nakon što je “Trgovinu Borac” (dio koji se nalazi u RS) u postupku privatizacije kupio Zoran Milaković, Nedeljkov brat, istovremeno je pokrenuo i „maratonske“ sudske postupke da se te nekretnine u centru Banjaluke oduzmu Malbašiću i vrate firmi “Trgovina Borac”, koju su kontrolisali Milakovići.

Poslovni prostori zbog kojih su se vodili sudski, ali i politički sporovi nalaze se u neboderu na Trgu Krajine, u samom srcu Banjaluke. Sam sudski spor je bio obojen političkim bojama pa je u nekoliko navrata i Milorad Dodik, koji je tada bio na funkciji predsjednika RS, tražio od sudova da donesu presude u korist Malbašića.

Zbog ovog sudskog spora bez posla je ostao i tadašnji predsjenik Ustavnog suda BiH Krstan Simić, koji je javno stavio svoja sudska ovlaštenja na raspolaganje Dodiku, „svom šefu“, kako ga je oslovio u dopisu koji je potpisao kao sudija, i Veselku Malbašiću. Da je ovo bio jedan od razloga razrješenja sudije Simića, potvrdila je tadašnja potpresjednica Ustavnog suda Seada Palavrić.

– Kolega Simić jeste razriješen zbog činjenice da je prekršio dužnost funkcije ugrožavanjem ugleda Suda i sudija, a učinio je to pisanjem pisma šefu jedne političke stranke i stavljanjem sebe na raspolaganje njemu, te intervjuima u kojima je iznio niz kriminalizacija na račun Ustavnog suda i sudija tvrdeći da ima dokaze za to, a niti jedan od njih nije iznio – saopštila je tada Palavrićeva.

Ulazak u NSRS i sudski preokret

Sve je išlo u pozitivnom smjeru za Malbašića, dok mu ulazak Nedeljka Milakovića u Narodnu skupštinu RS nije “pomrsio račune”. Nakon što je Milaković podržao vladu SNSD-a i premijerku Željku Cvijanović, dolazi i do nevjerovatnog sudskog obrta u ovim postupcima pred sudovima u RS, kada se navedene nekretnine oduzimaju banjalučkom tajkunu Malbašiću i predaju u vlasništvo i posjed firmi članova porodice Milaković! Okružni sud u Banjaluci, nakon razmatranja žalbi na prvostepenu presudu banjalučkog Osnovnog suda, donio je pravosnažnu i izvršnu presudu u sporu kojom je Malbašiću naređeno da vrati dva poslovna prostora površine 387 metara kvadratnih i isplati 2,9 miliona KM kao nadoknadu štete usljed dugogodišnjeg nezakonitog korišćenja objekta, kao i zatezne kamate, koje dostižu milionski iznos.

Jedan dio te nekretnine u centru Banjaluke potom je iskorišten za nedavno otvoreni luksuzni restoran a dio je dat u zakup drugim firmama za velike iznose, koji se mjere desetinama hiljada maraka na mjesečnom nivou.

Takođe, zanimljivo je da još od privatizacije “Trgovine Borac”, u čijem vlasništvu se nalaze mnogobrojni ugostiteljski i poslovni objekti u RS, poslovanje navedenog preduzeća nije bilo predmet detaljne kontrole državnih instutucija. Pregledom revizorskih izvještaja do 2014. godine, što se vidi na sajtu Banjalučke berze, vidljivo je da su nekretnine firme prebacivane u vlasništvo najbližih članova porodice Milaković, ali i da su ostvareni prihodi premali s obzirom na imovinu kojom firma raspolaže. Istovremeno, kako je firma finansijski bivala sve slabija, njeni vlasnici su postajali značajno bogatiji. Međutim, mnoge nelogičnosti u poslovanju “Trgovine Borac”, na koje ukazuju i revizorski izvještaji, nisu bili predmet ozbiljnije kontrole nadležnih organa. Opravdano se sumnja da su vlasnici koristili politički uticaj za spriječavanje mnogobrojnih postupaka koji su bili pokrenuti, ali nikada do kraja završeni.

Upravljanje Gradskim grobljem

Pored pozitivnog sudskog epiloga u sporu sa Malbašićem, nakon podrške Nedeljka Milakovića vladi Željke Cvijanović, bivši poslanik u republičkom parlamentu obezbijedio je i ostanak na čelu Gradskog groblja Banjaluka. Podsjećamo, aktuelni zakon o sprečavanju sukoba interesa u RS omogućava da se istovremeno može biti poslanik u NSRS i direktor javnog preduzeća u vlasništvu lokalne zajednice, kao i odbornik u lokalnoj skupštini i direktor javnog preduzeća u vlasništvu Republike Srpske, o čemu je eTrafika već detaljno pisala. Milakoviću je u januaru 2018. godine, dok je još uvijek bio dio vladajuće koalicije, mandat produžen na četiri godine. Da bi lakše upravljao pomenutim preduzećem, Milaković je članove Socijalističke partije, kojoj je i sam pripadao, progurao u Nadzorni odbor Gradskog groblja.

Milakovićevo upravljanje pomenutim javnim preduzećem bilo je izuzetno turbulentno pa su javnost, ali i istražni organi bili svjedoci mnogih afera – od osporavanja njegove fakultetske diplome, uzurpiranja zemljišta, pa do javnih nabavki koje su poništavane od strane sudova, iz razloga što je Gradsko groblje kao najpovoljinije uzimalo ponude koje su višestruko bile veće od drugih učesnika tendera i slično.

Otvorena pisma u kojima se Milakovićevo ime spominjalo u negativnom kontekstu slali su i zaposleni u Gradskom groblju, ali i mještani prigradskog banjalučkog naselja Vrbanja.

Dok su prvi pisali o sumnjivim javnim nabavkama, drugi su u više navrata pozivali istražne i gradske organe da spriječe, kako su tvrdili, bespravno uzurpiranje privatnog zemljišta u okolini Gradskog groblja. Prema njihovim navodima, Milaković je na pomenutom zemljištu pojedinim privatnicima omogućio da njihova preduzeća istovaraju zemlju koja je nastala građenjem stambenih objekata u Banjaluci. Problem je nastao, dodali su, kada se na tim divljim deponijama zemljišta pojavila velika količina vode koja se zadržavala i plavila susjedne kuće.

Od administracije do inspektorata

Pored banjalučkog Gradskog groblja, porodica Milaković je 2014. godine dobila na upravljanje i Kazneno popravni zavod Tunjice u Banjaluci. Na mjesto direktora je postavljen Goran Selak, sestrić Nedeljka Milakovića.

Firme Novaka Milakovića, brata pomenutih Nedeljka i Zorana, Novo-tex d.o.o. i A.S.T. d.o.o. Banjaluka, zadržavaju povlašteni položaj u sklapanju unosnih ugovora za nabavku hrane i potrošnog materijala sa Gradom Banjaluka i drugim državnim preduzećima. Milan Milaković, Novakov sin, dobija poslove marketinga i reklamiranja a nakon što je 2016. obezbijedio odbornički mandat u banjalučkoj skupštini i mjesto potpredsjednika lokalnog parlamenta, a samim tim i platu veću od 4.000 KM.

U periodu nakon izbora 2014. godine, mnogi članovi porodice Milaković se zapošljavaju na radna mjesta na kojim rukovodeće pozicije imaju kadrovi Socijalističke partije, od administracije u Gradskoj upravi Banjaluka, u Odjeljenje za privredu, do Republičkog inspektorata.

Napustio vladajuću koaliciju

Izjednačenost u republičkom parlamentu iz 2014. vremenom se, sve masovnijom pojavom tzv. preletača, “topila” a koalicija okupljena oko SNSD-a obezbijedila je stabilnu većinu. U suprotnom smjeru, na opšte iznenađenje javnosti, otišao je nekoliko mjeseci pred istek mandata Nedeljko Milaković.

Podrška Nedeljka Milakovića grupi “Pravda za Davida” najveći je udarac bivšeg socijaliste aktuelnoj vlasti
Iako je do sukoba sa rukovodstvom stranke došlo zbog unutarstranačkih razmimoilaženja i najvjerovatnije zbog toga što ga Gradski odbor SP-a nije želio staviti na čelo izborne liste i tako nagraditi za uspjeh iz 2014. godine, Milaković je zadao ogroman udarac vladajućoj koaliciji. Naime, bio je jedini poslanik vlasti koji je glasao za usvajanje izvještaja koji je sastavio Anketni odbor, formiran kako bi prikupio što više informacija o smrti Banjalučanina Davida Dragičevića (21), koji je nestao 18. marta prošle godine, a njegovo beživotno tijelo pronađeno šest dana kasnije. Milaković je tako na sebe navukao gnjev dojučerašnjih kolega jer je ovo bio prvi slučaj da neko iz vladajuće koalicije ne glasa po direktivi, a i sam slučaj je bio osjetljiv jer su dešavanja oko pokušaja razotkrivanja okolnosti Davidove smrti, koja su pokrenuli mladićevi roditelji i zabrinuti građani, ugrozila vlast više nego cjelokupna opozicija za 12 godina.

Iz matične stranke vrlo brzo su mu i javno poručili da više nije dobrodošao, a Milaković je svoj dalji politički angažman odlučio nastaviti u opozicionom SDS-u, koji mu je ponudio mjesto na svojoj izbornoj listi.

Razriješenje i novi sudski preokret

Prelazak u najveću opozicionu stranku u RS nije oprošten Milakoviću a dalji događaji samo će potvrditi koliko su institucije Srpske zarobljene od strane političkih elita jer sve što je funkcionisalo prethodne četiri godine, sada naprasno nije bilo po zakonu.

Prvo je razriješen direktorske pozicije u Gradskom groblju u Banjaluci, jer je, kako je obrazloženo u odluci Nadzornog odbora preduzeća, bio u sukobu interesa. Dok su nadležni organi godinama žmirili na brojne neregularnosti koje su svako malo isplivavale iz ovog preduzeća, tek pošto je promijenio partiju, Milaković biva razriješen, i to nezakonito.

Republička komisija za utvrđivanje sukoba interesa RS je još 2015. godine utvrdila da Milaković nije u sukobu interesa, a na ruku mu ide i sam zakon koji dozvoljava poslanicima u NSRS da budu na čelu preduzeća kojim upravljaju lokalne zajednice.

Takođe, krajem prošle godine dolazi i do novog sudskog obrta u slučaju nekretnine u centru Banjaluke. Naime, Vrhovni sud BiH poništava presudu Okružnog suda u Banjaluci kojom je „Trgovina Borac“ dobila spor sa Malbašićem te vraća predmet na ponovno odlučivanje sa obavezujućim uputama koje daju naslutiti da će se spor ovoga puta završiti u korist Malbašića. Podršku za drugačiji epilog Milaković ovoga puta teško može da očekuje jer trenutno “nije na pravoj strani” niti od njega zavisi skupštinska većina.

I sam Milaković nije imao dileme da je riječ o političkoj smjeni, sličnoj masovnim smjenama kakve smo imali prilike vidjeti neposredno nakon prošlogodišnjih opštih izbora.

„Moja smjena je političke prirode, tu nema dileme. U Republici Srpskoj je sve politika“, rekao je Milaković, te potvrdio da je razlog smjene njegovo glasanje za usvajanje izvještaja Anketnog odbora NSRS, te prelazak u opozicioni SDS.

Sa druge strane, nije komentarisao navode o neregularnostima koje su spominjane u otvorenim pismima radnika Gradskog groblja i mještana Vrbanje, ali je dodao da stvarnih razloga za smjenu nije bilo jer je preduzeće od kada ga je on preuzeo svaku godinu završavalo pozitivno, dok je dug koji je zatekao bio 150.000 maraka.

U dvije kolone

Njegovim prelaskom u SDS, na Opštim izborima 2018. godine porodica Milaković je imala svoje predstavnike na izbornim listama i opozicionih i vladajućih stranaka. Kao nosioc lista za Narodnu skupštinu Socijalističke partije u banjalučkoj izbornoj jedinici postavljen je Goran Selak, koji nakon izbora u oktobru 2018. godine dobija poslanički mandat u Narodnoj skupštini a istovremeno ostaje i direkor Kazneno-popravnog zavoda. Selak preuzima i Gradski odbor Socijalističke partije u Banjaluci i postoje jedan od najuticajnih ljudi u vladajućoj koaliciji u RS, s obzirom na to da je Socijalistička partija imala najbolji rezultat u Banjaluci. Njegovo ime i djelovanje se sve više dovodi u vezu sa srpskim članom Predsjedništa Miloradom Dodikom, tako da će njegovom uticaj po svemu sudeći još više rasti.

Sa druge strane, Nedeljko Milaković nije uspio sa liste opozicionog SDS-a obezbijediti poslanički mandat u Narodnoj skupštini RS zbog visokog unutarstranačkog cenzusa. Međutim, ne treba sumnjati da će u periodu turbulencija i unutarstranačkih izbora u najvećoj opozicionoj partiji igrati značajnu ulogu, kao i u cjelokupnom političkom životu RS. Na izborima je učestvovao i Milan Milaković, na listi Socijalističke partije, ali nije uspio obezbijediti mandat.

eTrafika.net

The post “Zakon se tumači po tome da li ste u vlasti” first appeared on Gerila.info.