Borovina je odbornik u Skupštini opštine Sokolac i jedan od prepoznatljivijih ljudi DEMOS-a na području Sarajevsko-romanijske regije. Njegovo političko djelovanje posljednjih godina uglavnom je vezano za lokalnu politiku, ali ime ovog Sokočanina mnogo je duže prisutno u policijskim dosijeima, obavještajnim izvještajima i novinskim tekstovima o kriminalu nego u političkim rubrikama.

Jedna od najvažnijih tačaka njegove biografije jeste dugogodišnja bliskost sa Milovanom Cickom Bjelicom. Borovina je godinama bio Bjelicin vozač, a OHR-ov pregled tadašnjih medijskih izvještaja iz 2004. godine bilježi da je u pojedinim medijima opisan kao Bjelicina „desna i lijeva ruka“. U vrijeme kada je Bjelica bio jedan od najuticajnijih ljudi na području Sokoca i važan funkcioner SDS-a, Borovina je bio dio njegovog neposrednog okruženja.

SFOR je 31. avgusta 2004. uhapsio Milovana Bjelicu i Veljka Borovinu. Dokument Ujedinjenih nacija navodi da su obojica tada uhapšena zbog aktivnosti za koje je SFOR smatrao da predstavljaju protivljenje sprovođenju Dejtonskog sporazuma. Borovina je kasnije pušten i predat vlastima Republike Srpske. Mnogo ozbiljniji trag u Borovininoj biografiji pojavljuje se desetak godina kasnije kada se njegovo ime našlo u dokumentima SIPA-e u vezi sa Darkom Šarićem.

Prema dokumentu SIPA-e koji je objavila Federalna televizija, operativnim radom policije došlo se do „kriminalističko-obavještajnih saznanja“ da je Šarić imao kontakte sa Borovinom.

U istom dokumentu navedeni su telefonski brojevi koje je, prema navodima SIPA-e, koristio Borovina. Šarić je u tom periodu bio jedna od ključnih figura međunarodne trgovine narkoticima, a nakon bjekstva od srpskih istražnih organa godinama se spekulisalo o njegovom kretanju kroz BiH i Crnu Goru.

Mediji su tada objavljivali da je Šarić bio čest gost Pala, Sokoca, Jahorine i Sarajeva, te da je među ljudima koji su mu pružali utočište i logističku podršku u Sarajevsko-romanijskoj regiji bio upravo Borovina. „Nezavisne novine“ su, pozivajući se na izvore iz bezbjednosnih struktura, objavile da su takve veze provjeravane. Još jedan detalj povezuje Borovinu sa Šarićevim krugom, a to je hotel „Kristal“ na Sokocu čiji je Borovina bio vlasnik. Ovaj hotel je pominjan kao mjesto u kojem je Šarić boravio tokom boravka u BiH.

Borovinino ime godinama se pojavljivalo i u tekstovima o neriješenim ubistvima na području Sarajevsko-romanijske regije. Posebno je kontroverzna priča o ubistvu Željka Markovića, načelnika Centra javne bezbjednosti Srpsko Sarajevo koji je ubijen 24. septembra 2002. godine u Sokocu. Marković nikada nije dobio pravosnažno razjašnjenje svog ubistva, a godinama nakon likvidacije niko nije optužen za taj zločin.

U medijskim izvještajima Borovina je dovođen u vezu i sa ubistvom Srđana Kneževića, tadašnjeg zamjenika načelnika CJB-a Srpsko Sarajevo, koji je ubijen na Palama 1998. godine. „Oslobođenje“ je 2018. podsjetilo da su, nakon Kneževićevog ubistva, bili privedeni Milovan Bjelica, Dragan Bartula i Veljko Borovina, ali da niko od njih nije optužen za ubistvo.

Borovina se ponovo našao u centru pažnje u junu 2023. godine kada je MUP Republike Srpske priveo veći broj ljudi sa područja Sokoca u okviru rada na predmetu teškog ubistva. Mediji su tada objavili da je među privedenima bio i Borovina. U tom postupku policija je, prema tada objavljenim informacijama, pretresala objekte na više lokacija i pronašla određenu količinu oružja i municije.

Na lokalnim izborima 2024. godine izabran je za odbornika DEMOS-a u Skupštini opštine Sokolac zajedno sa Slobodanom Amovićem i Srđanom Kneževićem. U decembru prošle godine na osnivačkoj skupštini PSS-a Sokolac Borovina je izabran za predsjednika OO PSS. Predsjednik PSS-a Draško Stanivuković poručio je tada da je Sokolac mjesto od posebnog značaja za Republiku Srpsku, te da Pokret Sigurna Srpska ima jasan plan rada na terenu.

Slaviša Kokoza i njegovi kadrovi bliski PSS-u

Borovina danas predstavlja jednu od najvažnijih veza sarajevsko-romanijske regije sa Srbijom, ali i dalje je glavni motor u tom automobilu Slaviša Kokeza koji je u nekoliko navrata viđen u društvu članova PSS-a. Bivši predsjednik PDP-a Branislav Borenović kaže za GERILU kako ne zna da Borovina i Kokeza imaju bilo kakve veze sa PSS-om.

Kokeza je u maju ove godine viđen na skupu PSS-a. Lider Liste za pravdu i red Nebojša Vukanović objavio je ovu informaciju, a o Kokezinom uticaju unutar PSS-a pisali su proteklih sedmica i beogradski mediji.

Kokeza je u rodbinskim vezama sa načelnikom Pala Dejanom Kojićem koji je ujedno i potpredsjednik PSS-a. U tom rođačkom „skupu“ je i Sanja Grubačić koja je druga na kompenzacionoj listi PSS-a za parlament Republike Srpske.

Nakon informacija da je angažovao kriminalce da napadnu bivšeg srpskog fudbalskog reprezentativca i nekadašnjeg kapitena Mančester junajteda Nemanju Vidića, ali i njegove nekadašnje saigrače i kumove, nijedno tužilaštvo u Srbiji, niti Ministarstvo unutrašnjih poslova nisu objavili da pokreću istražni postupak protiv Slaviše Kokeze, bivšeg predsjednika Fudbalskog saveza Srbije, novokomponovanog biznismena i bivšeg funkcionera Srpske napredne stranke.

Novinari KRIK-a su utvrdili da je Kokeza preko saradnika, osim sa Belivukom, bio u kontaktu i sa novosadskim huliganom i kriminalcem Slobodanom Milutinovićem Snajperom, bratom ubijenog huligana Velibora Dunjića, Radetom Dunjićem. Uz to se direktno dopisivao sa Igorom Tapolčanjijem koji je povezan sa grupom Darka Šarića.

Istraga protiv Kokeze se, međutim, vodi u drugoj evropskoj državi. U isto vrijeme – sve ukazuje na to da bivši predsjednik FSS sada boravi u Bosni i Hercegovini. I ne samo što tamošnji političari otkrivaju da je finansijer pokreta Draška Stanivukovića, već i podaci do kojih su došli beogradski mediji pokazuju da je Slaviša Kokeza u oktobru 2024. u Sarajevu otvorio firmu „LMV“ koja se bavi trgovinom na veliko.

Direktor tog preduzeća Neđo Jovičić kazao je da su njemu priče o Kokezinim prijetnjama Vidiću i drugim fudbalerima „rekla-kazala“, da je Kokeza „operisan od kriminala“ i da ga nije vidio godinama.

„Ja sam i direktor i vlasnik firme. Ne znam zašto je on upitan. Možda preko rođaka Dejana. Ne znam stvarno. Ta firma je moja. Ako vi imate veze sa tom firmom, ima i on. To šta piše, ja ne znam. Možda postoji još jedan čovjek sa istim imenom i prezimenom, a nije on“, naveo je Jovičić.

Vukanović kaže da je bivši predsjednik FSS-a viđen još jednom nedavno i to u Trebinju. Tada je bio u društvu Vedrana Jarića koji slovi za glavnog finansijera Stanivukovićevog pokreta. Nekoliko dana nakon toga, novinari Gerile uočili su pomenutog Vedrana Jarića i sa Adamom Šukalom, jednim od najbližih saradnika predsjednika Srbije Aleksandra Vučića.

Prema tvrdanjama Vukanovića, Kokeza je po povratku iz SAD došao u Republiku Srpsku tako što je bio jedan od ljudi koji su iz sjenke učestvovali u osnivanju Pokreta Sigurna Srpska.

„Kokeza je ranije preko firme Prointer bio blizak vlastima u Republici Srpskoj. Prointer je u RS vodio Igor Dodik, a Kokeza u Srbiji. Dok se Prointer nije našao na crnoj listi Amerikanaca i prestao sa radom, u RS i u Srbiji je dobijao prihode u iznosima desetina i stotina miliona maraka. To je bila veza između vrha vlasti RS i Kokeze dok je bio u milosti Vučićeve vlasti. Ta priča se gasi kada on napušta Srbiju i FSS. Prije nekih godinu dana vratio se u politiku, jer je Dejan Kojić njegov rođak, a ujedno je i jedan od osnivača PSS-a“, ističe Vukanović.

On smatra da Kokeza preko Draška Stanivukovića želi da ima uticaj na političke procese i da „ukoliko Draško bude dio vlasti, želi da njegov rođak Kojić bude ministar unutrašnjih poslova“.

„Kojić je među ljudima u pokretu Stanivukovića koji žele blisku saradnju sa Dodikom. Vjerujem da je Kokeza po zadatku Beograda tu i da je jedna u nizu bočnih veza između Stanivukovića i vlasti u Srbiji“, kaže Vukanović.

Takođe, nosilac liste PSS za Narodnu skupštinu Republike Srpske u izbornoj jedinici 9 je Dušan Mrakić, još jedan od bliskih saradnika Slaviše Kokeze.

Iako sa stalnom adresom boravka u Beogradu, Mrakić je kandidat za izbore u Republici Srpskoj.

Riječ je o bivšem fudbalskom sudiji, a bio je i u rukovodstvu Fudbalskog saveza Srbije, dok je Kokeza bio na čelu pomenutog saveza, gdje je u Izvršni odbor FSS imenovan upravo na prijedlog tadašnjeg predsjednika Slaviše Kokeze.

Goran Dakić

The post Borovina, Kokeza, Mrakić: Pontonski mostovi između PSS-a i struktura iz Srbije first appeared on Gerila.info.

U programu manifestacije, objavljenom 11. avgusta, navedeno je da će u nedjelju, 23. avgusta, od 15 časova, sa bine kod poslastičarnice „Sidnej“ biti emitovano „Nedjeljno popodne“ BN televizije.

Opština Pale je tek tri dana kasnije, 14. avgusta, na Portalu javnih nabavki Bosne i Hercegovine objavila poziv za dostavljanje ponuda za „medijsko predstavljanje opštine Pale“. Procijenjena vrijednost posla iznosi 21.367,52 KM bez PDV-a, odnosno 25.000 KM sa porezom.

Rok za dostavljanje ponuda ističe 24. avgusta u 11 časova, odnosno dan nakon emitovanja emisije koja je već uvrštena u program Gospojinskih svečanosti?!

Iz Opštine Pale u telefonskom razgovoru potvrdili su Gerili da se javni poziv odnosi upravo na Gospojinske svečanosti. Naveli su, međutim, da nabavka podrazumijeva snimanje, odnosno praćenje više aktivnosti u okviru manifestacije.

Na pitanje zbog čega se onda predmet nabavke u dokumentaciji konkretno definiše kao „nabavka usluge snimanja uživo i emitovanja emisije kulturno-zabavno-kolažnog tipa“ u trajanju od tri i po do četiri časa, nisu imali odgovor.

Odgovor nismo dobili ni na pitanje kako je emisija BN televizije mogla biti uvrštena u program manifestacije prije objavljivanja javnog poziva i izbora najpovoljnijeg ponuđača.

Gerila je pitanja dostavila Opštini Pale i elektronskom poštom, ali odgovori do zaključenja ovog teksta nisu stigli.

Šta se zapravo nabavlja?

Prema dokumentaciji, predmet nabavke je snimanje uživo i emitovanje kulturno-zabavne emisije kolažnog tipa sa teritorije opštine Pale. Usluga bi trebalo da bude izvršena tokom avgusta, u naknadno dogovorenom terminu, dok je trajanje programa određeno na najmanje tri i po, a najviše četiri časa.

Na Portalu javnih nabavki navedeno je da ugovor traje tri dana i da se usluga nabavlja od jednog ponuđača. Kriterijum za dodjelu ugovora je najniža cijena među ponudama koje ispune postavljene uslove.

U dokumentaciji, međutim, nisu posebno navedene aktivnosti koje bi izabrana televizija trebalo da snima tokom više dana, broj priloga, termini emitovanja niti obim izvještavanja sa pojedinačnih događaja Gospojinskih svečanosti. Pisani predmet nabavke odnosi se konkretno na jednu emisiju uživo, određene vrste i trajanja. 

Ukoliko se nabavka zaista odnosi na praćenje više događaja, kako su Gerili usmeno objasnili iz Opštine, ostaje nejasno zašto te obaveze nisu precizno navedene u tehničkoj specifikaciji. Od toga zavisi i procjena da li je planiranih 25.000 KM cijena jedne višesatne emisije ili šireg paketa medijskih usluga.

Ako se posmatra isključivo ono što piše u dokumentaciji, Opština za program u trajanju od tri i po do četiri časa planira izdvojiti između 6.250 i približno 7.140 KM po satu, sa uračunatim PDV-om. U cijenu, naravno, ulaze troškovi produkcije, tehničke opreme, vozila i angažovanja televizijske ekipe.

Riječ je o nabavci usluga iz Aneksa II Zakona o javnim nabavkama, koji ugovornom organu omogućava jednostavniji i fleksibilniji postupak od standardnog otvorenog postupka. Takva procedura, ipak, ne ukida obavezu transparentnosti, jednakog tretmana ponuđača i obezbjeđivanja stvarne konkurencije.

Posebno je neobično to što rok za dostavljanje ponuda ističe nakon termina emisije navedene u programu manifestacije. Ukoliko je riječ o istom poslu, postavlja se pitanje kako će Opština ocijeniti ponude i izabrati pružaoca usluge nakon planiranog emitovanja. Ukoliko nije riječ o istom poslu, Opština nije objasnila koja druga emisija ili termin predstavljaju predmet nabavke.

Tehnički uslovi sužavaju krug ponuđača

Od zainteresovanih televizijskih kuća traži se da posjeduju dozvolu Regulatorne agencije za komunikacije BiH za pristup otvorenom Multipleksu D u svih devet digitalnih regija, kao i dozvolu za televizijsko emitovanje putem drugih elektronskih komunikacionih mreža.

Emisija mora biti emitovana uživo putem zemaljskog i satelitskog kanala, što dodatno sužava krug televizija koje mogu ispuniti uslove.

Među televizijskim kućama koje raspolažu takvom distribucijom nalazi se BN televizija, čiji se program emituje putem Multipleksa D, kablovskih i drugih elektronskih mreža, kao i putem satelitskog kanala BN SAT.

Podudara se i opis traženog sadržaja. „Nedjeljno popodne“ je kulturno-zabavna emisija kolažnog tipa koja se emituje uživo iz gradova i opština, uglavnom nedjeljom od 15 časova, predstavljajući lokalne ljude, turističke potencijale, kulturno nasljeđe i javne ličnosti. Sličan program BN televizija je i ranije realizovala iz Pala.

Te činjenice, same po sebi, ne dokazuju da je javni poziv prilagođen određenoj televiziji niti da je postojao prethodni dogovor. Ipak, kada se posmatraju zajedno sa ranije objavljenim programom Gospojinskih svečanosti i rokom za ponude, otvaraju legitimna pitanja o tome kada je televizijski prenos dogovoren i koliko je postupak zaista otvoren za druge ponuđače.

Damjan Ožegović iz Transparency Internationala u BiH upozorava da zakonski okvir ne dozvoljava prilagođavanje javne nabavke unaprijed određenom ponuđaču.

„Prilagođavanje predmeta ugovora, konkursnih uslova, tehničke specifikacije ili drugih elemenata javnog poziva konkretnom ponuđaču strogo je zabranjeno, a propisane su kazne i za nedozvoljeno dogovaranje ugovornog organa sa ponuđačima ili između ponuđača“, kaže Ožegović za Gerilu.

On ukazuje i na mogućnost da na poziv pristigne više ponuda ili da neki od zainteresovanih ponuđača ospori postupak.

„Ako je u programu svečanosti već najavljeno putem koje televizije će biti emitovano predstavljanje, biće zanimljivo ispratiti šta će se desiti u slučaju da pristigne više od jedne ponude i da eventualno bude izjavljenih žalbi“, navodi Ožegović.

Sistem javnih nabavki, objašnjava, omogućava podnošenje žalbi zainteresovanim ponuđačima koji imaju interes da im bude dodijeljen konkretan ugovor. Iako su žalbe u ovakvim postupcima rijetke, svaka izjavljena žalba odgađa postupak, zbog čega se postavlja pitanje da li je ugovorni organ prilikom određivanja rokova računao i na takvu mogućnost.

„Ovakvi tenderi u posljednji čas, za koje se ili zna ili pretpostavlja izvršilac, neodoljivo podsjećaju na javne nabavke u gradu Banjaluci“, zaključuje Ožegović.

Medijsko predstavljanje pred izbore?

Dodatni kontekst predstavlja činjenica da se posao ugovara neposredno pred početak izborne kampanje. Opšti izbori u Bosni i Hercegovini biće održani 4. oktobra, dok zvanična kampanja počinje 4. septembra.

Načelnik Pala Dejan Kojić jedan je od osnivača i potpredsjednik Pokreta Sigurna Srpska, političkog projekta koji predvodi gradonačelnik Banjaluke Draško Stanivuković. Kojić je na izborima za načelnika pobijedio kao član DEMOS-a, uz podršku dijela opozicije, a potom je napustio tu stranku i priključio se Stanivukovićevom pokretu.

I Kojić i Stanivuković pojavljuju se u programu BN televizije. Kojić je za ovu televiziju govorio da je Stanivuković „sposoban da sastavi Vladu Republike Srpske“, dok je predsjednik PSS-a gostovao u političkim, ali i zabavnim sadržajima, uključujući emisiju „Nedjeljno popodne“.

Gostovanja političara na televiziji sama po sebi nisu sporna, niti je moguće unaprijed tvrditi da će emisija iz Pala predstavljati dio izborne promocije. Ipak, kada lokalna uprava neposredno pred izbore budžetskim novcem finansira višesatno medijsko predstavljanje, način izbora televizije, sadržaj emisije i prostor koji će dobiti lokalni funkcioneri postaju pitanja od jasnog javnog interesa.

Gerila je i ranije pisala o velikim iznosima koje javna preduzeća i institucije u Republici Srpskoj izdvajaju za medijsko oglašavanje i predstavljanje. Takve nabavke često prate samo jedna pristigla ponuda, uslovi koje može ispuniti ograničen broj ponuđača i nedovoljno jasno definisana korist za građane koji ih finansiraju.

Slučaj u Palama pokazuje da ovakav model trošenja javnog novca nije rezervisan samo za vlasti u Srpskoj. Barem kada je riječ o medijskoj promociji budžetskim novcem, razlika između vlasti i opozicije sve je teže uočljiva.

Dejan Rakita / GERILA

The post Javna nabavka Opštine Pale: 25.000 KM za medijsko predstavljanje, rok za ponude nakon najavljene TV emisije?! first appeared on Gerila.info.

Iako su iza nas tek dva dana tekuće sedmice, u DEMOS-u vri istim intenzitetom kao i u prethodnom periodu. Nakon što je dvoje poslanika, Milan Dakić i Suzana Gašić, napustilo partiju i prešlo u SNSD, trojka iz Narodne skupštine RS, koja je ostala u DEMOS-ovom dresu, Aco Stanišić, Spomenka Stevanović i Siniša Mijatović, ali i poslanik te stranke u Predstavničkom domu Parlamentarne skupštine BiH, Čedomir Stojanović, zatražili su odlazak Nedeljka Čubrilovića sa čela partije ali i Vlade RS, u kojoj vodi resor saobraćaja i veza.

Čubrilović je odbio pomenuti zahtjev, a na nedavnoj sjednici Predsjedništva stranke postalo je poznato i zašto. Iako su glas protiv njega podigli svi predstavnici u parlamentima Srpske i BiH, on je zadržao većinu u pomenutom partijskom tijelu. Imajući u vidu da suprotstvaljene strane nisu našle kompromis, epilog je odložen za sjednicu Glavnog odbora.

„Trudimo se da smanjimo tenzije bar do sjednice Glavnog odbora koja bi trebalo da bude u drugoj polovini januara. U ovom momentu niko nije odustao od svojih zahtjeva. Predsjednik Čubrilović ima podršku članova Predsjedništva da ne podnosi ostavku, tako da u ovom momentu smo pokušali da smirimo tenzije i status kvo je takav kakav jeste ali u nekom naredno periodu i na sjednici  GO pokušavamo da se izdogovaramo kako dalje u političkom radu”, rekao je Boran Bosančić, generalni sekretar DЕMOS-a.

U međuvremenu, trojka iz NSRS „na svoju ruku“ formira zajednički poslanički klub sa poslanicima SPS-a Gorana Selaka, a gotovo čitavi odbori DEMOS-a u Bijeljini i Kneževu prelaze u SNSD, stranku iz čije „kuhinje“ je najvjerovatnije i dirigovana čitava akcija.

Međutim, ono što je unijelo najviše nedoumica u čitavu DEMOS-ovu sapunicu jeste pitanje kako su akteri koji su i zatalasali odnose ove stranke sa SNSD-om, sada u njihovoj milosti, a Čubrilović koji je uvijek bi servilan najvećoj partiji u Srpskoj najednom postao jedini problem te stranke. Podsjećamo, odnosi SNSD-a i DEMOS-a su se zakomplikovali nakon što su obje istakle kandidate za načelnika Pala. „Ulje na vatru“ dolio je zvornički DEMOS koji je u jeku predizborne kampanje izašao iz koalicije sa SNSD-om uz optužbe koje su javno iznosili.

Prema riječima sagovornika Gerile, dobro upućenog u odnose unutar vladajuće koalicije, Čubrilovićev “grijeh” nije to što je dopustio kandidovanje Dejana Kojića za načelnika Pala, koji je kasnije i osvojio pomenutu poziciju, već njegovi postizborni postupci.

„Potez zbog koga je Čubrilović precrtan u vrhu SNSD-a jeste njegov pokušaj da se udruži sa liderima Ujedinjene Srpske i Socijalističke partije, Nenadom Stevandićem i Petrom Đokićem, i na taj način, sa tada 14 poslanika, da stane pred Dodika sa određenim zahtjevima“, kaže naš sagovornik.

Međutim, plan nije prihvaćen, o svemu je ubrzo upoznat i lider SNSD-a, i tada počinje silovit udar na predsjednika DEMOS-a.

Fuzija DEMOS-ovih poslanika u NSRS sa SPS-om nije slučajna, te će, prema mišljenju našeg sagovornika, ukoliko Čubrilović ode sa čela partije, vjerovatno doći do neke vrste ujedinjenja pomenute dvije partije, nešto slično kako su nedavno učinili DNS Nenada Nešića i NPS Darka Banjca.

„Ako Čubrilović ostane predsjednik, stranku sigurno napuštaju svi poslanici, ali i brojni odbornici i članstvo. Takva stranka nema šta da traži na izborima 2026. godine, te se može samo ugasiti“, zaključio je naš sagovornik.

DEMOS je, inače, osnovan 2018. godine, nakon što je grupa poslanika predvođenih Čubrilovićem napustilo DNS zbog neslaganja sa tadašnjim liderom te stranke Markom Pavićem.

Gerila.info

The post Vri u DEMOS-u: Kako je udar na partiju postao udar na Čubrilovića lično? first appeared on Gerila.info.