Ovaj diplomatski potez naglašava promjene u stavovima vladajućih struktura Republike Srpske, koje su ranije izražavale solidarnost s jermenskim narodom. Danas, međutim, u odnosima sa Azerbejdžanom dominira pragmatična realpolitika u korist finansijskih i političkih interesa.

Tokom boravka u Azerbejdžanu, Cvijanovićeva je izrazila zahvalnost predsjedniku Ilhamu Alijevu, koji je osigurao logističku podršku njenoj delegaciji. Nakon sastanka s Alijevim, Cvijanovićeva je pohvalila uzlaznu putanju odnosa između Republike Srpske i Azerbejdžana, uz napomenu da su odnosi „sve bolji i sadržajniji“.

Međutim, ova posjeta ima i dublju simboliku u kontekstu promjene zvaničnog narativa, koji sada ide u prilog Azerbejdžanu, čak i nakon vojne ofanzive koja je rezultirala egzodusom Jermena iz Karabaha.

Prije manje od deceniju, politički lideri Republike Srpske, uključujući Milorada Dodika, izražavali su saosjećanje prema jermenskom narodu. Dodik je 2015. godine uputio pismo tadašnjem predsjedniku Jermenije, izražavajući solidarnost povodom obilježavanja genocida nad Jermenima 1915. godine. U tom periodu, u Narodnoj skupštini Republike Srpske predložena je deklaracija o priznavanju genocida nad Jermenima, što je predstavljalo simbolički čin podrške narodu s kojim se u Republici Srpskoj dijelila vjerska i stradalnička srodnost.

Danas, međutim, zbog snažnih veza sa Azerbejdžanom, vladajuća struktura u Republici Srpskoj nastoji reinterpretirati stavove prema jermenskom narodu. U sklopu ovog narativa, RTRS je prošle godine izvijestio o prestanku postojanja “nepriznate republike Nagorno Karabah”, naglašavajući pojam „nepriznato“ kako bi umanjio značaj tog entiteta. Ovaj pristup predstavlja očigledan zaokret od ranije solidarnosti prema Jermenima, zamijenjen prijateljstvom s Azerbejdžanom, u kojem pragmatična politika nadjačava istorijsko sjećanje i vjersku povezanost.

Narativ vlasti u Republici Srpskoj, promijenjen pod uticajem „novog prijatelja“ Ilhama Alijeva, naišao je na kritike unutar opozicije. Poslanik Nebojša Vukanović je svojevremeno optužio Dodika za „slavljenje etničkog čišćenja Jermena“ u Karabahu, navodeći da ovaj potez pokazuje Dodikovu spremnost da se prilagodi novim saveznicima u zamjenu za finansijsku podršku. Vukanović je dodatno uporedio Dodikovu čestitku Alijevu sa hipotetičkom čestitkom na akciji „Oluja“, koja je izazvala stradanje Srba u Hrvatskoj, naglašavajući time dubinu licemjernosti u trenutnim političkim odlukama.

Promjene u zvaničnom narativu oslikavaju specifičan kurs vladajućih u Republici Srpskoj, koji se odmiču od ranijeg saosjećanja prema Jermenima u korist finansijske podrške iz Bakua. Štaviše, prijateljstvo sa Alijevim postavlja nove prioritete, gdje se interesi bazirani na resursima i investicijama stavljaju ispred istorijskog naslijeđa. Time se stvara slika vlasti koja, pod krinkom realpolitike, mijenja istoriju prema trenutnim potrebama.

Mladen Bubonjić

The post Od saosjećanja do zaborava: Posjeta Cvijanovićeve etnički očišćenom Karabahu first appeared on Gerila.info.

Ne tako davno, 2015. godine, tadašnji, a i sadašnji predsjednik Republike Srpske Milorad Dodik, sa žaljenjem je obavijestio tadašnjeg predsjednika Jermenije Serža Sargsjana da nije u mogućnosti da prisustvuje obilježavanju 100 godina od genocida počinjenog nad Jermenima jer je onemogućen da dođe jer mu Turska nije dozvolila da preleti preko njene teritorije.

Dodik je tom prilikom naveo da način na koji je onemogućen njegov put u Jermeniju samo pojačava saosjećanje i poštovanje prema jermenskom kolektivnom sjećanju na genocid iz 1915. godine.

“Uz žaljenje zbog nemogućnosti da se ovom prilikom poklonim velikim žrtvama Vašeg naroda, izražavam nadu da ću to učiniti prilikom prve posjete Jermeniji. Uvaženi gospodine predsjedniče, molim Vas primite izraze mog dubokog poštovanja”, istakao je Dodik u pismu upućenom jermenskom predsjedniku prije osam godina.

Koliko je blizak jermenskom narodu, Dodik je nastojao da pokaže kada je par dana prije nesuđene posjete Jermeniji Narodnoj skupštini Republike Srpske uputio tekst Deklaracije o priznavanju genocida nad Jermenima od 1915. do 1917. godine, te predložio njeno usvajanje na prvom narednom zasjedanju.

“Srpski narod Republike Srpske, kao slobodarski narod i narod koji je u Prvom svjetskom ratu izgubio trećinu radno sposobnog stanovništva i ogromna prirodna i materijalna bogatstva, solidariše se sa nastojanjima jermenskog naroda i podržava ga u nastojanju da se istorijska nepravda prizna kao genocid za pokolj počinjen nad Jermenima tokom raspada Osmanskog carstva”, saopšteno je iz kabineta predsjednika RS.

Međutim, situacija je danas drugačija. Uzevši u obzir da je u liku predsjednika Azerbejdžana, inače zakletog neprijatelja Jermenije, Dodik stekao “novog najboljeg prijatelja”, okolnosti su se “malo” promijenile i “srpski narod Republike Srpske, kao slobodarski narod” više se ne solidariše sa jermenskim narodom.

Milorad Dodik je, inače, dodvoravajući se predsjedniku Azerbejdžana Ilhamu Alijevu radi finansijske podrške, poručio da se nada da će novonastala situacija, odnosno vojna ofanziva Azerbejdžana na regiju Nagorno Karabah, “otvoriti mogućnost pune integracije ovog regiona i njegovih stanovnika, kao i njihovog daljeg razvoja i napretka”.

Prateći Dodikovu “logičku matricu”, javni emiter, odnosno službeno glasilo vladajućih u Republici Srpskoj, RTRS, napravio je korak više u procesu “realpolitičke promjene okolnosti”. U skladu sa trenutnom situacijom po kojoj su Ilham Alijev i Azerbejdžan “novi najbolji prijatelji” Milorada Dodika, Jermeni više ne smiju biti žrtve, bar ne očigledne.

S tim u vezi, RTRS je prenoseći informaciju da Nagorno Karabah prestaje da postoji od 1. januara 2024. godine, u naslovu posebno naglasio da se radi o nepriznatoj republici.

Promjenom narativa zanemaruje se činjenica da se jedan od Dodikovih prethodnika, kome je sadašnji predsjednik Republike Srpske svojevremeno u čast otvarao studentske domove, u više navrata pozivao na primjer Nagorno Karabaha, nastojeći izvući paralele sa ovom regijom, sve s ciljem pokušaja osiguranja međunarodnog priznanja. U oba slučaja akteri su otišli u istoriju, jedan je završio u zatvoru, a drugi prestaje da postoji.

Nekada pravoslavna braća i stradalnički narod, danas “nepriznati”. Okolnosti se očigledno mijenjaju. Ali ne i licemjerje vladajućih.

Gerila.info

The post Promjena narativa: Od “saosjećanja i poštovanja prema jermenskom kolektivnom sjećanju” do prestanka postojanja “nepriznate republike Nagorno Karabah” first appeared on Gerila.info.

Dodik sve radi jer mu nedostaje novca i nada se da bi od predsjednika Azerbejdžana Ilhama Alijeva mogao dobiti kredit, tvrdi Nebojša Vukanović.

“Podržavati bilo koje etničko čišćenje i agresiju, a posebno  napad Azerbejdžana koji ima 10 miliona vojnika na regiji koja ima manje od 150 000 stanovnika, i to muslimana na pravoslavne Jermene, je bruka i sramota jer stradanje bilo kod naroda je tragedija“, rekao je Vukanović na konferenciji za novinare u NSRS.

On je rekao da je Dodikova čestitka Alijevu “isto kao kada bi Tuđmanu čestitao na Oluji i protjerivanju Srba”.

Vukanović je rekao i da će tražiti sastanak sa banjalučkim Vladikom Jefremom kako bi čuo stav Crkve po ovom pitanju.

“Pozadina svega je novac, jer Republika Srpska planira da uzme kredit od Alijeva i Azerbejdžana, što je posebna tragedija”, rekao je Vukanović.

Milorad Dodik je danas pisao predsjedniku Azerbejdžana. On u pismu navodi kako je za riješavanje višedecenijske krize u tom regionu neophodna hrabrost i mudrost snažnog lidera.

Zanimljivo da je upravo Milorad Dodik 2015. godine insistirao na usvajanju deklaracije o priznavanju genocida nad Jermenima.

Gerila info je u avgustu ove godine u tekstu “Novi prijatelji Milorada Dodika i Republike Srpske” pisala o novom Dodikovom prijatelju Ilhamu Alijevu i načinu na koji njegova porodica upravlja Azerbejdžanom. Dodik je “novo prijateljstvo” spomenuo nakon povratka iz službene posjete Mađarskoj. On se u Budimpešti susreo, osim sa Viktorom Orbanom sastao i sa predsjednikom Azerbejdžana.

GERILA info

The post Vukanović: “Dodik slavi etničko čišćenje i stradanje pravoslavnih Jermena” (VIDEO) first appeared on Gerila.info.

Dodik je naglasio da je imao odlične sastanke sa premijerom Mađarske Viktorom Orbanom, zatim sa predsjednicima Turske Redžepom Tajipom Erdoganom i Srbije Aleksandrom Vučićem, kao i novim “prijeteljem” – predsjednikom Azerbejdžana Ilhamom Alijevim. Pored njih, sastao se i sa Rustanom Minihanovim, predsjednikom Tatarstana, republike u sastavu Ruske Federacije, kao i sa predsjednikom Turkmenistana Serdarom Berdimuhamedovom. Takođe, kao prijatelje je spomenuo i nekadašnje lidere Slovenije Janeza Janšu i Austrije Sebastijana Kurca.

Kada malo bolje pogledamo koga je Dodik izdvojio kao “prijatelje”, lako se može zaključiti da se “sličan sličnom raduje”. Ne zna se ko posjeduje veći demokratski kapacitet – Orban, Erdogan, Vučić ili Alijev? Možda Republika Srpska, odnosno Milorad Dodik, nisu toliko jaki na ekonomskom ili političkom polju kao neke od zemalja koje je Dodik izdvojio, ali svojim posljednjim potezima, kao što je novi Krivični zakonik kojim se ponovo kriminalizuje kleveta, ili gotovo svakodnevno proskribovanje neistomišljenika, Dodik i Republika Srpska krupnim koracima gaze ka “demokratijama” tipa Turske ili Azerbejdžana.

Opšte je poznata Dodikova “ljubav” sa Viktorom Orbanom. Sastankom u Mađarskoj su nastavili saradnju, ali i međusobno “uvažavanje i divljenje” započeto još od prije pandemije.

Viktor Orban (ponovo) u Republici Srpskoj: Pragmatična realpolitika ili sličan se sličnom raduje?

Pored njega, Dodik je izdvojio i predsjednika Turske Redžepa Tajipa Erdogana, poznatog po svojim “demokratskim” principima vođenja države, kao i bivšeg premijera Slovenije Janeza Janšu, koji ne posjeduje toliki “demokratski kapacitet” kao Orban ili Erdogan, ali je svakako dao doprinos razgradnji demokratije. Tu je svakako i “nezaobilazni” Aleksandar Vučić.

“Krstaški pohod” suverenista na slobodu medija

Među “prijatelje” Dodik je sada uvrstio i predsjednika Azerbejdžana, takođe “poznatog” po demokratskim načelima.

Ilham Alijev je sin bivšeg azerbejdžanskog lidera Hejdara Alijeva. Postao je predsjednik Azerbejdžana 2003. godine nakon očeve smrti, na predsjedničkim izborima koje su obilježile mnogobrojne nepravilnosti. Ponovo je izabran 2008. godine, a nakon ustavnih promjena 2009. godine, kojim su uklonjene barijere ograničenja mandata za predsjednika, dozvoljeno mu je da se kandiduje na izborima na neodređeno vrijeme.

Porodica Ilhama Alijeva se obogatila zahvaljujući svojim vezama sa državnim preduzećima. Oni posjeduju značajne dijelove nekoliko velikih azerbejdžanskih banaka, građevinskih i telekomunikacijskih firmi, a djelimično posjeduju i naftnu i gasnu industriju zemlje. Veliki dio bogatstva skriven je kroz razrađenu mrežu ofšor kompanija.

Projekat za prijavljivanje organizovanog kriminala i korupcije je Alijeva 2012. godine proglasio za “ličnost godine”, zbog njegove umješanosti u korupciju i kriminal. U septembru 2017. otkriveno je da su Alijev i njegova porodica bili umiješani u složenu šemu pranja novca kako bi se isplatili istaknuti evropski političari da odbiju kritike na račun Alijeva i promovišu pozitivnu sliku njegovog režima.

Mnogi posmatrači vide Alijeva kao diktatora koji vlada autoritarnim režimom u Azerbejdžanu. Naglašavaju da izbori nisu slobodni i pošteni. Ističu da je politička moć koncentrisana u rukama Alijeva i njegove šire porodice, korupcija je raširena, a kršenja ljudskih prava su teška, uključujući mučenja, proizvoljna hapšenja, kao i uznemiravanje novinara i nevladinih organizacija.

Sjano je društvo Republika Srpska, odnosno Milorad Dodik odabrao, očigledno i sam nastojeći da dostigne “demokratske visine” kao i njegovi “prijatelji”. Autodestrukcija i nepromišljenost ili principi i realpolitika, kako god, Republika Srpska zauzima stranu u formiranju nekog novog svjetskog poretka – stranu koja nije u “najboljim odnosima” sa demokratskim vrijednostima.

Gerila.info

The post Novi “prijatelji” Milorada Dodika i Republike Srpske first appeared on Gerila.info.