Dodik, koji sve više napušta masku pragmatičnog političara i sve otvorenije koketira s najradikalnijim segmentima evropske desnice, ovim susretom šalje poruku da Republika Srpska želi biti dio novog, tamnijeg projekta Evrope — Evrope zatvorenih granica, ideološke čistoće i progonjenih neistomišljenika.

Kostadin Kostadinov, čovjek čije političko djelovanje uključuje napade na LGBT zajednicu, otvorenu ksenofobiju prema Romima i podršku Putinu koja mu je donijela nadimak “Kopejkin”, nije slučajan gost u Banjaluci. On je simbol onoga što Dodik danas želi biti na međunarodnoj sceni — samozvani branilac „porodice, vjere i nacije“, koji pravo na postojanje priznaje samo onima koji u potpunosti dijele njegov sistem vrijednosti.

Nije ovo ni prvi ni izolovan slučaj. Dodik već dugo “koketira” sa “demokratskim autokratama”: od druženja s Viktorom Orbanom, do simpatisanja francuske krajnje desnice i partije AfD u Njemačkoj. Lista novih „prijatelja Republike Srpske“ više liči na katalog stranaka i pojedinaca koje demokratski svijet pokušava da izopšti zbog govora mržnje, širenja teorija zavjera i podrivanja osnovnih ljudskih prava.

Njegovo protivljenje evropskim vrijednostima, vladavini prava i slobodi medija nije samo trenutni politički hir, već sistematska strategija. Zakoni o kriminalizaciji klevete, obračun sa nevladinim sektorom, demonizacija medija — sve su to domaći odjeci ideološkog udara koji globalno predvode ljudi poput Trampa, Orbana, Le Penove i, sada, Kostadinova.

Разговарао сам данас с Костадином Костадиновим, бугарским политичарoм и предсједником партије Препород, којем сам захвалио на учешћу на Међународном форуму и доласку у Републику Српску и Бањалуку.

Разговарали смо о актуелној ситуацији у региону и Европи и нагласили смо да… pic.twitter.com/Hmx50qEWrc

— Милорад Додик (@MiloradDodik) April 26, 2025

Ironično, Dodik, političar koji redovno optužuje strane sile za miješanje u unutrašnje poslove Bosne i Hercegovine, svesrdno uvezuje Republiku Srpsku u mrežu međunarodnih aktera čiji je glavni cilj slabljenje evropskog jedinstva, raspirivanje nacionalističkih strasti i normalizacija autoritarne vladavine.

Njegov narativ o „očuvanju tradicionalnih vrijednosti“ nije ništa drugo do šifra za ograničavanje prava i sloboda. U toj ideološkoj utopiji svijet se dijeli na „nas“ i „njih“, porodice su samo one koje odgovaraju unaprijed propisanim šablonima, vjera je samo ona koja politički koristi, a identitet se svodi na zatvaranje u etničke i nacionalne torove.

Kada Dodik govori o suverenizmu, on u stvari govori o autokratskom pravu da bez odgovornosti pred građanima guši kritiku, demonizuje „nepodobne“, i osnažuje kult ličnosti. Kada slavi Kostadinova, on slavi nasilje nad slobodom izbora, nad raznolikošću mišljenja i nad temeljnim vrijednostima Evrope kojoj, ironično, pripada i sama Republika Srpska.

Sve su jasniji obrisi te Dodikove „realpolitike“ – “svijet tvrđava”, izolacionizma i „pravovjernih“. Svijet u kojem pravda, sloboda i solidarnost nisu ništa drugo do floskule koje ometaju njegovo viđenje budućnosti. Budućnosti u kojoj će mali autoritarni lideri vladati svojim malim utvrđenim carstvima, hranjeni strahom svojih naroda od izmišljenih neprijatelja.

Sve su prilike da će Republika Srpska, ako nastavi tim putem, prije završiti kao geto osuđen na međunarodnu izolaciju, ekonomsko propadanje i političku irelevantnost, umjesto kao “bastion suvereniteta”, kako je vidi Dodik, dok će on, umjesto vođe, postati tek još jedna “fusnota” u istoriji evropskih političkih devijacija 21. vijeka.

Учесници Међународног форума у Бањалуци заговарају основне вриједности хришћанства и претачу их у политичку акцију. Tај покрет у Европи је све шири.

Наш проблем је чињеница да међународни интервенционизам не дозвољава испољавање воље народа и настоји да административним мјерама… pic.twitter.com/pszGhMeY0N

— Милорад Додик (@MiloradDodik) April 26, 2025

Ako je sa sastanka u Banjaluci poslata poruka da su „porodica, vjera i identitet“ temelj budućnosti, onda se trebamo zapitati čija porodica, čija vjera i kakav identitet? Jer u svijetu kakav Dodik zamišlja, slobodu neće imati svi, već samo oni koji pristanu da misle isto.

Gerila.info

The post Dodikov savez sa ekstremnom desnicom: Suverenizam kao paravan za autokratiju first appeared on Gerila.info.

Marijani i Pijera nisu nepoznati domaćoj javnosti. Upravo je Marijani 2022. godine sjedio na svečanoj bini povodom Dana Republike Srpske. Tada su se, zajedno sa kolegama iz ultradesničarske partije Marin Le Pen – uključujući Andreu Kotarca i Selin Porket – javno fotografisali uz mapu Srpske, šaljući snažne političke poruke podrške separatizmu i negiranju dejtonske BiH.

Inače, Marijani je poznat po bliskim vezama s Rusijom, zagovaranju ukidanja sankcija Moskvi i simpatijama prema mađarskom premijeru Viktoru Orbanu. Paskal Pijera, iako nešto manje eksponirana, dijeli ključne političke stavove sa svojim kolegom: nacionalni suverenizam, antiglobalizam i otvoreno protivljenje multikulturalizmu.

Na konferenciji za novinare nakon sastanka sa evroparlamentarcima iz Francuske Dodik je govorio o „ustavnom ponašanju Republike Srpske“, neustavnom djelovanju institucija BiH i potrebi formiranja sopstvenih struktura. Njegove poruke bile su uobičajene: osporavanje Suda BiH, SIPA-e, Tužilaštva, stranih sudija u Ustavnom sudu, te tvrdnje o nelegitimnosti centralnih institucija. Međutim, ono što se sistematski prećutkuje jeste da takva retorika dolazi iz političkog savezništva koje podržava upravo ono što EU smatra antidemokratskim – populizam i autoritarizam.

Uprkos Dodikovim izjavama da ne traži „stranu“, već „objektivnost“, evidentno je da političku platformu za svoju međunarodnu komunikaciju sve više gradi oslanjajući se upravo na one koji su na marginama evropske politike. I to ne samo politički – već i etički i bezbjednosno.

Tijeri Marijani je dovođen u vezu s putovanjima na Krim, posmatranjem ruskih izbora i prisustvom na događajima koje organizuju autoritarni režimi. Sve to dok istovremeno tvrdi da u BiH „vlada građanin strane države“ – misleći na visokog predstavnika Kristijana Šmita – i da Srpska trpi „nepravedne osude“.

Pijera je nakon sastanku izjavila kako je „kršenje prava prema Srpskoj neprihvatljivo“ i obećala da će „učiniti sve kako bi evropska javnost saznala pravu istinu“. Međutim, kada takve izjave dolaze od političara koji zagovaraju suverenističke, izolacionističke ideje, a istovremeno podržavaju režime koji podrivaju evropski poredak, postavlja se pitanje: čija je to istina?

Dodik nastavlja vješto balansirati između antizapadne retorike i formalnog pokazivanja otvorenosti za dijalog. Taj pragmatizam često prelazi u političko licemjerje, jer dok optužuje EU i SAD za destabilizaciju, istovremeno koristi „njihove“ institucije i platforme da legitimiše svoju politiku.

Već viđena politička koreografija s francuskim desničarima ne mijenja činjenicu da takvi susreti imaju simbolički, ali i strateški značaj – domaćoj publici poručuju da Srpska ima podršku u Evropi, dok evropskim političkim strukturama šalju signal o povezivanju proruskih i antibriselskih krugova u regionu.

Sastanci sa francuskim ultradesničarima ne mogu se tumačiti kao puki diplomatski protokol. Oni su dio šire strategije – traženje političkih saveznika izvan zvaničnih tokova Evropske unije, oslanjanje na ideološke srodnike iz populističkih pokreta, te pokušaj da se međunarodna izolacija kompenzuje podrškom iz desničarskih margina.

Gerila.info

The post Dodik i francuski desničari: Savezništvo koje prkosi Briselu i Ustavu BiH first appeared on Gerila.info.

U saopštenju na sajtu Predsjedništva BiH ističe se da je na sastanku razgovarano o političkim i ekonomskim prilikama u BiH i regiji, trenutnoj situaciji i izazovima u Evropskoj uniji, kao i perspektivi procesa evropskih integracija Zapadnog Balkana.

Ističe se da je Željka Cvijanović izrazila posvećenost evropskom putu BiH, ali i žaljenje zbog nedostatka razumijevanja i dvostrukih aršina koje EU primjenjuje prema različitim zemljama.

Tokom sastanka, srpski član Predsjedništva upoznala je sagovornike o aktuelnim temama u BiH, ukazavši na potrebu dosljednog poštovanja Dejtonskog mirovnog sporazuma i ustavnih nadležnosti različitih nivoa vlasti.

Cvijanovićeva je naglasila važnost unutrašnjeg dijaloga i donošenja odluka od strane domaćih institucija i demokratski izabranih predstavnika, bez intervencionizma inostranih aktera.

Ona je istakla da BiH trenutno nema visokog predstavnika, a da stranac koji se tako predstavlja nije izabran u skladu s Aneksom 10 Dejtonskog mirovnog sporazuma, jer nije potvrđen u Savjeti bezbjednosti Ujedinjenih naroda.

Iako se na prvu čini da je nespojiva kombinacija jedne socijaldemokratske stranke i stranke krajnje desnice, u principu kad je SNSD u pitanju to nije ništa novo. Istini za volju, od socijaldemoktratije je u SNSD-u ostao samo naziv. Ipak, bar na nominalnom nivou, saradnja socijaldemoktratske stranke i desničarske populističke i nacional-konzervativne stranke predstavlja politički paradoks. Naravno, ukoliko izuzmemo realpolitiku, koja je postala svojevrsna politička mantra lidera SNSD-a.

Čelni ljudi SNSD-a su se i ranije sastajali sa desničarima.

Željka Cvijanović se 2018. godine sastala sa najblaže rečeno, kontroverznim desničarem, i bivšim strategom američkog predsjednika Donalda Trampa, Stivom Benonom koji se, pored klasičnih desničarskih stavova o povratku tradicionalnim društvenim, političkim i religioznim vrijednostima, porodici i crkvi, zalaže i za antifeminizam, antisemitizam, rasizam, bjelački nacionalizam i slične, na ivici fašizma, ksenofobne stavove.

“SNSD realpolitika” se pokazala na djelu i 2019. kada se Milorad Dodik sastao sa desničarima iz Italije i Austrije. Dodik se savezom sa austrijskim desničarima stavio u red “političkih inovatora”. Štaviše, ovim potezom je pomjerio granice političke teorije. Spojio je nespojivo. Ne samo lijevi (bar nominalno) i desni politički spektar, nego i nasljednike nekadašnjih egzekutora i žrtava.

“Čuvene” su i dobre veze Milorada Dodika sa Viktorom Orbanom, još jednim desnim populistom.

Da vlast Republike Srpske nije sklona samo desničarima, pokazuju pokušaji ostvarivanja dobrih veza sa komunističkom Kinom.

Takođe, Dodik ima, kako tvrdi, dobre odnose i sa Vladimirom Putinom, još jednim liderom koji se ne može pohvaliti visokim nivoom demokratičnosti.

Iako je svijet mnogo kompleksniji od crno-bijelog pogleda na zauzimanje strana, očigledno je da Republika Srpska ima više simpatija prema političkim opcijama koje nisu baštinici demokratičnosti kao i sa nedemokratskim režimima uopšte. Izgleda da u njima imaju više podrške za svoje interese. Ili bar tako misle, jer populizmi međusobno sarađuju sve dok se ne sukobe.

Gerila.info

The post Sastanak Željke Cvijanović sa Marin le Pen: Nastavak “populističke realpolitike” first appeared on Gerila.info.

Emanuel Makron, osnivač stranke Republika u pokretu, koja se nalazi na političkom centru i zagovara ideologiju liberalizma i proevropeizma, inače svega onoga čemu se Dodik protivi, pobijedio je u drugom krugu francuskih predsjedničkih izbora i osvojio još jedan petogodišnji mandat.

U duhu “pragmatičnog realpolitičara” Dodik je odmah čestitao Makronu na pobjedi naglasivši da je ona bila i očekivana s obzirom na podršku koju Makron uživa, ne samo od političkih partija u vlasti i opoziciji, već i od naroda.

Nije propustio priliku da podsjeti na poziv na sastanak koji je predložio prošle godine.

“Ohrabruje Vaša izjava da ćete se zalagati za odbranu demokratije. S tim u vezi, dozvolite da podsjetim na moje pismo od 15. novembra 2021. godine, kojim sam Vam, u svjetlu trenutne političke situacije u Republici Srpskoj i BiH, kao i zapadnom Balkanu predložio održavanje sastanka”, istakao je Dodik u pismu.

Dodik je dodao da Francuska spada u red najvažnijih spoljno-političkih i trgovinskih partnera BiH, te se stoga nada aktivnom angažmanu francuskog predsjednika Makrona u rješavanju složene političke situacije u BiH. Istakao je da je Francuska potvrđeni prijatelj područja zapadnog Balkana i pojedinačnih zemalja koje ga čine, konstatujući da su BiH i regionu, a naročito narodima koji u njoj žive, potrebni mir, napredak i pomoć dobronamjernih partnera.

“Razumijevanje i podrška Francuske i Vas kao lidera od neizmjerne je važnosti u navedenom kontekstu”, naveo je Dodik.

Mudre i odmjerene poruke, mogli bi zaključiti na prvu. Međutim, Dodik je prije samo tri mjeseca na proslavi Dana Republike Srpske ugostio političare koji predstavljaju suštu suprotnost svega za šta se zalaže Emanuel Makron.

Na proslavi Dana RS su, na poziv Dodika, prisustvovali francuski desničari Tjeri Marijani, Erv Živen, Andrea Kotarak i Selin Porket. Marijani je, inače, bliski saradnik desničarke Marin Le Pen, Makronovog protivkandidata na predsjedničkim izborima.

Ideje koje zagovaraju desničari koje je Dodik ugostio – nacionalizam, izolacionizam, šovinizam i ksenofobija, predstavljau opozit idejama koje zagovara Makron, ali je Dodik ipak, u maniru “vještog političkog akrobate”, skočio sa “babe na žabe” i, dok se jednom rukom grlio sa Makronovim ideološkim protivnicima, drugom rukom je pisao čestitku reizabranom predsjedniku Francuske.

Pragmatično, reći će neki. Međutim, Dodikov potez možemo posmatrati i kroz prizmu licemjerja, neprincipijelnosti, ali i straha od mogućih posljedica zbog zagovaranja destruktivnih političkih ideja. Dok mu američke i britanske sankcije “vise nad vratom”, a njemačke “kucaju na vrata”, Dodik nastoji koliko-toliko da se predstavi kao političar spreman na razgovor a ne kao “politički slon u staklarskoj radnji”, što njegova djela pokazuju.

Od nekadašnjeg “daška svježeg vjetra na Balkanu“, Dodik se vremenom pretvorio u šovinistu, ksenofoba i izolacionistu koji nije skrivao naklonost prema retrogradnim istomišljenicima.

https://www.gerila.info/naslovna/sastanak-predsjedavajuceg-predsjednistva-bih-sa-viktorom-orbanom-dodikov-triling-autokrata/

Iako je čestitao Makronu, “srce bi mu više zaigralo” da je pobijedila Marin Le Pen. Međutim, šta je tu je. Nije “kraj svijeta”, postoje i drugi šovinisti kojima može dati podršku.

“Šovinistički tim” je juče, inače, pored Francuske, izgubio i u Sloveniji. Stranka Janeza Janše, koga je Dodik podržao, izgubila je na parlamentarnim izborima. Dodiku sada ostaje da daje podršku Putinu, Orbanu, koji je nedavno pobijedio u Mađarskoj, i Erdoganu, provjerenom “trilingu autokrata”.

Gerila.info

The post Dodikova “realpolitika”: Druženje sa francuskim ekstremnim desničarima i čestitke Makronu first appeared on Gerila.info.

Predstavnici SNSD-a, Slobodarske partije Austrije i italijanske Sjeverne lige dogovorili su danas u Beču da ove tri stranke intenziviraju saradnju, posebno u okviru međusobne podrške u pogledu proširenja EU, migrantske krize i zaštite evropskih vrijednosti, kao i u ekonomsko-socijalnoj oblasti, prenosi novinska agencija Srna.

Na sastanku su učestvovali predsjednik SNSD-a Milorad Dodik, poslanik Slobodarske partije Austrije u gradskom parlamentu Beča Maksimilijan Kraus, šef Kluba poslanika Slobodarske partije u Saveznom parlamentu Austrije Johan Gudens, gradonačelnik italijanskog grada Čerijano Lageto i kandidat Sjeverne lige na predstojećim izborima za Evropski parlament Dante Kataneo, poslanik u parlamentu i zamjenik predsjednika Sjeverne lige u pokrajinskom parlamentu Lombardije Andrea Monti.

Nakon sastanka su predsjednik SNSD-a i srpski član Predsjedništva BiH Milorad Dodik i predsjednik Slobodarske partije i austrijski vicekancelar Hajnc Kristijan Štrahe razgovarali o potrebi jačanja saradnje ove dvije partije, kao i produbljivanju i jačanju odnosa Austrije i Republike Srpske.

Dakle, jaču saradnju najavljuju, s jedne strane stranka evropske socijaldemokratije, bar kako se zvanično predstavljaju, a s druge desničarska populistička i nacional-konzervativna stranka. Socijaldemokrate i nacional-konzervativna stranka. Milorad Dodik se ovim savezom sa austrijskim, najblaže rečeno, desničarima, stavlja u red političkih inovatora. Štaviše, ovim potezom pomjera granice političke teorije. Spaja nespojivo. Ne samo lijevi (bar nominalno) i desni politički spektar, nego i nasljednike nekadašnjih egzekutora i žrtava.

Ne treba zanemariti da su ideje koje Slobodarskoj partiji nisu strane, polovinom prošlog vijeka u smrt otjerale više stotina hiljada pripadnika naroda iz kojeg dolazi Milorad Dodik. Ideje koje su zagovarale rasnu čistoću. Ideje koje su progonile rasne neprijatelje. A Srbi su bili rasni neprijatelji ideoloških predaka Slobodarske partije.

Možemo li potez Milorada Dodika i SNSD-a tretirati samo kao odraz realpolitike? Možemo li savez sa latentnim neonacistima (a možda i istinskim zagovornicima ideja nacionalsocijalizma) podvesti pod trenutnu prekompoziciju političkih odnosa u Evropi? Ili je ovaj nekrofilsko-oksimoronski spoj posljedica nečeg drugog? Recimo, zagovaranja istih, ili bar sličnih konzervativističkih, nacionalističkih, šovinističkih i ksenofobnih ideja? Naravno da su predstavnici SNSD-a i Slobodarske partije koristili eufemizme, pa su svoju saradnju opisali kao saradnju ljudi koji dijele iste porodične i nacionalne vrijednosti. Doduše, vrijednosti koje stigmatizuju druge, ali bar za nešto da se “uhvate”.

Ako SNSD zaista slijedi i poštuje ideje evropske socijaldemokratije, jednakosti, pravde i socijalne integracije, postavlja se pitanje šta uopšte rade u društvu sa evroskepticima, desničarskim populistima, konzervativcima i nacionalistima? Osim ako i sami nisu takvi. Možda je onda vrijeme da konačno de jure promjene politički program i naziv stranke zato što su de facto odavno na desnom spektru. I to duboko desnom.

The post Saradnja SNSD-a i Slobodarske partije Austrije – malo lijevo, pa desno, hopa cupa first appeared on Gerila.info.